Czego możemy się uczyć od św. Jacka?Po pierwsze, gotowości podejmowania nowych wyzwań. Jako kanonik, Jacek stał się zakonnikiem; jako jeden z pierwszych polskich dominikanów, gdy tylko zaczęły funkcjonować klasztory w Polsce, ruszył z misją na Ruś, a potem do Prus. Nigdzie nie osiadł, wszędzie, gdzie się pojawił, inicjował coś nowego.Po drugie, bezinteresowności. W działaniu świętego nie ma miejsca na jakąkolwiek troskę o siebie. Głosił Słowo, nie martwiąc się, czy z satysfakcją będzie oglądał owoce przepowiadania, czy też inni będą zbierać plon jego pracy. Wreszcie po trzecie, przedkładania apostolstwa nad honory i zaszczyty. Warto bowiem zauważyć, że św. Jacek, pomimo niezaprzeczalnego pierwszeństwa, nigdy nie został prowincjałem. Za jego życia godność przełożonego polskich dominikanów piastowało ośmiu innych braci. On wolał do ostatnich dni swego życia ewangelizować. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
Myśl Dnia (2024/231)
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |