28 października - Świąteczne wspomnienie św. Szymona i św. Judy zw. Tadeuszem, Apostołów Pana i Męczenników...mówimy o obu Apostołach w tym samym dniu, ponieważ jest to związane z pojawiającymi się w niektórych przekazach informacjami o wspólnej męczeńskiej śmierci poprzedzonej głoszeniem Ewangelii w Egipcie, nad Morzem Czerwonym czy w Babilonii. Ponadto wspólnie przedstawia się ich w ikonografii, co dodatkowo utrwala obraz jakiegoś wzajemnego powiązania. Dla jednych "w działaniu", czyli pracy duszpasterskiej, albo też jak wskazują inni, może w relacji pokrewieństwa...28 października - Świąteczne wspomnienie św. Szymona i św. Judy zw. Tadeuszem, Apostołów Pana i Męczenników. Szymon zwany "Gorliwym" (Zelotą) i Juda, zwany także Tadeuszem, pojawiają się na ostatnich miejscach w wykazach apostołów. Jak to często bywa w historii zbawienia poświadczonej w Pismach, właśnie tych ostatnich spośród ludzi i najbardziej zepchniętych na margines Bóg wybiera, aby się im objawić. Według Ewangelisty Jana, to Juda był tym, który w czasie Ostatniej Wieczerzy zapytał Jezusa, dlaczego objawił się jedynie tylko uczniom, a nie światu, i w odpowiedzi usłyszał, że Ojciec miłuje każdego, kto zachowuje Jego słowa (J 14,22). Juda o przydomku Tadeusz jako syn Alfeusza i Marii oraz brat Jakuba Mniejszego, był bliskim krewnym Chrystusa Pana, dlatego nazywany jest także "bratem Pańskim". Juda Tadeusz jest autorem listu zaliczonego do świętych ksiąg Nowego Testamentu. Przestrzega w nich chrześcijan, by nie dawali się uwieść przeciwnikom wiary i podaje im praktyczne wskazówki jak się wobec nich zachować. Do Miłości też wezwany został Szymon, który zanim spotkał Jezusa, należał do grupy Żydów gotowych uzewnętrzniać swoją gorliwość dla Boga i Prawa również z użyciem przemocy. Szymon miał głosić Ewangelię w Samarii, Syrii, Mezopotamii, Indiach i również ponieść śmierć w Persji. Według jednego z pism apokryficznych, Juda ewangelizował Egipt i Mauretanię, po czym miał zostać ukrzyżowany w Persji (według apokryfu zabity pałkami lub włócznią). Jego relikwie przeniesiono później do Rzymu, gdzie w bazylice św. Piotra doznają czci do dziś. W ikonografii św. Juda Tadeusz przedstawiany jest w długiej, czerwonej szacie lub w brązowo-czarnym płaszczu. Trzyma mandylion z wizerunkiem Jezusa. Jego atrybutami są: barka rybacka, kamienie, krzyż, księga, laska, maczuga, miecz, pałki, którymi został zabity, topór. Patron diecezji siedleckiej, Magdeburga, spraw trudnych i beznadziejnych, szpitali i personelu medycznego. Sztuka zachodnia przedstawia Szymona z ciemnymi włosami, kędzierzawą brodą i peleryną z kapturem. Jego atrybutami są: księga, kotwica, palma i (drewniana) piła (którą miał być rozcięty), topór i włócznia. Przyczynki do lektury: "Szymon, człowiek będący skałą, Mateusz celnik, Szymon zelota, gorliwy w szukaniu prawa przeciwko pogańskiemu uciskowi, Jan, który był drogi Jezusowi i który spoczywał na Jego piersi, i inni, których znamy jedynie z imienia; wreszcie Judasz Iskariota, który Go zdradził. Żaden inny powód na świecie nie mógłby złączyć tych ludzi w jednym dziele, jak tylko powołanie Jezusa. Tutaj pokonany został wszelki wcześniejszy podział i tu została założona nowa, trwała wspólnota w Jezusie" (Dietrich Bonhoeffer, "Sequela"). Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |