Sam siebie nazywał "bratem osłem"

19 września - W zakonach franciszkańskich wspomnienie św. Józefa z Kupertynu (Józef Maria Desa), franciszkanina konwentualnego, mistyka (zm. 17 września 1663, Osimo k. Ankony). Jest patronem lotników, astronautów i osób podróżujących drogą powietrzną, pilotów wojsk NATO, natomiast z racji swoich trudności w nauce patronuje studentom, zdającym egzaminy, a w szczególności tym, którzy mają problemy z nauką.

Urodził się 17 czerwca 1603 w Kupertynie (Włochy). Ojciec jego, Feliks Desa, był stolarzem i pracował na zamku Pinelli. Matka, Francescina z d. Banaca, była pobożną, pokorną i szlachetną kobietą i to ona zajmowała się przede wszystkim wychowaniem Józefa. Mając 7 lat, poważnie zachorował. Cudownie uzdrowiony za przyczyną Matki Bożej Łaskawej z Galatone, wzrastał w cnotach i pobożności. Miewał ekstazy i zachwycenia, dlatego w okolicy nazywano go "gapą" (bocca aperta, "rozdziawiona gęba"); sam nazywał siebie też "bratem osłem".

Poprosił o przyjęcie do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, ale uznano, że się nie nadaje. Zgłosił się do kapucynów - ci też orzekli po jakimś czasie to samo. W końcu przyjęli go jednak bracia mniejsi konwentualni w charakterze brata zakonnego w Grotelli. U konwentualnych miał już wuja i stryja. Wkrótce wszedł do grona kleryków. W 1627 złożył profesję wieczystą, przyjmując święcenia niższe i wyższe. Wiele czasu poświęcał nauce, ale intelektualnie był słaby.

Znał dość dobrze Pismo Święte (na pamięć) i był gorliwym naśladowcą św. Franciszka. Rzetelnie oddawał się pracy apostolskiej, a przy tym Bóg obdarzył go licznymi charyzmatami, jak darem lewitacji i ekstaz. Wiele osób za jego pośrednictwem uzyskiwało łaski od Boga. Miał też szczególne nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej.

Na polecenie przełożonych często zmieniał klasztory. Znosił wiele cierpień duchowych i fizycznych; przez 4 lata musiał przebywać na wygnaniu u kapucynów. Zawsze był jednak posłuszny, pokorny i bardzo cierpliwy. Z powodu ekstaz i uniesień nazywano go "świętym od lotów". Zainteresowało się nim Święte Oficjum, tymczasem w obecności samego pap. Urbana VIII długo trwał w ekstazie, czym poruszył całą świtę papieską.

Pielęgnował nabożeństwo do Jezusa cierpiącego i do Matki Bożej. Układał piękne hymny i modlitwy. Bóg doświadczał go też licznymi cierpieniami w chorobach. Ostatnia z nich, złośliwa febra, na którą zapadł w sierpniu 1663, zabrała go z tego świata w Osimo 17 września, gdzie do dziś znajdują się jego relikwie. Odszedł tak, jak umierają święci, nie opłakując życia, z uśmiechem na ustach, z oczami skierowanymi ku Niebu, gdzie prawdziwe życie się nigdy nie kończy. Po śmierci wiele miast chciało mieć go u siebie, nawet Asyż. Wtedy papież orzekł: "Dla Asyżu wystarczy św. Franciszek". Ciało jego spoczywa w bazylice wzniesionej ku jego czci w Osimo. Grób jego zasłynął niezliczonymi cudami. Studenci uznają go za patrona studiów i egzaminów.

Józef z Kupertynu został beatyfikowany przez pap. Benedykta XIV w 1753. Papież Klemens XIII ogłosił go świętym 16 lipca 1767.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna