Orędowniczka w chorobach dziąseł i zębów

To właśnie z tego źródła znamy opis męczeńskiej śmierci św. Apolonii.

Pogrom chrześcijan aleksandryjskich miał miejsce pod koniec panowania nad cesarstwem rzymskim dawnego prefekta pretorianów Marka Juliusza Filipa, zwanego - z powodu pochodzenia - Arabem. Apolonia była wówczas już sędziwą niewiastą, żyjącą od lat w dziewictwie. Cała Aleksandria znała ją i poważała jako żarliwą chrześcijankę. Jej imię było wprawdzie żeńską formą imienia greckiego bóstwa Słońca - Apolla, ale świadectwem swego życia i męczeństwa Apolonia potwierdziła, że przynależy całkowicie do Chrystusa. Kiedy więc wybuchło prześladowanie - chrześcijan wywlekano z domów, plądrowano ich dobytek i podkładano ogień - Apolonia pozostała w mieście. Wkrótce pojmano ją i wymyślnymi torturami usiłowano zmusić do wyrzeczenia się Chrystusa. Zmiażdżono jej szczękę, wybito wszystkie zęby, aż w końcu rozpalono ogień. Zdołała wyrwać się swoim oprawcom i sama rzuciła się na stos. Nic dziwnego, że przez wieki była czczona jako orędowniczka w chorobach dziąseł i zębów, a ikonografia przedstawia ją najczęściej z kleszczami. Podobno w XV w. św. Apolonia była jedną z patronek Królestwa Polskiego.

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do Świętego Szarbela - dzień 3 Modlitwa do św. Wawrzyńca z Brindisi św. Prorok Daniel Modlitwa do św. Proroka Daniela Modlitwa do bł. Franciszka Marii od Krzyża Jordana Modlitwa do św. Wiktora z Marsylii

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna