"Tam gdzie panują podziały i gniew, tam Bóg nie mieszka"

..."Pozwólcie mi się stać pożywieniem dla dzikich zwierząt, dzięki którym dojdę do Boga. Jestem Bożą pszenicą. Zostanę starty zębami dzikich zwierząt, aby się stać czystym chlebem Chrystusa. Proście za mną Chrystusa, abym za sprawą owych zwierząt stał się żertwą ofiarną dla Boga... Lepiej mi umrzeć w Chrystusie niż panować nad całą ziemią... Pozwólcie mi naśladować mękę mego Boga. Jeśli ktoś ma Go w swoim sercu, zrozumie czego pragnę, a znając powód mego utrapienia, ulituje się nade mną... Nie chcę już dłużej żyć na ziemi"... (Ignacy Antiocheński, "List do Rzymian").

17 października - Wspomnienie liturgiczne św. Ignacego, zwanego Teoforem (nosicielem Boga), biskupa Antiochii, ojca apostolskiego, męczennika (zm. 107 w Rzymie).

O dzieciństwie i młodości św. Ignacego nie wiemy prawie nic. Prawdopodobnie pochodził z Syrii. Legenda głosi, że Ignacy był tym szczęśliwym dzieckiem, które Jezus postawił ponad uczniami, mówiąc "Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego" (Mt 18,3). Ignacego ochrzcił jeden z apostołów. Po latach Ignacy objął jako trzeci po Piotrze i Ewodiuszu, biskupstwo Antiochii. Czas jego posługiwania pasterskiego w Antiochii przypadał na lata 70-107. Podczas prześladowań chrześcijan za Trajana, które rozpoczęły się w 107, Ignacy jako głowa chrześcijan syryjskich został uwięziony, a ponieważ nie chciał zaprzeć się swej wiary i złożyć hołdu pogańskim rzymskim bogom, po krótkim czasie namiestnik Syrii skazał go na śmierć.

Pamięć o Ignacym przetrwała głównie dzięki listom, które pisał, gdy go wieziono do Rzymu, gdzie miał być rzucony na pożarcie lwom. Żołnierze eskortujący Ignacego do Rzymu nie szczędzili skazanemu udręk i przykrości, skoro sam wspominał: "jestem w walce ze zwierzętami na ziemi i na morzu, w nocy i we dnie, przykuty do 10 leopardów, to znaczy do strzegących mnie żołnierzy, którzy są jeszcze gorsi, gdy się im świadczy dobrodziejstwa" (List do Rzymian).

W Smyrnie, gdzie się zatrzymał, na powitanie wyszła cała gmina chrześcijańska. Przybyli też wysłannicy innych kościołów z całej niemal Azji Mniejszej. Czekając na okręt w Smyrnie Ignacy napisał cztery listy do gmin chrześcijańskich: w Efezie, Magnezji, Trallach oraz w Rzymie. Kolejne napisał w czasie postoju w Troadzie i przesłał do Kościoła w Filadelfii i Smyrny oraz do św. Polikarpa.

Listy te są jednym z najwspanialszych świadectw wczesnochrześcijańskiego mistycyzmu. Ignacy daje w nich wyraz wielkiego przywiązania do Kościoła oraz siłę wiary. Ignacy pisząc do chrześcijan, do ostatka starał się poprzez te listy dodawać im otuchy. Pozostają one jednymi z najpiękniejszych zachęt do wierności Ewangelii w całej literaturze chrześcijańskiej.

Głęboko przekonany o pełnym człowieczeństwie i bóstwie Chrystusa, Ignacy niezmordowanie bronił w nich prawdy o wcieleniu Słowa, dając świadectwo zmartwychwstaniu przez własne męczeństwo, przyjęte w pełnej wolności i ze wzruszającą miłością.

Kiedy Ignacy dowiedział się, że chrześcijanie z Rzymu próbują wyrwać go śmierci, przeszkadzając mu w ten sposób w daniu odpowiedzi na głos, który z jego wnętrza zachęcał go do powrotu do Ojca, napisał do nich płomienne teksty, które świadczą o jego pragnieniu naśladowania męki swego Boga, bycia pokarmem dzikich zwierząt, aby stać się czystym chlebem Chrystusa.

Ignacy troszczył się o jedność Kościoła: jedność, która ma swój sakrament w Eucharystii, prawdziwym ciele Chrystusa i która buduje się wokół biskupa, wezwanego, aby w zgodnej współpracy z prezbiterami gromadzić wiernych jedynego Kościoła Chrystusowego.

W swoich listach ukazał Chrystusa jako prawdziwego Boga i człowieka, łączącego w sobie naturę Boską i ludzką; określił Kościół jako katolicki na oznaczenie całego Ludu Bożego złączonego z Chrystusem w jeden organizm. Hierarchię Kościoła stanowią biskupi, prezbiterzy i diakoni. Biskupi reprezentują autorytet Boga Ojca, prezbiterzy stanowią grono apostolskie, a diakoni pełnią zadanie Chrystusa sługi. Według św. Ignacego, kto ma wiarę, nadzieję i miłość, ten jest zjednoczony z Chrystusem Panem. Wiele szacunku okazał też biskup Antiochii Kościołowi, który jest w stolicy cesarstwa rzymskiego (F. Drączkowski).

Pragnienie Ignacego spełniło się - w rzymskim Koloseum w 107. Tam wraz z innymi uczniami Chrystusa został rzucony na arenę cyrkową i zginął rozdarty przez lwy.

W liturgii wspominano św. Ignacego pod różnymi datami - 20 grudnia, 17 grudnia, 29 stycznia, 1 lipca itd. Dopiero w czasie ostatniej reformy kalendarza w 1969 wyznaczono dzień jego wspomnienia na 17 października.

W ikonografii św. Ignacy ukazywany jest m.in. jako starzec z długimi włosami i brodą, w szatach biskupa greckiego, z księgą w dłoni albo jako młodzieniec z krwawiącym sercem w piersi, z wyrytym monogramem Chrystusa. W nawiązaniu do męczeńskiej śmierci św. Ignacego ukazuje się go też w sztuce pomiędzy dwoma lwami. Atrybutami są: lew u stóp, IHS na piersi Świętego.

Formularz mszalny nawiązuje do męczeńskiej śmierci św. Ignacego. W kolekcie prosimy Boga, aby sławne męczeństwo naszego Patrona było dla nas źródłem męstwa w wyznawaniu wiary. Modlitwa nad darami zawiera prośbę o przyjęcie naszej ofiary, ponieważ Pan przyjął ofiarę św. Ignacego, "który jako pszenica Chrystusa został zmielony zębami dzikich zwierząt i stał się czystym chlebem". W modlitwie po Komunii prosimy Boga Ojca, abyśmy dzięki przyjęciu Chleba eucharystycznego przez swoje uczynki zasługiwali na nazwę chrześcijan.

Przyczynki do lektury:

"Piszę do wszystkich Kościołów i ogłaszam wszystkim, że chętnie umrę dla Boga, jeśli wy mi w tym nie przeszkodzicie. Proszę was, abyście nie mieli wobec mnie niewczesnej życzliwości. Pozwólcie mi stać się pożywieniem dla dzikich zwierząt, dzięki którym dojdę do Boga. Jestem pszenicą Bożą, startą zębami dzikich zwierząt, aby stać się czystym chlebem Chrystusa. Wtedy będę prawdziwie uczniem Jezusa Chrystusa. Nie dowodzę wami jak Piotr i Paweł. Oni byli apostołami, ja zaś jestem skazańcem; oni byli wolni, ja do tej pory pozostaję niewolnikiem. Lecz jeśli cierpię dla Boga, otrzymam umocnienie w Chrystusie Jezusie i w Nim powstanę wolny. Mój eros został ukrzyżowany i nie ma we mnie ognia dla spraw materialnych, lecz woda żywa, która mówi we mnie i która przemawia w moim wnętrzu: "Ignacy, przyjdź do Ojca". (Ignacy Antiocheński, "List do Rzymian" 4,1-3 i 7,2).

****

..."Tam gdzie panują podziały i gniew, tam Bóg nie mieszka"...
..."Nauczanie skuteczne jest wtedy, gdy czyni się to, czego się naucza"... (św. Ignacy z Antiochii)...

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna