"Ten, który wierzy, nie potrzebuje wyjaśnienia. Temu, kto nie wierzy, wyjaśnić się nie da"

28 stycznia – Wspomnienie św. Tomasza z Akwinu, dominikanina, teologa i filozofa, twórcy tomizmu, doktora anielskiego, doktora Kościoła. Pap. Leon XIII ogłosił go patronem wszystkich szkół katolickich. Tomasz zmarł w opactwie cystersów Fossanuova k. Terraciny, 7 marca 1274.

Tomasz, urodzony w okolicach Akwinu, niedaleko Neapolu, wstąpił w wieku mniej więcej osiemnastu lat do Zakonu Kaznodziejskiego, mimo oporów rodziny. Studia odbywał w Kolonii i Paryżu, a za mistrza miał m.in. Alberta Wielkiego. Potem sam wykładał na tych uczelniach, a następnie także w Rzymie, Bolonii i Neapolu.

Równocześnie pracował nad swymi wiekopomnymi dziełami: "Sumą teologiczną", "Sumą przeciw poganom", "Wykładem Ewangelii", "Quodlibetami" i in. We wszystkich ukazywał głębokie zrozumienie dla transcendencji Boga i konsystencji rzeczy stworzonych.

Zmarł 7 marca 1274, mając zaledwie 48 lat, gdy był w drodze do Lyonu, dokąd wzywano go na Sobór. Jego wspomnienie liturgiczne upamiętnia przeniesienie relikwii do Tuluzy w 1369.

Obok Bonawentury był największym myślicielem chrześcijańskim na Zachodzie w XIII w. Jego oryginalność polega przede wszystkim na sposobie, w jaki potrafił wyrazić wiarę Kościoła w kulturze swoich czasów, zwłaszcza o teologię stworzenia i wolność człowieka, wychodząc od Pisma Świętego i Ojców Kościoła oraz włączając świeże w tym czasie odkrycie myśli arystotelesowskiej.

Pełen pokory i mądrości, potrafił łączyć ducha spekulatywnego z roztropnością ducha praktycznego, panowanie nad gwałtownym temperamentem z czułą pobożnością do Chrystusa ukrzyżowanego oraz nieustannym dialogiem z Bogiem. Tomasz został ogłoszony doktorem Kościoła przez pap. Piusa V w 1567, a jego teologia odegrała pierwszoplanową rolę w kolejnych wiekach, szczególnie na Soborze Trydenckim, gdzie jego "Summa theologiae" zyskała bezprecedensowe miejsce w dziejach Kościoła Wschodu i Zachodu.

Przyczynki do lektury:

"Nauka chrześcijańska używa także rozumu ludzkiego, jednak nie dla udowodnienia wiary – w ten sposób zanegowano by zasługę właściwą wierze – lecz aby wyjaśnić pewne punkty, które są przekazywane w samym nauczaniu. Ponieważ łaska nie niszczy natury, lecz przeciwnie, doprowadza ją do pełni, jest rzeczą słuszną, że rozum staje na służbie wiary w ten sam sposób, w jaki skłonność naturalna woli służy miłości. Dlatego Apostoł stwierdza: "Wszelkie rozumienie poddajcie posłuszeństwu Chrystusa" (Tomasz z Akwinu, "Summa theologiae").

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna