Nowa sprawiedliwość: czułość wobec potrzebujących (Mt 25, 31-46)

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: "Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata! Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie". Wówczas zapytają sprawiedliwi: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? Albo spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?" A Król im odpowie: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście". Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: "Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom! Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście Mi pić; byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie; byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie; byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie". Wówczas zapytają i ci: "Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?" Wtedy odpowie im: "Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście". I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego" Łk 5, 27-32 Miłosierdzie ważniejsze niż ofiary: przesłanie Ewangelii Pedagogiczna mądrość dzisiejszego fragmentu Ewangelii czerpie z przekonania, że powtarzanie jest matką nauki. Lista uczynków, przez które wyraża się sprawiedliwość, co do swojej treści nie jest nowa. Prawo Starego Testamentu porządkowało w dużej mierze zagadnienie opieki nad ubogimi, słabymi i przybyszami. W scenie ujętej przez Ewangelistę Mateusza przybiera ona jednak postać kodeksu, którego normy stają się podstawą do oceny ludzkiej sprawiedliwości. Czterokrotne odczytanie tej "konstytucji miłosierdzia" w kontekście zapowiadanego sądu nad narodami świata uświadomić ma nam wszystkim jak istotne ma ona znaczenie. Sąd dokona się na końcu, na jego pozytywny wynik pracujemy jednak już teraz, i tak długo, jak trwać będzie potrzeba jedzenia, ubierania się, czy zmagania z chorobami. Odbiorcy Ewangelii Mateuszowej mieli potrzebę określenia na czym polega nowa, ewangeliczna sprawiedliwość, ponieważ większość z nich była judeochrześcijanami - Żydami, którzy uwierzyli w Jezusa. Ukształtowani więc zostali przez duchową kulturę Prawa Przymierza, oczekiwali zatem odpowiedzi na pytanie, jakie treści w Ewangelii, której uwierzyli zastąpią to, czym żyli do tej pory. Dzięki ich potrzebom cały Kościół otrzymał katalog norm określających nową sprawiedliwość. Okazuje się, że różnica opisująca tę nowość nie jest ilościowa - większe lub cenniejsze ofiary, czy częściej odprawiane modlitwy. Różnica jest jakościowa - nowe normy kładą nacisk na troskę o drugiego człowieka w jego podstawowych potrzebach. Podstawą ewangelicznej sprawiedliwości jest zatem miłosierdzie, którego adresatem jest brat, czy siostra, a ostatecznie jest nim Syn Człowieczy, który utożsamia się z każdym potrzebującym. Jesteśmy świadkami, jak Jezus w Ewangelii ukazuje ostateczne konsekwencje tajemnicy Wcielenia. Syn Boży - Król z dzisiejszej sceny - przyjmując ludzką naturę zjednoczył się z każdym człowiekiem i autentyczne miłosierdzie uczynił konstytucją nowej kultury. Miłosierdzie opisane przez Jezusa dotyka przede wszystkim dwóch sfer: potrzeb dóbr podtrzymujących życie, oraz potrzeb relacji i bliskości, zwłaszcza w trudnych okolicznościach choroby i uwięzienia. W praktyce okazujący miłosierdzie proszony jest najpierw o zaangażowanie środków materialnych - by nakarmić i ubrać, a później o ofiarowanie swego czasu - odwiedzić, przyjść, towarzyszyć. Ta druga część wydaje się niekiedy dużo trudniejsza, zwłaszcza, gdy nie mamy możliwości zmiany sytuacji brata lub siostry, a możemy jedynie dać mu swoją obecność. Czas Wielkiego Postu to dobra okazja, by przyjąć na nowo zaproszenie do praktykowania "nowej sprawiedliwości", w której obok daru materialnego ofiarowany, czas nawet przy pozornej bezradności, okazuje się darem największym. ks. Adam Łuźniak Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Nowości Nowenna do bł. ks. Jerzego Popiełuszki - dzień 4 Nowenna do św. Teresy od Jezusa - dzień 8 Tajemnice Bolesne Różańca Świętego Modlitwa do bł. Honorata Koźmińskiego Test wiedzy o bł. Honoracie Koźmińskim Modlitwa do Matki Bożej Fatimskiej Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt