Droga. Bruzda. Kuźnia - Czytelnia

Opis: Roznieć swoją wiarę - Chrystus nie jest postacią, która przeminęła. Nie jest wspomnieniem, które gubi się gdzieś w przeszłości. On żyje! Św.Paweł powiada : Jesus Christus heri et hodie, ipse et in saecula! - Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki! Droga, nr 584 Recenzje książki: I wejdziesz na drogę... Mimo, iż najbardziej znana z książek św. Josemarii Escrivy ukazała się już w kilku milionach egzemplarzy na całym świecie, dla wielu Polaków święty ten pozostaje postacią zupełnie nieznaną. A szkoda, bo niewielu jest świętych, którzy proponują duchowość tak głęboką w swej ogromnej prostocie... Św. Josemaria Escriva urodził się w 1902 roku w Barbastro (Hiszpania). Coraz wyraźniej odkrywając wolę Bożą w swoim życiu, wybrał drogę powołania kapłańskiego. W 1925 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Natomiast trzy lata później, z Bożego natchnienia, założył Opus Dei, drogę do świętości przez codzienne życie, zwykłą pracę, przez wypełnianie obowiązków chrześcijanina. Święty zmarł w 1975 roku. Jan Paweł II kanonizował go w 2002 roku w Rzymie. Jego liturgiczne wspomnienie w Kościele Katolickim obchodzimy 26 czerwca. Omawiane dzieła świętego mają postać krótkich (czasem jednozdaniowych) oraz dłuższych myśli, oznaczonych numerami. Refleksje te są owocem relacji św. Josemarii zarówno z Bogiem, jak i z ludźmi, wynikają z jego życia duchowego i pracy duszpasterskiej. Zostały napisane i przeżyte jak zaznacza sam święty w przedmowie do "Bruzdy" - w obliczu Boga. Autor zaprasza w nich każdego czytelnika do wejścia na drogę modlitwy i miłości, by stać się "duszą wartościową", by "wyryć przez nasze uczynki żyzną bruzdę". Chce on wstawić twoją duszę do kuźni "i poddać ją obróbce ogniem i młotem" tak, by mógł powstać wspaniały klejnot w służbie Bogu. Św. Josemaria porusza wiele aspektów życia nadprzyrodzonego i ludzkiego. Ważne jest rozwijanie cnót naturalnych, ludzkich, na których może budować Boża łaska. W ten sposób to, co Boskie i ludzkie stanowi całość i jedność. Cnoty ludzkie ukazuje bowiem jako cnoty dzieci Bożych. Chrześcijanin to ktoś, kto jest całkowicie oddany Bogu i jednocześnie żyje i pracuje w świecie. Właśnie to codzienne życie, zwykła codzienna praca, każda chwila w życiu chrześcijanina może być przeżywana w obecności Boga i może stać się drogą do świętości. Jak mocno zaznacza św. Josemaria, "wszyscy jesteśmy powołani, aby zostać świętymi" (Bruzda, nr 125). Autor w swoich myślach każdemu osobiście dodaje odwagi na tej drodze: "Poprawiaj się. Każdego dnia troszeczkę. Na tym polega twój niezłomny trud, jeśli naprawdę chcesz zostać świętym" (Droga, nr 290); "Właśnie na tym ma polegać twoje życie wewnętrzne: zaczynać i na nowo zaczynać" (Droga, nr 292). Bardzo zachęcam do sięgnięcia po dzieła św. Josemarii. Mają one oczywiście o wiele bogatszą treść od przedstawionych w tej recenzji. Wszak nie chodzi tu o streszczenie tej książki. Myśli te mogą stanowić doskonałą formę lektury duchowej szczególnie dla osób, które prowadzą życie duchowe, lecz z pewnością może z nich skorzystać każdy człowiek. Należy też dodać, że nie są to rozważania teoretyczne, lecz mają one niesamowicie praktyczny charakter, dzięki czemu mogą prowadzić do przemiany naszego życia. A zastosowanie tych wskazówek w codziennym życiu zależy już od naszej decyzji. Pewne jest to, że warto wejść na tę drogę, by wyryć żyzną bruzdę, by być oczyszczonym w Bożej kuźni Justyna Smerecka Joanna Chaberska

Nowości

Najbardziej popularne