Borówki i jeżynyJuż pisałam o borówce czarnej i czerwonej, a dziś będzie o borówce amerykańskiej, inaczej wysokiej (łac. Vaccinium corymbosum). Jest coraz bardziej popularna w Polsce i warto więcej o niej wiedzieć.Istnieje wiele odmian, różniących się m.in. czasem owocowania: od lipca do października. Są większe niż innych borówek. Borówka amerykańska nie rośnie dziko, a hodowla jest wymagająca, stąd też na ogól wysoka cena tych jagód. Roślina nie wymaga stosowania środków ochronnych przeciw szkodnikom. Dzięki małej wartości kalorycznej jej owoce polecane są osobom odchudzającym się, a niski indeks glikemiczny (55) pozwala na spożywanie ich przez cukrzyków. Borówka amerykańska zawiera witaminy A, B, C, E, K oraz dużą ilość potasu, fosforu, magnezu, wapnia, żelaza, sodu, selenu i cynku. Obniża poziom "złego" cholesterolu (LDL) i zwiększa poziom "dobrego" cholesterolu (HDL). Zawiera polifenole - substancje o działaniu antyoksydacyjnym, oraz dużo fitoestrogenów, stąd jej działanie przeciwnowotworowe, dotyczące szczególnie nowotworów hormonozależnych (piersi, tarczycy, prostaty). Zmniejsza także replikację wirusa WZW C, zapobiegając rozwojowi nowotworów wątroby. Fitoestrogeny łagodzą nieprzyjemne objawy związane z menopauzą. Antocyjany działają korzystnie u osób z nadciśnieniem tętniczym, mają także działanie regeneracyjne. Dzięki zawartości dużej ilości witaminy A borówki powinny jeść osoby ze "zmęczonymi" oczami - pracujący długo przy komputerze i kierowcy, oraz chorzy na zaćmę czy zwyrodnienie plamki żółtej. Borówka amerykańska spowalnia proces starzenia się. Ma także działanie przeciwzapalne, a dzięki zawartości garbników uszczelnia błonę śluzową jelit, co jest pomocne przy skłonności do biegunek. Borówkę amerykańską najlepiej jeść surową. Zamrożona traci część cennych właściwości, a poddana obróbce termicznej traci ich bardzo dużo. Z kolei jeżyna (łac. Rubus samtilis) pojawia się w lasach od sierpnia do października (jest także uprawiana). Podobne do malin dojrzale owoce są ciemnofioletowe lub czarne. Mają dużo antyoksydantów, stąd ich działanie przeciwnowotworowe. Zawierają także dużo witaminy E (witaminy młodości), błonnik, potas (bardzo dużo), magnez, witaminy A, C i K, także kwas foliowy, żelazo, wapń, magnez, fosfor i cynk. Owoce przyspieszają też przemianę materii. Jeżyny powinny jeść osoby ze zwyrodnieniem plamki żółtej oczu. Zawarte w nich fitoestrogeny łagodzą dolegliwości związane z menstruacją i menopauzą. Również te owoce mają niski indeks glikemiczny, dlatego mogą je spożywać chorzy na cukrzycę. Sok jest skuteczny przy przeziębieniach. Wywar z liści (liście gotowane) stosuje się przy grypie, przeziębieniu, kaszlu. Napar (liście zalane wrzątkiem i trzymane pod przykryciem 10-15 minut) działa przeciwbiegunkowo. Jeżyny, mimo wszystkich zalet zdrowotnych, mogą jednak wywoływać uczulenie. Osoby uczulone na jabłka nie mogą ich jeść, bo często pojawia się alergia krzyżowa. Tak jak inne owoce leśne, jeżyny przed spożyciem trzeba umyć! Izabela Pakulska
Autorka jest lekarzem
Tekst pochodzi z Tygodnika
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |