Ze wszyskiego dobro (Mt 22, 15-21)

Faryzeusze według ich mniemania i powszechnej opinii innych, byli najpobożiiiejszymi z najpobożniejszych ludzi. Ci faryzeusze mieli już dość Pana Jezusa i Jego nauki. Postanowili z tym wszystkim raz na zwasze skończyć. Teraz trzeba było jedynie obmyśleć dobry, niezawodny sposób pozbycia się Niewygodnego Człowieka. Marzyła się im zbrodnia doskonała w której bandyta przepada bez śladu, jak kamień w wodę.

Dlatego szukają okazji, żeby Pana Jezusa na czymś przyłapać, oskarżyć i powiesić. Skoro jednak taka okazja im się nie chce nadarzyć, postanawiają pomóc szczęściu i zapędzić Pana Jezusa w kozi róg. Nic im jednak z tego podstępu nie wyjdzie. Ale i wtedy nie zmądrzeją i nie zastanowią się. Odwrotnie, jeszcze bardziej ich to rozwścieczy. W tym wściekaniu się jest źródło ich nieszczęścia. Faryzeusze już nie myślą, nie zastanawiają się, nie szukają odpowiedzi, nie pytają, ale już z góry wiedzą, wiedzą najlepiej i nikt nie ma im nic nowego do powiedzienia. Dlatego Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii tak mądrze im odpowieda. Mądrze dlatego, że chce ich przyprzeć do muru. Może wreszcie pomyślą, zastanowią się. Może wreszcie zwątpią w tę swoją prostacką, choć skomplikowaną niby mądrość. Wiemy, jak się dalej ta sprawa potoczyła. W końcu przecież udało się Pana Jezusa aresztować, osadzić i zabić. Ale wtedy faryzeusze i wszyscy inni przeciwnicy Jezusa, ponieśli straszliwą klęskę.

A co dla nas, jaka dla nas mądrość z tej Ewangelii Ważna, bardzo ważna! Przede wszystkim jest w niej ostrzeżenie - nie wolno próbować Pana Jezusa przechytrzyć. Cwaniactwem nic się nie da u Pana Boga wskórać. Cwaniak zawsze przegrywa, a zwłaszcza wtedy, gdy mu się wydaje, że wygrał.

Druga sprawa jest taka: jeśli wydaje się człowiekowi, że znowu Pan Jezus wymigał się i nie spełnił tego, o co go człowiek prosił - to znaczy, że trzeba teraz siąść i mocno pomyśleć, dlaczego Pan Jezus milczy, albo daje taką odpowiedź, której się zupełnie nie rozumie, albo dlaczego ta odpowiedź jest zupełnie inna od tej, jakiej spodziewaliśmy się.

Takie mądre zastanowienie się nazywamy modlitwą i oddawaniem Bogu tego, co jest od Boga. Tylko, że i tu trzeba znowu dopowiedzieć. Nam się czasem wydaje, że modlitwa a nawet Msza święta są to nasze ofiary, podarunki, prezenty dla Pana Boga. To prawda, ale na odwrót. To Pan Jezus przecież nam ofiarowuje Mszę świętą. Gn ją dla nas odprawia, zaprasza nas na Mszę to znaczy do siebie. Podobnie jest z modlitwą. Przecież to, że mamy czas na modlitwę, to jedynie dlatego, że ten czas podarował nam Bóg Ojciec.

Zatem, cokolwiek by się działo - człowiek, jeśli jest chrześcijaninem - zawsze z tego niewiadomojakiego dziania się wyłowi to co dobre.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna