Nowa sprawiedliwość: czułość wobec potrzebujących (Mt 25, 31-46)

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: "Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie". Wówczas zapytają sprawiedliwi: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? Albo spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?" A Król im odpowie: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście". Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: "Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie". Wówczas zapytają i ci: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?" Wtedy odpowie im: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście". I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego" Łk 5, 27-32 Miłosierdzie ważniejsze niż ofiary: przesłanie Ewangelii Pedagogiczna mądrość dzisiejszego fragmentu Ewangelii czerpie z przekonania, że powtarzanie jest matką nauki. Lista uczynków, przez które wyraża się sprawiedliwość, co do swojej treści nie jest nowa. Prawo Starego Testamentu porządkowało w dużej mierze zagadnienie opieki nad ubogimi, słabymi i przybyszami. W scenie ujętej przez Ewangelistę Mateusza przybiera ona jednak postać kodeksu, którego normy stają się podstawą do oceny ludzkiej sprawiedliwości. Czterokrotne odczytanie tej "konstytucji miłosierdzia" w kontekście zapowiadanego sądu nad narodami świata uświadomić ma nam wszystkim jak istotne ma ona znaczenie. Sąd dokona się na końcu, na jego pozytywny wynik pracujemy jednak już teraz, i tak długo, jak trwać będzie potrzeba jedzenia, ubierania się, czy zmagania z chorobami. Odbiorcy Ewangelii Mateuszowej mieli potrzebę określenia na czym polega nowa, ewangeliczna sprawiedliwość, ponieważ większość z nich była judeochrześcijanami - Żydami, którzy uwierzyli w Jezusa. Ukształtowani więc zostali przez duchową kulturę Prawa Przymierza, oczekiwali zatem odpowiedzi na pytanie, jakie treści w Ewangelii, której uwierzyli zastąpią to, czym żyli do tej pory. Dzięki ich potrzebom cały Kościół otrzymał katalog norm określających nową sprawiedliwość. Okazuje się, że różnica opisująca tę nowość nie jest ilościowa - większe lub cenniejsze ofiary, czy częściej odprawiane modlitwy. Różnica jest jakościowa - nowe normy kładą nacisk na troskę o drugiego człowieka w jego podstawowych potrzebach. Podstawą ewangelicznej sprawiedliwości jest zatem miłosierdzie, którego adresatem jest brat, czy siostra, a ostatecznie jest nim Syn Człowieczy, który utożsamia się z każdym potrzebującym. Jesteśmy świadkami, jak Jezus w Ewangelii ukazuje ostateczne konsekwencje tajemnicy Wcielenia. Syn Boży - Król z dzisiejszej sceny - przyjmując ludzką naturę zjednoczył się z każdym człowiekiem i autentyczne miłosierdzie uczynił konstytucją nowej kultury. Miłosierdzie opisane przez Jezusa dotyka przede wszystkim dwóch sfer: potrzeb dóbr podtrzymujących życie, oraz potrzeb relacji i bliskości, zwłaszcza w trudnych okolicznościach choroby i uwięzienia. W praktyce okazujący miłosierdzie proszony jest najpierw o zaangażowanie środków materialnych - by nakarmić i ubrać, a później o ofiarowanie swego czasu - odwiedzić, przyjść, towarzyszyć. Ta druga część wydaje się niekiedy dużo trudniejsza, zwłaszcza, gdy nie mamy możliwości zmiany sytuacji brata lub siostry, a możemy jedynie dać mu swoją obecność. Czas Wielkiego Postu to dobra okazja, by przyjąć na nowo zaproszenie do praktykowania "nowej sprawiedliwości", w której obok daru materialnego ofiarowany, czas nawet przy pozornej bezradności, okazuje się darem największym. ks. Adam Łuźniak Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości Modlitwa do św. Marka Markoniego Modlitwa do św. Etelberta Józefa Maria Girbés Modlitwa do bł. Józefy Marii Girbés bł. Tomasz Maria Fusco Modlitwa do bł. Tomasza Marii Fusco Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ]

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt