Józef, zwany przez Apostołów Barnabas, to znaczy "Syn Pocieszenia"

11 czerwca – Wspomnienie św. Barnaby (właściwe imię Józef), lewity z Cypru, towarzysza św. Pawła Apostoła i Marka, misjonarza zwanego apostołem, męczennika (zm. ok. 61, Salamina na Cyprze).

Józef zwany Barnabą ("synem pocieszenia") pochodził z Cypru i należał do pokolenia Lewiego. Był synem właścicieli ziemskich. Według Klemensa Aleksandryjskiego i Euzebiusza z Cezarei Barnaba należał do 72 uczniów Pana Jezusa i był krewnym św. Marka Ewangelisty. Barnaba sprzedał swoje pole, a otrzymaną zapłatę złożył u stóp apostołów na działalność wspólnoty. Dał świadectwo, że zrozumiał, że tylko ten, kto ogałaca się ze wszystkiego, podąża za Chrystusem drogą, której celem jest koinonia, komunia w miłości, wyróżniająca chrześcijan.

Podczas prześladowań chrześcijan w Jerozolimie, kiedy zginął św. Szczepan, wielu chrześcijan schroniło się do Antiochii. Ich przykład sprawił, że i w tamtejszej społeczności zaczęło przybywać wyznawców Chrystusa. Wysłano tam także Barnabę, aby umacniał rozkwitającą gminę.

Barnaba był gwarantem św. Pawła, gdy ten znany prześladowca chrześcijan, tuż po nawróceniu, stanął przed apostołami. To Barnaba odszukał Szawła w Tarsie i razem już zanieśli jałmużnę dla braci jerozolimskich i przedstawił im Pawła. Potem obaj kierowani Duchem Świętym wyruszyli na pierwszą wyprawę misyjną. Wróciwszy, opowiadaniem o swych osiągnięciach zaważyli na wyniku obrad Soboru w Jerozolimie. U progu drugiej wyprawy drogi ich się rozeszły. Z powodu różnicy zdań z apostołem nieobrzezanych, Barnaba odłączył się od niego i wrócił na Cypr razem ze swym kuzynem Janem Markiem.

Dalej losy św. Barnaby nie są znane. Według tradycji najpierw głosił Ewangelię w Rzymie i w Mediolanie (gdzie w XVI w. na jego cześć założono zakon barnabitów), po czym został pierwszym biskupem Cypru i tam – w Salaminie – poniósł śmierć męczeńską przez ukamienowanie ok. 61 r. Został ukamienowany przez Żydów zazdrosnych o jego powodzenie. Hstorycy greccy odnotowali, że w 488 miano odnaleźć na Cyprze grób Barnaby. Według podania miał na piersiach Ewangelię św. Mateusza, którą własnoręcznie przepisał. Może działał także w Grecji.

Relikwie Barnaby można dziś znaleźć w wielu miastach włoskich, poza tym w Kolonii i w Andechs w Niemczech, w Pradze, Tuluzie i Namur.

Znanych jest kilka apokryfów, np.: Dzieje Barnaby, Ewangelia Barnaby oraz List Barnaby. W 1530 św. Antoni Maria Zaccaria założył zakon Regularnych Kleryków św. Pawła, od macierzystego kościoła św. Barnaby zwany popularnie barnabitami. Św. Barnabę wzywano w przypadku kłótni, o zapobieżenie osuwisku, w przypadku gradu, smutku i utrapienia. W ikonografii Barnaba przedstawiany jest z kijem pielgrzymim, kamieniem lub księgą, albo symbolem męczeństwa – gałązką oliwną. Jest patronem tkaczy i bednarzy.

Przyczynki do lektury:

"Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp Apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby. Tak Józef, zwany przez Apostołów Barnabas, to znaczy "Syn Pocieszenia", lewita rodem z Cypru, sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp Apostołów" (Dz 4,34-37).

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna