Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Szatan zostanie związany! (Ap 20,1)

Czytamy wspólnie Księgę Apokalipsy

Potem zobaczyłem, jak z nieba schodził anioł, trzymając w ręku klucz od Czeluści i wielki łańcuch.

Apokalipsa ukazuje ostateczną walkę między Szatanem i Bogiem w dwóch wizjach. W pierwszej z nich Szatan zostaje poddany kontroli i na pewien czas pozbawiony swej mocy (20,1-3), w drugiej zaś podejmuje ostatni szturm na Kościół, który kończy się jego haniebną przegraną (20,7-10). Pomiędzy tymi scenami nadchodzi i trwa tysiąclecie królowania Chrystusa i jego uczniów na ziemi (20,4-6).

Obrazy, jakimi posługuje się św. Jan w tej części Apokalipsy, zwłaszcza obraz tysiącletniego królowania Chrystusa na ziemi, należą na najtrudniejszych tekstów w całej Księdze. W przeszłości budziły one wśród chrześcijan liczne kontrowersje i tak jest do dzisiaj. Dlatego potrzeba wielkiego wysiłku, aby należycie zinterpretować tę perykopę. Naród Starego Testamentu był narodem oczekiwania. Wczytując się nieustannie przez wieki w słowo Boga czekał na przyjście tajemniczego Wysłannika, którego Jahwe obiecał w rajskim ogrodzie zaraz po grzechu pierwszych ludzi. Bóg zapowiedział wtedy, że będzie On Potomkiem pewnej Niewiasty, że zmiażdży głowę Szatana (Rdz 3,15) i naprawi naruszony ład.

Izraelici nazwali Bożego Posłańca Masziah, a potem Mesziha, dosłownie: Ten, którego namaścił Bóg. Język grecki oddał to słowem Messias, skąd przeszło do języków nowożytnych. Natomiast oryginalne greckie słowo na określenie "Namaszczonego przez Boga" (= Pomazańca) brzmi: Christos.

Oczekiwania mesjańskie Izraela były raz bardziej duchowe, a kiedy indziej bardziej doczesne. Raz Izraelici upatrywali w Mesjaszu Sługę Bożego, a kiedy indziej dowódcę wojskowego i politycznego, który odrzuci okupanta i zapewni rządy nad całym światem.

Żydzi byli przekonani, że wraz z nadejściem ery mesjańskiej nastanie czas obfitego błogosławieństwa materialnego, wyrażającego się w ogólnym dobrobycie i szczęściu. W taldej atmosferze, po pokonaniu wszystkich wrogów, Mesjasz zapanuje nad swoim ludem.

Żydowska literatura pozabiblijna chętnie rozpisywała się o szczegółach dobrobytu, jaki ziemi zapewni Mesjasz.

Ziarna pszenicy będą miały wielkość zaciśniętej pięści człowieka, a owoc winogrona - wymiary głowy dziecka. Z ziemi znikną choroby, a kobiety będą rodzić dzieci bez bólu.

W apokaliptyce żydowskiej czas szczęśliwego panowania Mesjasza na ziemi pojmowany był jako faza pośrednia między obecnym czasem prób i doświadczeń a ostatecznym szczęściem zbawionych w niebie. Tę judaistyczną ideę szczęśliwego królestwa na ziemi przejęła też Księga Apokalipsy. Nie ma w tym nic szczególnie dziwnego, Apokalipsa powstała przecież w środowisku żydowskim. Ale idea szczęśliwego królestwa na ziemi otrzymała w Apokalipsie nowe znaczenie i nową treść. Tysiąc lat królowania Chrystusa i Jego naśladowców symbolizuje tutaj doczesny etap Kościoła na ziemi, od początku aż do chwalebnej paruzji Chrystusa.

Pamiętamy, że w wyniku trąb anielskich ziemię nawiedzały coraz groźniejsze kataklizmy. Rezultatem piątej trąby było zstąpienie z nieba anioła, który otworzył Czeluść i uwolnił z niej demoniczne siły, aby zadawały ludziom katusze (9, 1-11). Teraz mamy sytuację dokładnie odwrotną:

...zobaczyłem, jak z nieba schodził anioł, trzymając w ręku klucz od Czeluści i wielki łańcuch.

A zatem z nieba znów zstępuje anioł, tym razem po to, by schwytać i związać smoka i wrzucić go do Czeluści, a następnie zamknąć ją na klucz i zapieczętować wejście. W ten sposób anioł udaremnia kłamliwą działalność Szatana wśród ludzi. Będzie on więźniem przez tysiąc lat, a po tym czasie zostanie na krótko zwolniony.

Niezwykle kusząca jest pokusa dosłownej interpretacji tego tekstu. Musimy jednak pamiętać, że mamy tu do czynienia z apokaliptyką, która przedstawia prawdy objawione językiem obrazów i symboli.

W wyobrażeniach żydowskich Czeluść (po grecku abyssuś) stanowiła tajemniczą podziemną pieczarę, w której przebywały demony (2 P 2,4; Jud 6). Nowy Testament potwierdza, że istoty te mogły opuszczać Czeluść, a jednocześnie obawiały się tam powracać. W opowiadaniu o uzdrowieniu opętanego z Gerazy demony proszą Chrystusa, aby wpuścił je raczej w stado świń niż odsyłał do abyssos (Łk 8,31-32).

Chrystus - zwycięski Baranek niszczy kolejne ośrodki zła. Po zmiażdżeniu Babilonu - Rzymu, nazywanego w Apokalipsie także Wielką Nierządnicą (rozdz. 18), unicestwia z kolei Bestię i Fałszywego Proroka (rozdz. 19). W 20 rozdziale staniemy się świadkami finałowej sceny walki dobra ze złem. Kara dosięgnie samego Szatana (20,1).
Kościół w specjalnych modlitwach zwanych egzorcyzmami nakazuje złym duchom, aby zostawiły ludzi w spokoju i odeszły do Czeluści (np.: Pani aniołów, rozkaż hufcom anielskim, aby ścigały szatanów, a zwalczając ich wszędzie, strąciły ich do Czeluści).

Klucz od Czeluści w ręku anioła symbolizuje władzę, jaką nad nim rozciąga Bóg. Trzeba z naciskiem podkreślić, że to Bóg jest w pełni Panem nad Szatanem, a nie inaczej, jak chcieliby np. ci, którzy Szatanowi przypisują Boskie atrybuty.

Wielki łańcuch w ręku anioła symbolizuje więzy do skrępowania Szatana. Jest on wielki stosownie do wielkości więźnia. Nie powtórzy się zatem sytuacja z Samsonem (Sdz 16,9.14) czy Gerazeńczykiem (Mk 5,4).

"Wszechwładny" Szatan w więzieniu, spętany łańcuchem. Cóż za nieoczekiwany widok!

Sprawdź, czy zapamiętałeś...

  • Kim jest "Mesjasz"?
  • Skąd autor Apokalipsy zaczerpnął ideę szczęśliwej ery na ziemi?
  • Czy zamiarem Boga jest doprowadzić Szatana do nieistnienia?

Ks. PIOTR OSTAŃSKI



Wasze komentarze:
 marzena aneta: 06.11.2022, 20:08
 Boże kocham Cię proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie dziękuję proszę o domu kupno dobrą mieszkania sprzedaż urode zdrowie pieniądze dobrego kawalera męża młodego niepalącego pobożnego religijnego uczciwego dziękuję modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to droga którą docieramy do marzeń dziękuję
(1)


Autor

Treść

Nowości

Św. Juan Diego CuauhtlatoatzinŚw. Juan Diego Cuauhtlatoatzin

Modlitwa do św. Juana DiegoModlitwa do św. Juana Diego

Objawienia na wzgórzu TepeyacObjawienia na wzgórzu Tepeyac

Łazarz we wskrzeszonym mieścieŁazarz we wskrzeszonym mieście

Dlaczego nieletni wychowankowie zakładów poprawczych przeważnie tam wracają?Dlaczego nieletni wychowankowie zakładów poprawczych przeważnie tam wracają?

Najbardziej popularne

Św. Juan Diego CuauhtlatoatzinŚw. Juan Diego Cuauhtlatoatzin

Modlitwa do św. Juana DiegoModlitwa do św. Juana Diego

Objawienia na wzgórzu TepeyacObjawienia na wzgórzu Tepeyac

Łazarz we wskrzeszonym mieścieŁazarz we wskrzeszonym mieście

Dlaczego nieletni wychowankowie zakładów poprawczych przeważnie tam wracają?Dlaczego nieletni wychowankowie zakładów poprawczych przeważnie tam wracają?

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej