Paweł VI określany był jako "prorok Soboru"

27 maja - Wspomnienie liturgiczne (w Polsce; 29 maja w Kościele powszechnym) św. Pawła VI, papieża. Rządził Kościołem w latach 1963-78; w 1965 dokończył obrady Soboru Watykańskiego II.

Urodził się 26 września 1897 w Concesio (prowincja Brescia). Był synem Georgia, adwokata i dziennikarza, deputowanego Włoskiej Partii Ludowej oraz Giudity Alghisi. Ukończył studia w zakresie filozofii, prawa kanonicznego, literatury włoskiej oraz dyplomacji. 20 maja 1920 przyjął święcenia kapłańskie i po dalszych studiach przeszedł do służby dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej; w 1923 pracował w nuncjaturze w Warszawie.

W latach 1924-33 był duszpasterzem akademickim w katolickim Zrzeszeniu Studentów Włoskich. Od 1924 był pracownikiem Sekretariatu Stanu, od 1937 podsekretarzem, od 1952 prosekretarzem stanu, głównym doradcą i najbliższym współpracownikiem papieża (Pius XII nie mianował sekretarza stanu). Od 1931 był profesorem historii dyplomacji papieskiej w Accademia del Nobili Ecclesiastici. W 1954 został arcybiskupem Mediolanu, w 1958 kardynałem.

Na papieża został wybrany przez konklawe ponad 80 kardynałów, w piątej turze, 21 czerwca 1963. Jako papież kontynuował i w 1965 zakończył obrady Soboru Watykańskiego II. W związku z Soborem pozostawała jego encyklika o Kościele "Ecclesiam suam" (1964). Ze względu na ogromny osobisty wkład w dzieło tego przełomowego dla historii Kościoła wydarzenia, określany był jako "prorok Soboru". Przeprowadził głęboką reformę organizacyjną i personalną Kurii Rzymskiej. W 1967 zlikwidował "Indeks ksiąg zakazanych". W 1966 poszerzył i umiędzynarodowił kolegium kardynalskie oraz zmienił zasady wyboru papieża. Ustanowił synod biskupów, dokonał gruntownej reformy liturgii, m.in. wprowadził do niej języki narodowe i uprościł obrzędy.

Duże znaczenie miało sformułowane przez Pawła "Credo ludu Bożego" (1968), ogłoszone z okazji zamknięcia Roku Wiary, stąd nazywany był promotorem wiary. Był zwolennikiem ewolucyjnego reformowania Kościoła i odnowy dostosowanej do nowych warunków (wł. accomodata renovatio). Opowiadał się za zbliżeniem Kościoła do współczesnego świata (m.in. w 1964 utworzył Sekretariat dla Niechrześcijan; w 1969 - dla Niewierzących) i rozwojem współpracy ekumenicznej. Ożywił kontakty z Kościołem prawosławnym - dwukrotnie: w 1964 w Jerozolimie i w 1967 w Konstantynopolu spotkał się z ekumenicznym patriarchą Atenagorasem I, dzięki czemu w grudniu 1967 doszło do historycznego wydarzenia, jakim było zniesienie ekskomunik rzuconych nawzajem na siebie przez oba te Kościoły w 1054.

Był pierwszym w epoce nowożytnej papieżem, który odbył wiele podróży, odwiedzając wszystkie kontynenty świata, m.in. przybył do Bombaju w 1964, Fatimy w Portugalii - 1967, Afryki - 1969; był pierwszym w historii papiestwa biskupem Rzymu, który odwiedził Ziemię Świętą (1964).

W encyklice poświęconej modlitwie do Maryi w maju "Mense maio" (1965) oraz w przemówieniu wygłoszonym w 1965 na forum ONZ w Nowym Jorku, wezwał świat do współpracy służącej zachowaniu pokoju. Stosunek do spraw apołecznych i społecznej doktryny Kościoła wyraził w encyklice "Populorum progressio" (1967; wydanie polskie w 1968 pt. "Encyklika o popieraniu rozwoju ludów"). Problemy moralne w dziedzinie przekazywania życia ludzkiego podjął w "Humanae vitae" w 1968, co wzbudziło liczne kontrowersje. Zagadnienia dyscypliny kościelnej przedstawił w "Sacerdotalis coelibatus" (1968), a ewangelizacją w świecie współczesnego zajął się w adhortacji apostolskiej "Evangelii nuntiandi" (1975). Był intelektualistą, mecenasem sztuki, człowiekiem głębokiej wiary.

W zbiorowej pamięci Włochów zapisała się przyjaźń Pawła VI z politykiem chadecji, premierem Aldo Moro. Gdy Moro został porwany przez terrorystów z Czerwonych Brygad w 1978, papież apelował o jego uwolnienie i był gotów zapłacić za niego okup.

Giovanni Battista Montini spędził kilka miesięcy w Warszawie. W 1923 został sekretarzem ówczesnego nuncjusza apostolskiego w Polsce, którego siedziba mieściła się w okolicach placu Trzech Krzyży. Potem jako papież był bardzo życzliwie ustosunkowany do Polski. Za jego pontyfikatu związki Kościoła polskiego ze Stolicą Apostolską uległy dużemu ożywieniu. Paweł VI chciał przyjechać na uroczystości Millenium Chrztu Polski, jednak komunistyczne władze odmówiły zgody na tę wizytę. W lutym 1967 po raz pierwszy odwiedził Polskę wysłannik papieski prałat Agostino Casaroli, późniejszy kardynał, współtwórca polityki wschodniej w czasie pontyfikatu Pawła VI. Po ratyfikowaniu i wejściu w użyciu układu między Polską Rzeczypospolitą Ludową i Republiką Federalną Niemiec, Paweł VI bullą "Episcoporum Poloniae coetus" z 28 czerwca 1972 ostatecznie uregulował pod względem kanonicznym stosunki kościelne na ziemiach zachodnich i północnych, mianując stałych ordynariuszy. Tworząc dwie nowe diecezje w Szczecinie-Kamieniu i Koszalinie-Kołobrzegu zmienił dotychczasowe rozgraniczenia między diecezjami.

W lipcu 1978 papież udał się do letniej rezydencji w Castel Gandolfo i tam zmarł 6 sierpnia. 20 grudnia 2012 papież Benedykt XVI potwierdził heroiczność jego cnót. 19 października 2014 został beatyfikowany przez pap. Franciszka, a 14 października 2018 kanonizowany, w trakcie synodu nt. młodzieży i powołania. W homilii podczas mszy kanonizacyjnej pap. Franciszek przypomniał słowa Pawła VI, który zwołując synod biskupów powiedział: "Rozeznając znaki czasu, szukamy dróg i metod na zwiększone zapotrzebowania naszych dni i zmiennego stanu społeczeństwa". W języku polskim jego nauczanie wydano w zbiorach: "Trwajcie mocni w wierze" (1967); "Przemówienia na audiencjach generalnych z lat 1963-67" (1971); "Będziecie mi świadkami. Paweł VI przemawia do ludzi świeckich" (wybór i opracowanie ks. Eugeniusz Weron, 1975); "Nauczanie społeczne. Przemówienia i inne dokumenty 1974-75" (1978); "Nauczanie społeczne. Przemówienia inne dokumenty 1976-78" (1979).

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna