Przewlekła biegunka u dzieckaBiegunką przewlekłą nazywamy stan chorobowy cechujący się częstymi, nieprawidłowymi wypróżnieniami (powyżej 5 stolców na dobę lub pojedyncze stolce z krwią i śluzem), utrzymujący się dłużej niż 10-14 dni i prowadzący do zaburzeń stanu odżywienia dziecka.Eutroficzny niemowlakPragniemy, aby nasze pociechy od urodzenia miały dobry apetyt i szybko przybierały na wadze. O dobrym odżywieniu dziecka przekonują nas nie tylko osobiste obserwacje, ale także ocena korelacji wagowo-wzrostowych dziecka odczytywanych np. na siatkach centylowych.Pierwotne i wtórneW razie wystąpienia przewlekłej biegunki, lekarz pyta o czas trwania objawów, częstość i konsystencję oddawanych stolców, ich barwę, obecność śluzu, krwi czy niestrawionych resztek pokarmowych. Szukamy związku między momentem wystąpienia objawów i zmianą diety dziecka, stosowaniem niektórych leków oraz aktualnymi bądź przebytymi infekcjami. Pierwotne przyczyny zależą od czynników dietetycznych, defektów enzymatycznych lub immunologicznych. Najczęściej są uwarunkowane genetycznie. Wtórne przyczyny wiążą się często z przebytymi zakażeniami bakteryjnymi, wirusowymi czy pasożytniczymi, bądź stosowaniem antybiotyków. Najgroźniejsze są te z przewlekłych zespołów biegunkowych, które nierozpoznane w niemowlęctwie, prowadzą do nieodwracalnych zmian w ustroju dziecka. Omówię najważniejsze z nich.Alergia na jedzenieCoraz częściej u dzieci mamy do czynienia z alergią pokarmową. U najmłodszych dzieci problemem jest uczulenie na białko mleka krowiego. Pojawia się między urodzeniem a 24 miesiącem życia. Stolce są wodniste, niekiedy z domieszką śluzu i krwi. Często występują zmiany skórne. W późniejszym wieku u tych dzieci może rozwinąć się astma oskrzelowa. Przyczyną biegunki przewlekłej mogą być także jajka, niektóre ryby, orzechy, poziomki, truskawki, owoce cytrusowe oraz pomidory.Komu szkodzi chleb?Jednemu na około 1500 noworodków w Polsce grozi wystąpienie wrodzonej i dziedzicznej choroby jelita cienkiego zwanej celiakią. Częściej występuje ona w rodzinach, gdzie już rozpoznano przypadki glutenozależnej choroby trzewnej. Choroba cechuje się zanikiem kosmków jelitowych i zaburzeniami wchłaniania, wywołanych dietą zawierającą gluten (białko zawarte w otoczkach ziaren pszenicy, żyta, jęczmienia i owsa). Stolce, zwłaszcza u najmłodszych dzieci, są bardzo obfite, o przykrym zapachu, pieniste. Objawy choroby występują z reguły pomiędzy 5-7 miesiącem a 2 rokiem życia, ale mogą pojawić się w każdym wieku. Diagnozę potwierdza specjalistyczne badanie krwi oraz biopsja jelita cienkiego. Wczesna diagnostyka choroby i rygorystyczna eliminacja glutenu z diety (tzw. dieta bezglutenowa), ratuje dzieci przed znaczną utratą masy ciała i zahamowaniem wzrostu. Praktycznie nie spotyka się już karłowatych, skrajnie wychudzonych dzieci z dużymi, obwisłymi brzuszkami. Postępowanie zapobiegawcze polega na karhiieniu piersią przynajmniej w I półroczu życia dziecka oraz nie podawaniu w okresie niemowlęcym mąki ani jej produktów.Sól w pocieW najczęstszej metabolicznej chorobie dziedzicznej zwanej mukowiscydozą, zmiany patologiczne dotyczą głównie układu oddechowego i pokarmowego. Nieprawidłowa jest funkcja gruczołów wydzielania zewnętrznego oraz zwiększone wydzielanie chlorku sodowego w pocie. Choroba może ujawnić się już u noworodków. U 80 proc. pacjentów stwierdza się niewydolność trzustki. Prowadzi to do przewlekłej biegunki oraz znacznego niedoboru masy ciała. Stolce są cuchnące, obfite, odbarwione. Częste są nawracające nieżyty dróg oddechowych i zapalenia płuc. W leczeniu stosuje się dietę bogatoenergetyczną, bogatobiałkową, preparaty enzymów trzustkowych (Kreon), witaminy, fizjoterapię oraz okresowo antybiotyki. Uzupełnia się straty chlorku sodowego, szczególnie w czasie upałów czy gorączki u dziecka.Leczenie dietą, ale jaką?Podstawowe znaczenie w leczeniu każdej przewlekłej biegunki odgrywa leczenie dietetyczne. Polega ono na wprowadzeniu tzw. diety eliminacyjnej w zależności od typu schorzenia. Dostępne są gotowe dietetyczne preparaty żywieniowe. Nie należy uprzedzać się do ich smaku i zapachu, bo ważniejsze jest ich działanie lecznicze. Niemowlę ma poza tym słabiej rozwinięty zmysł smaku niż dorosły. Najważniejsze jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza co do konkretnego preparatu, jak i czasokresu stosowania diety. Normalizacja stolców, dobry apetyt, kolejny kilogram na wadze, promienny uśmiech na twarzy dziecka cieszy zarówno rodziców, jak i lekarza.Dr hab. med. ALDONA KASPRZAK
specjalista chorób dziecięcych i zakaźnych
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |