Przepis na święta (Łk 1, 39-45)

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: "Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w łonie moim. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana." (Łk 1, 39-45) Ten urywek Łukaszowej Ewangelii znamy już na pamięć, bo często rozważamy go w różańcu. Być może dlatego właśnie Nawiedzenie straciło dla nas swe żywe kolory, jak na starych obrazach, gdzie czerwień już sczerniała, zieleń jest szara a złoto - brązowe. Czy Maryja dlatego szła pospiesznie - jak zapisał ewangelista - że gnała ją ciekawość? Aby przekonać się, czy anioł powiedział prawdę? Jeżeli już nie pierwszej młodości Elżbieta, bezdzietna w ciągu swego długotrwałego małżeństwa teraz właśnie ma zostać matką, to może jednak stanie się to, co wydaje się niemożliwa: że Maryja będzie matką samego Boga. Nie, nie ciekawość i może nawet nie chęć zwykłej ludzkiej pomocy zaprowadziła Maryję do domu Elżbiety. Maryja nie potrzebowała dowodu, bo przez całe swe życie wierzyła, że dla Boga nie ma nic niemożliwego. Dlatego uwierzyła i teraz, w momencie Zwiastowania: "Oto ja służebnica... niech mi się stanie". To nie ciekawość, lecz ogromna radość, która na górzystej drodze każe spieszyć się młodej Wędrowczyni. To wielkie pragnienie, aby jak najprędzej zanieść Boga i podzielić się Nim z tą, która też otrzymała od Boga szczególną łaskę; aby obie matki mogły w pełni cieszyć się swym macierzyństwem, i razem modlić się, dziękując Panu z głębi przepełnionych radością i wdzięcznością serc. Wigilia tuż, tuż. Może chociaż malutka choinka stoi już na balkonie, może lodówka jest troszkę pełniejsza, niż dotąd a mama jednak dostała gdzieś trochę rodzynek... A nasze serca? Czy przed Świętami są chociaż troszkę pełniejsze? Tak, oczywiście, trzeba czym prędzej pójść do spowiedzi,nie odkładać jej na ostatnią chwilę, kiedy kolejki przy konfesjonałach dorównują tym po ryby. Jednak nie wystarczy tylko mieć Boga w swoim sercu. Trzeba się Nim dzielić z innymi, trzeba Go przynosić ludziom, tak jak Maryja zaniosła Elżbiecie malutkiego, jeszcze nie narodzonego Jezusa. Księdzu to łatwo - pomyśli niejeden z nas - bo może podawać Komunię Św., może przynosić Eucharystycznego Jezusa chorym. A my? My też możemy. Tę możliwość każdy z nas nosi w swoim sercu. I wcale nie muszę szczegółowo podpowiadać, jak to robić. NIE UCIEKAJ OD MODLITWY I CZYN WOKÓŁ SIEBIE DOBRO. Tam, gdzie najtrudniej - czyli w domu, bo "rodzina, bądźcie pewni, to też bliźni - chociaż krewni..." KEKS Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt