Patron, który łączy dwa narody

4 marca 1484 - W Grodnie zmarł Kazimierz Królewicz (urodził się 3 października 1458 na zamku królewskim na Wawelu), drugi syn Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki, od 1481 namiestnik królewski w Koronie Królestwa Polskiego, święty (1602), patron Polski i Litwy.

Jego głównym wychowawcą był ks. Jan Długosz, historyk i kanonik katedry wawelskiej. Zdolnego syna ojciec wyróżniał i wciągnął go w sprawy państwowe i plany dynastyczne. W 1471 przeciwnicy Macieja Korwina obwołali go królem Węgier. Aby objąć koronę św. Stefana jesienią 1471 został wysłany z 12-tysięczną armią przeciw Maciejowi Korwinowi, ale wyprawa nie była należycie przygotowana ani pod względem politycznym, ani wojskowym i zakończyła się fiaskiem. W listopadzie tego roku Kazimierz był już z powrotem w kraju.

Odtąd uczestniczył w wielu przedsięwzięciach ojca, m.in. jeździł z nim do Malborka na spotkanie z wielkim mistrzem, był na sejmie w Piotrkowie, potem znowu jako namiestnik królewski rządził w Koronie. Wszędzie jednał sobie ludzi, z którymi się stykał, budził miłość i przywiązanie. Bliskie stosunki utrzymywał z kilku panami, doradcami królewskimi, m.in. z Piotrem z Bnina oraz z Kallimachem. Przy tym oddawał się dobroczynności i ascetycznym praktykom religijnym.

Zimę 1483/84 spędził w Grodnie. Wtedy to daje mu się we znaki niszcząca go od dłuższego czasu gruźlica. Na wieść o tym, ojciec przebywający wtedy w Lublinie, przybył na Litwę, ale nie mógł już zaradzić chorobie. Kazimierz umarł 4 marca 1484 na rękach bpa krakowskiego Jana Rzeszowskiego.

Jego szczątki spoczęły w katedrze wileńskiej, która rychło stała się ośrodkiem jego kultu. Publiczny kult w Polsce dozwolony został już w 1521, po badaniach, które przeprowadził w Polsce i na Litwie legat papieski, Zachariasz Ferrari. Nie zachowała się jednak bulla papieska, zaginęła bowiem po śmierci posła królewskiego Erazma Ciołka. Toteż za staraniem króla Zygmunta III Wazy papież Klemens VII wydał 7 listopada 1602 powtórnie bullę kanonizacyjną i zatwierdził teksty liturgiczne o świętym.

Od 1636 św. Kazimierz uchodzi za jednego z głównych patronów Korony i Litwy, ale cześć odbiera przede wszystkim w Wilnie. Wówczas też w katedrze wileńskiej urządzona została barokowa kaplica, do której przeniesiono relikwie św. Kazimierza. Pap. Pius XII ogłosił go (1950) patronem młodzieży wileńskiej. Od 1960 jest również jednym z patronów Kawalerów Maltańskich. Jest orędownikiem i patronem poświęcających się służbie publicznej. Na Litwie uważany jest także za opiekuna rzemieślników.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna