Słowa życia wiecznego (J 6,54.60-69)

Słowa Ewangelii według świętego Jana Ucząc w synagodze w Kafarnaum Jezus powiedział: Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. A spośród Jego uczniów, którzy to usłyszeli, wielu mówiło: Trudna jest ta mowa. Któż jej może słuchać? Jezus jednak świadom tego, że uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich: To was gorszy? A gdy ujrzycie Syna Człowieczego, jak będzie wstępował tam, gdzie był przedtem? Duch daje życie; ciało na nic się nie przyda. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem. Lecz pośród was są tacy, którzy nie wierzą. Jezus bowiem na początku wiedział, którzy to są , co nie wierzą, i kto miał Go wydać. Rzekł więc: Oto dlaczego wam powiedziałem: Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli mu to nie zostało dane przez Ojca. Odtąd wielu uczniów Jego odeszło i już z Nim nie chodziło. Rzekł więc Jezus do Dwunastu: Czyż i wy chcecie odejść? Odpowiedział Mu Szymon Piotr: Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga. Panie, do kogóż pójdziemy? Przychodzą niekiedy chwile, kiedy człowiek jest stawiany przed radykalnym "albo - albo". Nie może wtedy uciec przed koniecznością wyboru. Musi się po prostu opowiedzieć za jedną z przedstawianych mu lub rysujących się wobec niego możliwości. Takim radykalnym, ale w stopniu najwyższym, "albo - albo", przed którym nie można się schronić, jest konieczność opowiedzenia się człowieka za Bogiem albo przeciw Niemu. W tym momencie Człowiek w najbardziej istotny sposób decyduje o sobie, swoim losie, o przyszłości. W tej chwili wybiera on kształt swego człowieczeństwa - i to na wieczność całą. Przed taką właśnie sytuacją konieczności wyboru postawił przed wiekami Jozue przedstawicieli wszystkich pokoleń Izraela, które zgromadził w Sychem: "Rozstrzygnijcie dziś, komu chcecie służyć, czy [pogańskim] bóstwom", czy też Panu, Bogu waszemu? (Joz 24, 15). Izraelici wybrali wówczas służbę Bogu, wspominając z wdzięcznością wszystkie cuda, jakich wobec nich dokonał. Podobna sytuacja zaistniała, gdy "nadeszła pełnia czasu" (Ga 4, 4), w której Chrystus głosił słowa życia wiecznego - a zwłaszcza, gdy zapowiadał swoją zbawczą obecność w Eucharystii. Jednak dla wielu Jego słuchaczy "trudna była ta mowa" (J 6, 60). Dlatego też wycofali się "i już z Nim nie chodzili" (J 6, 66). Wtedy Jezus zwrócił się z radykalnym "albo - albo" do Dwunastu, pytając ich: "Czyż i wy chcecie odejść?" (J 6, 67). Apostołowie nie mogli uchylić się od dania Mu wyraźnej, jednoznacznej odpowiedzi. W ich imieniu Piotr, świadom powagi chwili, zdając sobie doskonale sprawę z tego, że w tym momencie waży się los jego i pozostałych Dwunastu - i to na wieczność całą - odpowiedział czysto retorycznym pytaniem, za którym następowało żarliwe wyznanie wiary: "Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga" (J 6, 68-69). Od tamtych czasów na tym wyznaniu Piotra Opoki buduje się Kościół. Od tamtych też czasów kolejne pokolenia synów i córek Kościoła uczą się za Piotrem odpowiadać: "Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz [przecież] słowa życia wiecznego!" Bp MAREK JĘDRASZEWSKI Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt