Bogumił uważany jest za jednego z najbardziej prawdopodobnych fundatorów słynnych Drzwi GnieźnieńskichOk. 1203 (XI, XII w., 1182?) W pustelni na wyspie rzeki Warty, k. Dobrowa, zmarł Bogumił, cysters, abp Gniezna, pustelnik, błogosławiony. Nieznana jest data śmierci. Według Kalendarza Krakowskiego był to 19 sierpnia, według nekrologu klasztorów norbertanów we Wrocławiu i w Szczecinie 20 sierpnia. W literaturze nie ma też zgody, co do dokładnego czasu życia i posługi arcybiskupiej Bogumiła.Błogosławiony Bogumił żył w XII w. Urodził się we wsi Koźmin. Pochodził z rodu rycerskiego osiadłego koło Koła w Wielkopolsce. Wstąpił do cystersów w Kazimierzu. W 1186 został biskupem poznańskim do dnia dzisiejszego przechowuje się w skarbcu katedry jego stułę. W latach 1187-98 był arcybiskupem gnieźnieńskim. Związany był z misją wśród Prusów; dobra rodzinne przeznaczył na misje wśród pogańskich Prusów. W 1191 uczestniczył w konsekracji kolegiaty sandomierskiej. Bł. Wincenty Kadłubek, napisał o nim w Kronice: "Mąż pełen cnót i wiedzy [...], wyróżniający się dobrymi obyczajami, pełen szlachetności umysłu". W 1198 zrezygnował z arcybiskupstwa i osiadł jako pustelnik w rozlewiskach Warty i Neru pod rodzinnym Dobrowem. Pełnił wówczas posługę kapłańską dla okolicznej ludności. Zasłynął darem modlitwy i nauczania ubogiej ludności. Pochowano go w Dobrowie, w tamtejszym kościele parafialnym Świętej Trójcy, który ufundował i uposażył. Od chwili śmierci był otoczony szczególną czcią przez miejscową ludność. Jego kult jako błogosławionego zatwierdził dopiero papież Pius XI, 27 maja 1925. Bł. Bogumił jest orędownikiem odbywających rekolekcje i skupienia. Zwracano się do niego także o zdrowie dla żywego inwentarza, o szczęśliwe połowy ryb. W 1663 abp Wacław Leszczyński powziął myśl przewiezienia do Uniejowa relikwii bł. Bogumiła i przygotował wspaniały sarkofag i ołtarz, a w 1668 abp Mikołaj Prażmowski projekt ten urzeczywistnił. Do tej daty czcią otoczone relikwie Błogosławionego znajdowały się w miejscu jego pustelni, małym nadwarciańskim Dobrowie, dziś powiat Koło, woj. wielkopolskie; nie miały tam jednak wystarczającego zabezpieczenia, ponadto Dobrów nie był stanie przyjąć rzeszy pielgrzymów. Uroczyste przeniesienie relikwii z Dobrowa do Uniejowa odbyło się 29 stycznia 1669 z udziałem sufragana kijowskiego Stanisława Gianottiego. Znalazły one swoje miejsce w sarkofagu, ufundowanym w 1666 przez abpa Wacława Leszczyńskiego, w formie tumby z czarnego marmuru, na której umieszczono postać z brązu półleżącą, w szatach biskupich. Jest to drugi co do wieku zabytek tego typu w Polsce, po konfesji św. Stanisława w Krakowie na Wawelu, a przed konfesją św. Wojciecha w Gnieźnie. W ikonografii bł. Bogumił przedstawiany jest w pontyfikalnym stroju biskupim z krzyżem w ręku. Czasami jest ukazywany, gdy przechodzi suchą nogą przez rzekę. Atrybutem jego jest ryba. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |