Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Mężczyzna jako mąż i ojciec

     Wiele mówiono i pisano na temat kobiety. Natomiast w odniesieniu do mężczyzny - męża - ojca, publikacje nie tylko w Polsce, ale i na Zachodzie są raczej skromne, l drugie spostrzeżenie: nawet wśród nielicznych, istniejących już publikacji, brak pozytywnych, całościowych ujęć o charakterze naukowym. Mężczyzna, paradoksalnie, nadal pozostaje istotą nieznaną lub niedocenioną, a niekiedy wręcz odrzuconą, często przez najbliższe mu osoby: przez żonę i dzieci.

Mężczyzna - istota nieznana?

     Wbrew pozorom sytuacja mężczyzny w ciągu wieków niewiele się zmieniła. On nie musiał się emancypować. Od początku dziejów jego zadaniem jest utrzymanie rodziny. Jego obowiązkiem jest ciężka praca, nieraz od świtu do nocy, na gospodarstwie, w rzemiośle, czy w fabryce. Na pozór twardy, "nieokrzesany", kryjący starannie swe uczucia... Przecież już małemu chłopcu mówi się: nie płacz, bądź mężczyzną, nikomu natomiast nie przyjdzie do głowy, by powiedzieć analogiczne słowa dziewczynce.

     Równocześnie ten twardy mężczyzna jest bardzo wrażliwy na odruch uczucia ze strony żony, gdy wraca zmęczony do domu, na odrobinę serca ze strony dziecka. Kto zliczył męskie łzy zawodu, poniesionej klęski, bezsilności, otarte gdzieś ukradkiem, by nikt tego nie widział! Jemu nigdy nie wolno być słabym. Musi wszystkiemu podołać. Choć nieraz wyczerpany, tyle musi wysłuchać: Co z ciebie za niedorajda... nie potrafisz tego zrobić... inni mogą, a ty nie... Niekiedy padają też słowa, które bardzo ranią: Nie jesteś mężczyzną... wynoś się... nie potrzebuję ciebie.

     Nie tylko Adamowi była potrzebna pomoc. On był zresztą w sytuacji uprzywilejowanej, w warunkach rajskich. Dzisiejszy mężczyzna żyje w twardej rzeczywistości życia codziennego na Ziemi, z piętnem grzechu pierworodnego. Pomóc mu może - według mądrego zamysłu Stwórcy - miłość i wierność żony, zainteresowanie się jego sprawami, problemami, a także szacunek i miłość ze strony dzieci.

Tożsamość mężczyzny

     Różnorodność koncepcji, opinii, poglądów filozoficznych, socjologicznych czy psychologicznych (często wzajemnie się wykluczających), uniemożliwia ustalenie tego, co nazywamy "tożsamością" mężczyzny. Wiara chrześcijańska, dając odpowiedź na podstawowe pytania ludzkości, tożsamość mężczyzny określa mianem powołania. Bóg, stwarzając człowieka jako mężczyznę i kobietę, wpisał w ich naturę specyficzne, odrębne, ale równocześnie uzupełniające się powołanie. Z tego faktu wypływa twierdzenie wiodące dla niniejszej refleksji: mężczyzna nie odnajdzie swojej tożsamości, a w konsekwencji nie zrozumie, na czym polegają jego zadania wobec siebie samego, wobec rodziny i społeczeństwa, jeśli nie odczyta poprawnie sensu swego powołania, które otrzymał od Stwórcy "od początku".

     Istotnym dla każdego mężczyzny (analogiczna refleksja dotyczy kobiety) powołaniem jest droga życiowa, którą dla niego przewidział Bóg w swej mądrości i miłości, i która prowadzi go do ostatecznego celu, czyli do zbawienia wiecznego. Dla toku naszego rozumowania osobiste, indywidualne powołania można połączyć w trzy zasadnicze kategorie:

  • powołanie do małżeństwa i rodziny;
  • powołanie do kapłaństwa, święceń czy też do życia zakonnego;
  • powołanie do życia w stanie bezżennym, poza kapłaństwem czy zakonem, czyli do tak zwanego życia samotnego, świadomie wybranego czy też zaakceptowanego, wypełnionego pracą dla dobra bliźnich.
     Odnalezienie swojej tożsamości przez każdego mężczyznę będzie więc przede wszystkim polegało na poznaniu, która z tych kategorii powołania jest jego drogą życiową. Ze względu na temat niniejszego artykułu, skoncentrujmy się na pierwszym z powołań mężczyzny.

     Istotne twierdzenie dla chrześcijańskiej refleksji dotyczącej mężczyzny można sformułować następująco: z woli Boga, Stwórcy człowieka, pierwszym i podstawowym powołaniem mężczyzny jest zawarcie związku małżeńskiego i założenie rodziny.

     Grzech pierworodny nie przekreślił tego podstawowego powołania mężczyzny, ale w znacznym stopniu utrudnił jego realizację. Dlatego nieustannym echem powraca Boże pytanie: Adamie, gdzie jesteś? Można postawić twierdzenie, że sukces szatana polegał przede wszystkim - dodajmy: i nadal polega - na naruszeniu więzi człowieka z Bogiem i naruszeniu harmonii między mężczyzną a kobietą. Gdyby nie zbawcze dzieło Chrystusa, dopełnione w sposób szczególny w sakramencie małżeństwa, wrogość obu płci do siebie (podsycana przez szatana), mogłaby doprowadzić do zagłady ludzkości.

Mężczyzna jako mąż

     Pierwsza rola mężczyzny w rodzinie dotyczy kobiety, która stała się jego żoną. W Bożym planie stwórczym kobieta nadaje nowy sens egzystencji mężczyzny. Według obrazowego języka Księgi Rodzaju tylko kobieta może wypełnić pustkę w życiu mężczyzny, uwolnić go od poczucia samotności, stać się odpowiednią dla niego pomocą. Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem (Rdz 2,24).

     Relacja między mężem a żoną winna być oparta na pełnej, autentycznej miłości. W życiu chrześcijan ta miłość na wskroś ludzka, to znaczy zarówno duchowa, jak i cielesna, otrzymuje nowy wymiar. Poprzez sakrament małżeństwa staje się symbolem i wyrazem miłości, jaka łączy Chrystusa i Kościół. To nie jakiekolwiek hasła emancypacyjne czy feministyczne, lecz prawdziwa miłość skłania mężczyznę do głębokiego szacunku dla swojej żony. Jan Paweł II cytuje słowa św. Ambrożego - słowa, które winny stać się dewizą życiową każdego mężczyzny: Nie jesteś jej panem, lecz mężem, nie służącą otrzymałeś, ale żonę... Odpłąć życzliwością za życzliwość, miłość wynagrodź miłością. (FC 25)

     Punktem wyjścia powinna być świadomość mężczyzny: muszę znaleźć czas dla mojej żony. I to nie tylko "w nocy", ale przede wszystkim w ciągu dnia. Czas nienaruszalny, w którym żadne inne zajęcie nie może wejść w drogę; czas, w którym oboje, z całym spokojem, usiądą i omówią wszystkie bieżące sprawy, wypowiedzą swoje żale, podzielą się radościami.

Mężczyzna jako ojciec

     Druga rola mężczyzny w rodzinie odnosi się do dzieci. Określa się ją mianem ojcostwa. W świetle wiary chrześcijańskiej ojcostwo to jest darem i powołaniem. Co więcej, ojcostwo mężczyzny jest obrazem, odbiciem ojcostwa samego Boga. Ojciec Przedwieczny - od którego pochodzi wszelkie ojcostwo w niebie i na ziemi (Ef 3,14) - powołując mężczyznę do ojcostwa, udzielając mu daru ojcostwa w momencie poczęcia dziecka, stawia przed mężczyzną istotne zadania do spełnienia wobec wspólnoty rodzinnej.

     Aby uzdrowić współczesną rodzinę, zwłaszcza rodzinę polską, trzeba przywrócić autorytet ojca w rodzinie. Brak autorytetu utrudnia, a niekiedy wręcz uniemożliwia mężczyźnie spełnienie jego roli jako męża i ojca, przede wszystkim przekreśla funkcję wychowawczą ojca wobec dzieci. Jest to jedna z podstawowych przyczyn utraty tożsamości przez współczesnego mężczyznę. Wśród innych przyczyn kryzysu autorytetu ojcowskiego (czy wręcz ojcostwa w XX wieku) wymienić można m.in.:

  • szybki rozwój przemysłu i urbanizacji;
  • ruch emancypacyjny kobiet, a następnie skrajne ruchy feministyczne;
  • bunt młodego pokolenia przeciw wszelkim autorytetom, zwłaszcza przeciw ojcu;
  • wpływ freudyzmu, z jego skrajnymi twierdzeniami: aby stać się dorosłym, trzeba "zabić ojca" (oczywiście w sensie przenośnym);
  • rozwój tak zwanych „wolnych związków" czy też „małżeństw na próbę";
  • uznanie związków homoseksualnych-za zjawisko normalne, a nawet ich legalizacja prawna;
  • w ramach walki z dyskryminacją kobiety, wprowadzenie do prawodawstwa wyraźnej dyskryminacji mężczyzny, zwłaszcza ojca;
  • odrzucenie norm moralnych (w tym IV przykazania Dekalogu: "Czcij ojca swego i matkę swoją").
Rola i zadania wobec rodziny

     Na autorytet trzeba sobie zasłużyć. Trzeba go budować i umacniać swoją postawą i spełnianiem życiowych obowiązków. Papież Jan Paweł II, z właściwą sobie precyzją myśli, podkreśla cztery podstawowe zadania stojące przed mężczyzną jako ojcem:

  • wielkoduszną odpowiedzialność za życie poczęte pod sercem matki,
  • troskliwe pełnienie obowiązku wychowania dzieci, dzielonego ze współmałżonką,
  • pracę, która nie rozbija rodziny, lecz utwierdza jaw spójni i stałości,
  • dawanie świadectwa dojrzałego życia chrześcijańskiego.
     Odpowiedzialność za życie

     Aby mężczyzna mógł właściwie zrozumieć i należycie wypełnić swoje zadanie w rodzinie, musi przede wszystkim kochać swoją żonę i dzieci. Ta dojrzała i odpowiedzialna miłość powinna zaistnieć, zanim nastąpi poczęcie dziecka. Wszelkie głosy zwolenników aborcji, w imię wolności kobiety, kompletnie ignorują mężczyznę. Jest to, z jednej strony, krzywda wyrządzona mężczyźnie, ponieważ wyłączne prawo decydowania o losie wspólnie poczętego dziecka przyznaje się kobiecie, a z drugiej strony, uczy mężczyzn zupełnie nieodpowiedzialnej, wręcz infantylnej postawy: chcę się zabawić z kobietą i nic mnie nie obchodzi, co z tego wyniknie. Małżonkowie wspólnie, w sposób dojrzały i odpowiedzialny, powinni podjąć decyzję o ilości dzieci, które chcą powołać do życia i o momencie ich poczęcia. Mężczyzna ponosi pełną odpowiedzialność nie tylko za samą decyzję w tej sprawie, lecz także za sposób jej realizacji. Z chwilą poczęcia powinien otoczyć miłością i szczególną opieką zarówno żonę, jak i ich wspólne dziecko.

     Wychowanie

     Zadanie wychowania dziecka aż do chwili całkowitego usamodzielnienia się jest podstawowym prawem i obowiązkiem rodziców. Udział każdego z nich w tym trudnym zadaniu jest niezastąpiony i konieczny. Bez autorytetu ojcowskiego, podtrzymywanego umiejętnie przez matkę, nie ma żadnych szans na pełne i właściwe wychowanie dziecka. Chodzi o to, aby ojciec ukochał swoje dziecko, miał dla niego czas, rozmawiał z nim i pomagał w różnych sytuacjach życiowych. Ojciec powinien zbudować pomost, po którym dziecko przejdzie bezpiecznie w dojrzałe, samodzielne życie.

     Właściwe spełnienie roli ojca utrudnia mężczyźnie fakt jego nieobecności w rodzinie. Pomijamy już skrajne przypadki, kiedy np. marynarz czy dyplomata oddelegowany jest na kilka lat do pracy w odległym kraju. Weźmy życie przeciętnego pracownika. Ile godzin spędza w domu, a ile poza domem? Praca na trzy zmiany, daleki, nużący dojazd. Często ojciec wychodzi do pracy, gdy dziecko jeszcze śpi, a wraca, gdy dziecko już śpi. Bywa i tak, że gdy zmęczony wraca do domu, wita go potok wymówek i narzekania ze strony żony. Jego spotkanie - jakże krótkie - z dzieckiem ma być okazją do wymierzenia sprawiedliwości za wykroczenia dnia dzisiejszego, z którymi nie może poradzić sobie matka. Jednym z największych błędów jest sprowadzenie roli ojca do instancji karzącej. Nic dziwnego, że dziecko oczekuje ze strachem powrotu takiego ojca. To jest paradoks naszych czasów, z którym nie wolno nam się pogodzić: mężczyzna, którego istotne powołanie realizuje się w małżeństwie i rodzinie, nie ma czasu ani dla żony, ani dla dzieci.

     Praca

     Tradycyjnie, od wielu wieków i pokoleń, praca mająca na celu utrzymanie rodziny należała do podstawowych obowiązków mężczyzny. Nie do przyjęcia jest rozpowszechniona opinia, która funkcje mężczyzny w rodzinie redukuje tylko do tego obowiązku - według absurdalnego powiedzenia: dobry ojciec to taki, który się nie upija i przynosi dużo pieniędzy do domu. Praca jest konieczna, ale nie powinna ona utrudniać, czy wręcz uniemożliwiać mężczyźnie wypełnienie wielu innych zadań w odniesieniu do żony i dzieci. Jak bardzo nasza polska rzeczywistość odbiega od tej oczywistej zasady! Jest też i inny aspekt, stwarzający wiele problemów w społeczeństwie i w rodzinie: zjawisko masowego bezrobocia. Mężczyzna bezrobotny, bardziej niż kobieta, traci grunt pod nogami, przeżywa głęboki kryzys swojej tożsamości. Wspomniana powyżej opinia prowadzi go do przekonania, że bez pracy zawodowej nie może być ani dobrym mężem, ani dobrym ojcem - staje się zupełnie niepotrzebny w rodzinie. Zmiana tej błędnej, rozpowszechnionej mentalności jest równie konieczna jak walka z bezrobociem.

     Wychowanie religijne

     W świetle wiary szczególnego znaczenia nabiera świadectwo własnego życia, które ojciec winien dać swoim dzieciom. Wychowanie religijne dziecka, które jest obowiązkiem ojcowskim, bez przykładu własnego życia religijnego, będzie budowaniem zamków na lodzie. Dziecko nie zrozumie i nie przyjmie podstawowej prawdy wiary chrześcijańskiej, że Bóg jest naszym Ojcem, jeżeli doświadczenie własnego ojca będzie mierne czy nawet odrażające. W sferze religijnej ojciec nie może przybierać formy drogowskazu, który jedynie wskazuje kierunek, lecz powinien stać się przewodnikiem dziecka - iść z nim razem do jasno wytyczonego celu. Posługując się pięknym obrazem ze wspinaczki wysokogórskiej, można powiedzieć, że to on pełni wobec dziecka rolę "pierwszego na linie".

     Wzorem i nieustannym orędownikiem każdego mężczyzny, męża i ojca powinien stać się św. Józef - najwspanialszy mąż i ojciec, jakiego kiedykolwiek znała ludzkość.


ks. prof. Bronisław Mierzwiński


Jak być rodzicem na wzór Boga Ojca? Jak być rodzicem na wzór Boga Ojca?
Maria Teresa Zattoni, Gilberto Gillini
Książka zawiera czternaście różnych sposobów bycia rodzicami na wzór Boga Ojca. Jest cenna zarówno dla animowania grup rodzinnych, jak i dla samodzielnej refleksji małżonków. Korzystanie z publikacji ułatwiają dodatkowe zestawy tematyczne, umożliwiające dobór treści według potrzeb danej grupy czy małżeństwa... » zobacz więcej


      



Wasze komentarze:
 paweł: 02.07.2014, 12:49
 współczesnemu człowiekowi w czasach promocji Gender potrzebne są wyraziste wypróbowane wzory dla mężczyzn. Niech mężczyzna będzie mężczyzną w roli jaką przewidziała dla niego natura, czyli idąc dalej niech pełni rolę przewidzianą w zamyśle Stwórcy. Jeśli mężczyzna będzie udawał, że jest kimś innym niż jest - to doprowadzi to do zakłócenia istniejącego i sprawdzonego przez wieki porządku społecznego.
 normalny: 04.05.2014, 23:25
 przepraszam ale pierdoły ...... jakaś teoria :-( nie wybaczy ksiądz ale chyba nie ma pojęcia o życiu ojca ale pozdrawiam
 AGK: 14.03.2014, 22:20
 Jaki ojciec? Mam 25 lat, połowa moich znajomych - rówieśników, wychowywała się bez ojca. U mnie w domu ojciec był okresowo, ale nie dawał żadnego wsparcia, również finansowego. W ubiegłym roku wyszłam za mąż i kompletnie nie umiem ułożyć relacji z mężem, mimo, że znamy się 8 lat i wcześniej układało nam się całkiem nieźle. Mam nadzieję, że znajdzie się kiedyś ktoś mądry i poprowadzi warsztaty "jak stworzyć normalną rodzinę?"
 Anna: 22.03.2012, 18:29
 Męskiego SERCA ...aby nabrały MOCY...Ważności !!! Ona ... Podziwia ... Jego ...Zaradność ...Pomysłowość ...LUBI ... te JEGO ... NIESPODZIANKI !!!! Gdy ON JEST ... Obok Niej ... to dla Niej ...jak UZDROWIENIE ... Żywe Źródło ... bijące ...do Którego ...Ona ...przychodzi ... po Wzmocnienie ... Uciszenie ... Utulenie ... aby Mogła znów ... Odzyskać ... swoją ... Radość i Pokój .., SENS ... Swojego ISTNIENIA !!! na ziemi ! Amen !
 Milena: 23.03.2011, 22:45
 Bardzo budujacy artykul.
 anna: 08.11.2008, 20:05
 glowa jest mezczyzna ale szyja kobieta.Co powiesz na takiego mezczyzne ktory tylko zarabia i oczekuje od ziny posluszenstwa oczywiscie w nocy .HGdzie tu mislosc gdzie ten wzor Chrystusa....
 wiatr : 10.10.2008, 20:33
  PIERWSZY ... Był ... CHRYSTUS ... a potem ... Jego ... KOŚCIÓŁ ... ; PIERWSZY ... Był ...MĘŻCZYZNA ... a potem ... Jego ...NIEWIASTA ! CHRYSTUS ...JEST ... Głową ... Mistycznego Ciała ... , tak też ... Mężczyzna ... JEST ... Głową ... Swojej Żony ...i Dzieci ! To ...ON ...na Wzór PANA ... Kierując się ... Mądrością i ROZUMEM ... Sprawia ...że ... Całe CIAŁO ...ŻYJE !!! ... Oddycha ... Odpoczywa ...Pracuje ... OFIARUJE SIĘ !!! Jakżeż ...wielką TRAGEDIĄ ...Jest ... gdy Głowa ..." nie istnieje " lub ...Jest ... ciężko chora !!! wówczas każdy dobrze wie ... co się dzieje ! Mężczyzna ...PANUJE ... nad Wszystkim ... na Wzór Pana ... czyli ...Służąc ...w Wielkiej ...Godności i Miłości ...troszczą się z Czułością ...o Swoją Żonę ... Tą ...Którą ...PAN Mu ...DAŁ ..., aby Ją ...KOCHAŁ >>> Wiernie , Namiętnie ...do Końca Życia ! Ona ... Niewiasta ... JEST ... Sercem ...Jego ...SERCA ... , to Ona ... podsyca Ogień ...Miłości ... aby Zawsze Płonął ... a ON ...Czuwa ..., aby Palił się Równomiernie ... nie stał się ...pożarem ...lub też ... zgasł ! Ona ... Troszczy się ...o Świat ...Uczuć ...i Potrzebuje w Tym ... Jego ...Akceptacji ...Pomocy ... czyli ... PRZYJĘCIA ...Jej Świata UCZUĆ ...i Przytulenia ICH do Swojego ... Męskiego SERCA ...aby nabrały MOCY...Ważności !!! Ona ... Podziwia ... Jego ...Zaradność ...Pomysłowość ...LUBI ... te JEGO ... NIESPODZIANKI !!!! Gdy ON JEST ... Obok Niej ... to dla Niej ...jak UZDROWIENIE ... Żywe Źródło ... bijące ...do Którego ...Ona ...przychodzi ... po Wzmocnienie ... Uciszenie ... Utulenie ... aby Mogła znów ... Odzyskać ... swoją ... Radość i Pokój .., SENS ... Swojego ISTNIENIA !!! na ziemi ! Amen !
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2014 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej