Nazywano go "Apostołem Północy"..."Dlaczegóż wątpicie, najdrożsi synowie?"... "Idźcie w imię Chrystusa moim śladem i żadną miarą nie wątpcie w moc Wszechmogącego"...17 sierpnia - Liturgiczne wspomnienie św. Jacka Odrowąża (zm. Kraków, 15 sierpnia 1257), dominikanina, kaznodziei i misjonarza, cudotwórcy, męża modlitwy i umartwienia. Św. Jacek, którego dziś czcimy, reprezentuje pierwszą generację uczniów św. Dominika na ziemiach polskich. Zapewne osobiście zetknął się z zakonodawcą. W 1221 przybył do Krakowa, ale długo tam nie przebywał. Pracował na Rusi, a następnie w Gdańsku i Prusach. Dopiero pod koniec życia wrócił znów do Krakowa, gdzie zmarł. Pochowany został w kościele Świętej Trójcy. Był znakomitym kaznodzieją i misjonarzem dominikańskim. Nazywano go "Apostołem Północy". Był duszpasterzem wrażliwym na ludzkie potrzeby i bolączki. Studiował, głosił kazania, słuchał spowiedzi, nawiedzał chorych. Służył bliźnim słowem, czynem i przykładem. Jacek to cudotwórca, mąż modlitwy i umartwienia. Bulla kanonizacyjna, wydana przez papieża Klemensa VIII zawiera między innymi takie słowa: "Tak, jak za czasów Chrystusa wynoszono na ulicę chorych, by ich dotknął, a byli uzdrowieni, podobne cuda czynił św. Jacek za życia i po śmierci". Rychło po śmierci otoczono go czcią, z czasem także pięknymi legendami. Ale dopiero Klemens VIII kanonizował go w 1594. Wspomnienie obchodzono wcześniej 16 lub 18 sierpnia. Od 1969 wyznaczono dla diecezji polskich jego wspomnienie na 17 sierpnia. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
Myśl Dnia (2024/231)
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |