Byli bogatymi kupcami. Po objawieniach Maryi zostali pustelnikami, aby pokutować za grzechy...Byli bogatymi, poważanymi w mieście kupcami. Po objawieniach Maryi zostali pustelnikami, aby pokutować za grzechy. Nie zamierzali założyć zakonu, a stali się ojcami licznego zakonu...17 lutego - Wspomnienie liturgiczne Siedmiu Świętych Założycieli Zakonu Serwitów Najśw. Maryi Panny (1233 Góra Senario pod Florencją - kupcy; brat i 6 kapłanów):
- Aleksy Falconieri, brat zm. 17 lutego 1310; Siedmiu świętych Założycieli Zakonu Serwitów Najświętszej Maryi Panny urodziło się pod koniec XII i na początku XIII w. Pochodzili z Florencji i byli bogatymi handlarzami wełną. Zaprzyjaźnieni ze sobą i należący do grupy wiernych świeckich oddanych Matce Bożej oraz zajmujących się posługą ubogim i chorym, zaczęli żyć wspólnie na peryferiach Florencji, w ubóstwie i na modlitwie, zgodnie ze swym postanowieniem prowadzenia życia pokutniczego. Założenie wspólnoty poprzedziło w 1233 objawienie się Matki Bożej na Monte Senario. To za Jej natchnieniem siedmiu kupców przyjęło reguły Augustyna i w poszukiwaniu większej samotności zamieszkali na Monte Senario. Pobożna konfraternia podejmowała zadośćuczynienie za życie i grzechy współziomków, którzy podzieleni na dwa wrogie stronnictwa (cesarskie i papieskie), toczyli ze sobą krwawe walki. Wspólnota pokutnicza stała się oficjalnie Zakonem Serwitów Najświętszej Maryi Panny, inspirującym się rodzajem życia opisanym w Dziejach Apostolskich i podejmującym zobowiązanie do radykalnego ubóstwa, modlitwy i pracy. Członkowie zakonu serwitów, czyli sług Maryi, rozważali Mękę Pańską i mieli głęboką cześć do Matki Bożej Bolesnej. Jako wędrowni kaznodzieje przemierzyli Italię, Francję, Niemcy, Węgry. Dotarli nawet do Polski. Najbardziej znani są: Bonfiliusz Monaldo, pierwszy przeor Monte Senario oraz Aleksy Falconieri, który odmówił przyjęcia święceń prezbiteratu i zmarł 17 lutego 1310, mając ponad sto lat. Był on świadkiem zatwierdzenia zakonu serwitów w 1304. Aleksego i jego sześciu towarzyszy beatyfikował w 1725 pap. Benedykt XIII, a Leon XIII kanonizował ich 15 stycznia 1888. Przyczynki do lektury: "Uniżyli się w pokorze: jako mocni zapuścili korzeń miłości w zobowiązanie, jakiego się podjęli, tak iż mogli powiedzieć wraz z Dawidem: "Miłuję Cię, Panie, mocy moja". Podtrzymywała ich nadzieja rzeczy wiecznych: jako mocniejsi podnosili w momencie próby sztandar miłości, tak iż mogli zawołać wraz z Hiobem: "Choćby mój Stwórca mnie uśmiercił, będę pokładać w Nim ufność". W końcu strawiła ich miłość: jako najmocniejsi dosięgli szczytu miłości, zadowoleni wręcz z tego, że doznali biczowania. Wielkiej radości doświadczyli, cierpiąc za Chrystusa" ("Legenda o początkach Zakonu" 39). Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |