Codziennie rozważała Mękę Pańską

15 czerwca – Wspomnienie liturgiczne bł. Jolanty (Jolenty Heleny), księżnej kaliskiej i gnieźnieńskiej, wdowy (żona Bolesława Pobożnego), klaryski (zm. Gniezno 1304).

Przyszła na świat ok. 1244 w Ostrzyhomiu jako córka króla węgierskiego Beli IV i Marii Laskaris. Była młodszą siostrą św. Kingi. Jej ojciec należał do III Zakonu św. Franciszka. Rodzina Arpadów wydała kilku świętych i błogosławionych.

Jako kilkuletnia dziewczynka przebywała na królewskim dworze w Krakowie u swej siostry Kingi. W 1256 poślubiła księcia kaliskiego Bolesława Pobożnego. Miała trzy córki, dwie wyszły za mąż, trzecia wstąpiła do klarysek w Starym Sączu. Wraz z mężem założyła kilka pobożnych fundacji.

Pobożne inicjatywy Jolanty i jej męża związane były z działalnością franciszkanów w Polsce. Swoją głęboką religijnością wywarła wpływ na swoje dzieci i na osierocone dzieci króla Przemysława I, swego szwagra. W kwietniu 1279 zmarł Bolesław Pobożny. Wtedy wstąpiła do klarysek w Starym Sączu. Gdy w 1284 Przemysław II ukończył budowę klasztoru Klarysek w Gnieźnie, osiadła tam.

Potrafiła dobrze zarządzać klasztorem i prowadzić siostry. Świeciła przykładem cnót, pokutą, kontemplacją i hojnością. Codziennie rozważała Mękę Pańską. Spieszyła z pomocą biednym, którym służyła życzliwie, radośnie i hojnie.

26 września 1827 papież Leon XII zatwierdził jej kult jako błogosławionej. Na skutek trudności, jakie stawiał ówczesny rząd pruski, uroczystości beatyfikacyjne mogły się odbyć w Wielkopolsce dopiero w 1834. Z tej okazji relikwie bł. Jolanty przeniesiono do kaplicy klarysek.

Dziś większa część relikwii Błogosławionej znajduje się w kościele Franciszkanów w Gnieźnie, gdzie umieszczone są w cynowej trumience, otoczonej ozdobnym relikwiarzem w kształcie kościółka. Zawiera ona czaszkę i kilkadziesiąt innych kości, a także cząsteczki kostne w woreczku i pewną ilość przedmiotów, takich jak część płaszcza zakonnego, szkaplerz oraz dębowe resztki pierwotnej trumny.

W ikonografii błogosławiona Jolanta przedstawiana jest zazwyczaj w habicie klaryski, czasami klęczy obok swojej siostry, świętej Kingi, znane są również wizerunki przedstawiające błogosławioną pogrążoną w ekstazie-widzeniu Jezusa ubiczowanego. Jolanta jest patronką archidiecezji gnieźnieńskiej, miasta Kalisza, matek i rodzin, a jej pomocy wzywają szczególnie kobiety przy trudnych porodach i chorobach poporodowych.

Nekrolog lądzki jako datę dzienną jej śmierci zapisał 17 czerwca, ale mimo to oficjalny kalendarz dla diecezji polskich każe ją wspominać dwa dni wcześniej.

Wprowadzona przez Kazimierza Jasińskiego data zgonu Jolenty w 1299 opierała się, pomijając datę dzienną, na fakcie występowania jej osoby, jak sądzono, po raz ostatni 25 kwietnia 1298 w dokumencie Władysława Łokietka. Tymczasem odkryty ostatnio, nie opublikowany dotychczas dokument prepozyta gnieźnieńskiego Mikołaja, przechowywany w Wojewódzkim Archiwum Państwowym w Poznaniu, dowodzi, że Jolenta żyła jeszcze 26 grudnia 1303 (lub 1304 – w zależności od zastosowania styczniowego lub grudniowego początku roku). W liście świadków występuje Jolenta bezimiennie na pierwszym miejscu: Domina ducissa relicta quodam ducis Boleslai. A zatem ostatecznie przyjąć należy, że Jolenta zmarła najwcześniej 16 lub 17 czerwca po 1303 lub 1304. Jest to istotna korekta w biografii Jolenty. Autentyczność dokumentu, dowodzą tego zarówno treść, jak i osoby w nim występujące, nie nasuwa żadnych zastrzeżeń.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna