Należał do najwybitniejszych polskich dominikanów

Urodził się 5 sierpnia 1559 r. w Mościskach w diecezji przemyskiej w rodzinie mieszczańskiej. W wieku 15 lat wstąpił do nowicjatu dominikanów w Krakowie. Studiował filozofię i teologię w krakowskim studium generalnym dominikanów. Ponieważ okazał się zakonnikiem wybitnie uzdolnionym, przełożeni wysłali go na studia na słynny uniwersytet w Bolonii. W tym czasie był to wyjątek, gdyż na studia zagraniczne wysyłano jedynie zakonników po święceniach kapłańskich. We Włoszech Mikołaj studiował także na uniwersytecie w Padwie.

Po powrocie do Polski został wyświęcony na kapłana. Przez wiele lat prowadził intensywna działalność naukową. Wykładał logikę i dialektykę w studium generalnym dominikanów. Na tej uczelni uzyskał stopień bakałarza, a następnie magistra świętej teologii, co stanowiło wówczas najwyższy dostępny zakonnikom stopień naukowy. Prowadził wykłady otwarte na temat kazusów sumienia, skierowane głównie do duchownych. Od 1611 r. wykładał teologię moralną w studium krakowskim.

Zajmował się nie tylko pracą naukową. Angażował się też w działalność duszpasterską. W Krakowie był promotorem Bractwa Różańcowego. Wśród jego członków było wielu studentów. W latach 1589-93 przebywał we Lwowie, gdzie był kaznodzieją przy kościele i klasztorze Bożego Ciała. Po powrocie do Krakowa był wykładowcą u dominikanów. Wielokrotnie wyjeżdżał do Rzymu w sprawach zakonnych. Dobre kontakty z generałami zakonu pozwoliły mu uzyskać dla polskich zakonników studiujących we Włoszech wiele udogodnień.

W 1598 r. nadano mu tytuł kaznodziei generalnego.

Był przełożonym także w klasztorach dominikańskich w Bochni, Płocku i Sandomierzu. Służył w konfesjonale i prowadził poradnictwo duchowe dla sióstr dominikanek i norbertanek. Dla nich głosił też konferencje ascetyczne. Przez lata był doradcą biskupa krakowskiego Marcina Szyszkowskiego, zdecydowanego przeciwnika reformacji. Kiedy Mikołajowi proponowano funkcję biskupa pomocniczego w Krakowie, odmówił przyjęcia tej godności.

Pozostawił ogromną spuściznę. Jako pierwszy teolog opracował i wydał w języku polskim traktaty z teologii duchowości i ascetyki na użytek duchownych i świeckich. Posługiwał się własnym tłumaczeniem tekstów biblijnych. Wielką popularnością cieszyły się takie jego prace jak "Elementarzyk ćwiczenia duchownego", "Akademia pobożności z przydatkiem, nie tylko zakonnym osobom do doskonałości potrzebna, ale i świeckim do zbawienia bardzo przygodna" czy "Infirmaria chrześcijańska". Wszystkie one starały się pomagać ludziom w dążeniu do świętości.

W swoich pracach opierał się na Piśmie Świętym, a pisarze, których najczęściej cytował, to święci Grzegorz Wielki, Bernard z Clairvaux, Tomasz z Akwinu, Bonawentura, Ludwik z Granady.

Zmarł po ataku apopleksji w uroczystość Trójcy Przenajświętszej 6 czerwca 1632 r. Pochowany jest w kościele Dominikanów w Krakowie, z którym przez wiele lat był związany.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna