Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Czwarte przykazanie Boże: Czcij ojca twego i matkę twoją

W czerwcu znowu wielu z nas pospieszy do kościołów na nabożeństwo ku czci Najśw. Serca Pana Jezusa, a przynajmniej częściej, niż kiedy indziej, będzie odmawiać litanię do Serca Bożego. Powtarzamy w niej wiele pozdrowień i wezwań, które są bardzo bliskie każdemu sercu wierzącego człowieka i są bogate w swej treści teologicznej. Wśród wezwań litanii jest i takie: "Serce Jezusa, gorejące ognisko miłości". Serce - symbol miłości!

W tym wypadku symbol i znak największej miłości: miłości Syna Bożego do nas, największej, boć nie ma większej nad tę, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół (por. J 15, 13). Miłość - najpiękniejsze uczucie ludzkie i Boskie, jest też największym i pierwszym przykazaniem wiary, jest znakiem wewnętrznym i zewnętrzym przynależności do Kościoła - Mistycznego Ciała Chrystusa, jest największą wartością i sprawdzianem wartości życia, a także sprawdzianem naszego stosunku do Boga i do ludzi, jest zasadą, według której zapadnie ostateczny wyrok. Jak bardzo byśmy pragnęli, żeby miłość wreszcie i ostatecznie zapanowała w świecie, a przez nią, żeby nastał błogosławiony czas pokoju i sprawiedliwości. Gdy to, w wymiarze światowym, nie bardzo zależy od nas - do nas należy, by "Serce Jezusa, gorące ognisko miłości" było czczone w naszych rodzinach, było dla nich siłą sprawczą pokoju, współpracy, szczęścia.

Czcij Ojca i Matkę

W artykułach o rodzinie częściej była mowa o rodzinie w ogólności, o jej ważności, zadaniach itd. lub o rodzicach w relacji: rodzice - dzieci. Obecnie chcemy mówić o relacji: dzieci - rodzice.

Znamy przykłady z życia podobne do starej opowieści o rodzinie, w której rodzice z całym poświęceniem spełniali swe obowiązki wobec dzieci, a później ojciec na starość, gdy dzieciom zapisał wszystko co miał, został na ich łasce i musiał się tułać od jednego do drugiego, gdyż żadne nie chciało się nim całkowicie zaopiekować. Wreszcie, podobno, u ostatniego z synów, który był grabarzem, usłyszał szczere słowa swego wnuczka: "Wiesz dziadek, wczoraj mama telefonowała do ciotki Elżbiety i mówiła, że tata muruje tam, przy drugiej alei, ładny pokoik dla ciebie, bo już czas byś się tam przeniósł i będzie z tobą spokój i ty tam będziesz miał dobrze". Dziadek pogłaskał główkę dziecka, podumał trochę i powiedział: "Tak dziecko - to już będzie dla mnie najlepszy pokój i spokój". Zwiesił głowę, ciężka łza spłynęła po policzku i zasnął spokojnie... Serce nie wytrzymało bólu...

Czy ta historia jest autentyczna, nie będziemy się spierać. Tak samo nie wypowiadamy sądu odnośnie do często słyszanej wypowiedzi: "Rodzice wyżywią i wychowają nieraz pięcioro dzieci, a cała ta piątka nie potrafi wyżywić nawet jednego z rodziców". Zdarza się nieraz, że dzieci marzą o tym, żeby jak najszybciej umieścić starych rodziców w domu dla starców. Nazwy brzmią zachęcająco: "Raj staruszków", "Dom szczęśliwej starości" lub coś w tym rodzaju. Pewnie, istnienie takich domów jest uzasadnione ze względów społecznych, czasem są one nawet konieczne, ale to wcale nie udawadnia, że "marzenia" dzieci zawsze są w zgodzie z ludzkim, naturalnym uczuciem i z Bożym prawem. Czwarte przykazanie Boże: "Czcij ojca twego i matkę twoją", mimo tzw. postępu, nie straciło nic ze swej aktualności i wartości. Nawet dzisiaj nie wolno zapominać takich słów Pisma Św.: "Przeklęty, kto gardzi swoim ojcem lub matką" (Pp 27, 16).

Zarówno prawo naturalne jak i Boskie utrzymuje, że należy się rodzicom:

Szacunek

Oznacza to, że rodziców należy wysoko cenić tak uczuciem serca, jak i stałym postępowaniem. Należy okazywać im czynną grzeczność i szacunek. Choćbyśmy się z nimi w pewnych opiniach nie zgadzali, ich słowa i rady należy poważać. Trzeba pamiętać na ich miłość ku nam i na doświadczenie życiowe. "Czynem i słowem czcij ojca twego - poucza Pismo św. - aby spoczęło na tobie jego błogosławieństwo. Albowiem błogosławieństwo ojca podpiera domy dzieci, a przekleństwo matki wywraca fundamenty" (Syr 3, 8-9). Doktor Kościoła św. Tomasz z Akwinu napisał: "Ponieważ nasze życie otrzymaliśmy od nich - winniśmy sercem czcić rodziców". Historia religii świata stwierdza, że wszędzie i zawsze rodzice byli otaczani czcią i szacunkiem. Kodeks religijny starobabiloński wśród pytań, które będą postawione na sądzie ostatecznym, stawia i to: "Czyś gardził ojcem lub matką?" Kodeks Hammurabiego (ok. 1700 r. przed Chr.) postanawia: "Jeżeli syn uderzy swego ojca - zostaną mu odcięte ręce". Przecież to zamierzchłe czasy! A jednak, czy dziś, wśród chrześcijan, w epoce wysokiego postępu, wszystko dzieje się według nakazów cywilizacji i wyznawanej religii? Według prawego sumienia?

Posłuszeństwo

Oczywiście nie można mówić o posłuszeństwie absolutnym i stałym, gdyż jest to niemożliwe, uzależnione od wieku dzieci oraz rodzaju wydanego nakazu. Jednak ogólnie mówiąc rodzicom należy się posłuszeństwo, bo oni zastępują Boga. Ojcostwo czerpie swą powagę i autorytet z Ojcostwa Boga i dlatego mówi św. Paweł: "Synowie, bądźcie posłuszni rodzicom we wszystkim, bo to się podoba Panu" (Kol 3, 20). Ewangelista napisał także o Panu Jezusie, że w domku nazaretańskim "był im posłuszny". Św. Bernard zapytuje "Kto był posłuszny i komu? Bóg był posłuszny ludziom i to nie tylko swej Matce, ale i Opieku nowi Józefowi". Pięknie to wyraża nasza pieśń:

"On jak Matkę Ją miłował,
Jej posłuszny był.
Każde słowo Jej szanował,
chociaż Bogiem był".

Miłość

Miłość należy do uczuć wyższego rzędu i normalnie wzbudza wzajemną miłość. Odpowiedzią na miłość może być tylko odwzajemnienie miłością. Jeżeli tak nie jest, to mamy do czynienia z objawem patologicznym. Św. Ambroży przypomina: "Ileż twoja matka wycierpiała dla ciebie: ile nocy przepędziła bezsennie, ile razy musiała dla ciebie porzucać posiłek, ile wycierpiała trwogi, gdy byłeś w niebezpieczeństwie? A ile mozołu i trudu kosztowało twego ojca, by dostarczyć ci pożywienia i odzieży? Wobec tego, że rodzice uczynili dla ciebie tyle dobrego i tyle wycierpieli, jakże mógłbyś okazać się dla nich niewdzięcznikiem?" Spokojna i racjonalna odpowiedź na te pytania jest tylko jedna i tylko jedna być może: wdzięczność i miłość!

Ona zobowiązuje nas do szczerej modlitwy za rodziców lub za spokój ich dusz, do zaoszczędzania im trosk, przysparzania radości, niesienia pomocy, a w razie potrzeby opieki duchowej i fizycznej. Ojciec św. Jan Paweł II poucza: "Musimy... przypomnieć sobie i dobrze rozważyć Czwarte Przykazanie Boże: 'Czcij ojca twego i matkę twoją'. Przykazanie to posiada znaczenie kluczowe... Zależnie od jego zachowania układają się stosunki pomiędzy pokoleniami" (Przem. - grudzień 1978).

Tak więc zawsze, a zwłaszcza w czerwcu, gdy przed oczyma mamy Serce Boże, "gorejące ognisko miłości", prośmy Je przez Serce Najświętszej Matki, by dzieciom nigdy nie zabrakło gorącego serca matki i ofiarnego serca ojca - a rodzicom szczerych, dobrych i ofiarnych, miłujących serc ich dzieci.

O. Sylwester Niewiadomy, OFM


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Historia w Panu Jezusie ChrystusieHistoria w Panu Jezusie Chrystusie

Zakochać się w samym BoguZakochać się w samym Bogu

Czterdzieści lat apostolstwa cierpieniaCzterdzieści lat apostolstwa cierpienia

Bóg stwarzając świat - uczynił go dobrym. A co człowiek zrobił z wodą?Bóg stwarzając świat - uczynił go dobrym. A co człowiek zrobił z wodą?

Podstawowa prawdaPodstawowa prawda

Najbardziej popularne

Litania do Najświętszej Maryi PannyLitania do Najświętszej Maryi Panny

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2021 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej