Umierał na krzyżu jak nasz Pan Jezus Chrystus

6 lutego - Wspomnienie św. Pawła Miki, jezuity-kleryka i 25 Towarzyszy Męczenników Japońskich (zm.5 lutego 1597 w Nagasaki). Wśród towarzyszy Pawła są: jezuici, franciszkanie i tercjarze franciszkańscy:

- Jan Soan de Goto, jezuita-brat;
- Jakub Kisai, jezuita-brat;
- Piotr Chrzciciel Blázquez, franciszkanin;
- Franciszek Blanco, franciszkanin;
- Marcin od Wniebowstąpienia Loynaz de Aguirre, franciszkanin;
- Filip od Jezusa de Las Casas, franciszkanin-kleryk;
- Franciszek od św. Michała, franciszkanin-brat;
- Gonsalwy Garcia, franciszkanin-brat;
- Tercjarze franciszkańscy: Alojzy Ibarki, 11-letni chłopiec, Antoni Deynan, Bonawentura z Meaco, Franciszek Fahelante, katechista, Franciszek z Meaco, lekarz, Gabriel z Duisko, Jan Kinoia, Joachim Sakkakibara, Kosma Takeya, Leon Karasumo, Koreańczyk, katechista i tłumacz, Maciej z Meaco, Michał Kozaki, katechista, Paweł Ibarki, Paweł Suzuki, Piotr Suhagiro, katechista, Tomasz Kozaki, Tomasz Ozaki.

Chrześcijaństwo w Japonii, zaszczepione przez św. Franciszka Ksawerego (1549) rozwijało się początkowo niespodziewanie bujnie i stosunkowo spokojnie. Prześladowanie przyszło niemal nagle i było tym dotkliwsze, że nie dość spodziewane. Głównym tłem była zmiana stosunków politycznych, a jedną z bezpośrednich przyczyn, podszepty kupców europejskich, którzy zazdrośnie patrzyli na swych kolegów z innych europejskich krajów, swobodnie poruszających się po wyspach.

Młode i pięknie rozwijające się chrześcijaństwo japońskie ciągle jeszcze potrzebowało pomocy z zewnątrz: kapłanów i ich pomocników na niwie Pańskiej. Po 1590 potrzeba stała się naglącą koniecznością: jezuici, którzy dotąd cieszyli się w Japonii przywilejem wyłączności, otrzymali nagle nakaz banicji. Mieli czym prędzej opuścić wyspy. W tej sytuacji podążyli gorliwie na misje franciszkanie z Filipin. W tej to franciszkańskiej ekipie znalazło się trzech bohaterskich kapłanów, którzy znajdą się w grupie wspominanych tu męczenników.

Pierwsza fala prześladowań objęła 24. wyznawców, w tym kilku Japończyków. W ostatniej chwili doszło do tej grupy dwóch innych, którzy robili wszystko, aby ulżyć uwięzionym.

Paweł Miki jest w grupie przedstawianych męczenników japońskich na samym początku. Bywa, że określa się ich po prostu: Paweł Miki i towarzysze.

Męczennik urodził się ok. 1565 niedaleko Kioto, w rodzinie japońskiego szlachcica. Chrzest otrzymał jako dziecko. Od 11. roku życia kształcił się u jezuitów. Wstąpił do nich, gdy miał dwadzieścia dwa lata. Po odbyciu nowicjatu i studiów długo pracował jako gorliwy katechista. W tym charakterze przewędrował niemal całą Japonię. Sporządził ponadto na piśmie japońskie pouczenia o wierze. W ten sposób jak najlepiej zasłużył sobie na to, aby go dopuszczono do święceń kapłańskich, które wówczas tubylcom z reguły odkładano na czas dłuższy. Miał je właśnie przyjąć z rąk bpa Martineza, gdy wybuchło prześladowanie.

Aresztowano go w Kioto. Spotkał tam innych, w tym swych zakonnych współbraci, Jana z wyspy Goto oraz Jakuba Kisai. Wkrótce potem poddano go torturom. Wyznawcom obcięto lewe uszy, a oszpeconych wożono po ulicach z wypisanymi wyrokami. Paweł wykorzystał to jako okazję do głoszenia nauki wiary i śmiało przemawiał do tłumów. Potem odtransportowano wszystkich do Nagasaki. W drodze liczba powiększyła się o dwóch chrześcijan, o których wspominałem już powyżej. Na nalegania prowincjała jezuitów władze ostatecznie zgodziły się na to, aby do więźniów dopuścić kapłana. Mieli wtedy możność przyjęcia sakramentów świętych, a Jan i Jakub zdołali złożyć śluby zakonne i stać się jezuitami.

Niedaleko miasta ustawiono w jednej linii 26 krzyży, w odległości czterech kroków jeden od drugiego. Gdy na nich zawiśli, Paweł - jakby w imieniu wszystkich - wygłosił kazanie. Wyraził w nim także radość, jaka płynie ze świadomości, że umiera za wiarę, jedyną ostoję prawdy. Inni okazali podobne bohaterstwo. Przeszyto ich na koniec lancami. Swej ofiary dopełnili po południu w dniu 5 lutego 1597.

Beatyfikował ich w 1627 pap. Urban VIII, kanonizował zaś w 1862 pap. Pius IX. Proces ułatwiła relacja naocznego świadka, portugalskiego jezuity, Ludwika Froisa, spisana w kilka tygodni po męczeństwie (15 marca). Pawła Miki i Towarzyszy umieszczono w kalendarzach liturgicznych dla całego Kościoła zachodniego oraz w litaniach do Wszystkich Świętych. Z uwagi na miejsce zajęte tradycyjnie przez św. Agatę, wspomnienie męczenników przesunięto na dzień następny, tzn. na 6 lutego.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna