Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

"Daj Boże, abym mógł umierać z rękami zniszczonymi przez miłosierdzie"

... "Daj Boże, abym mógł umierać z rękami zniszczonymi przez miłosierdzie" (św. Kamil de Lellis)... "sam nawet widok potrzebujących budził w jego [Kamila] sercu współczucie i powodował zapomnienie o wszystkim. Chętnie przyjąłby na siebie choroby i wszelkie inne zło, byleby tylko złagodzić cierpienia drugich i odsunąć od nich słabości. Żywo wyobrażał sobie w nich Chrystusa. Aby zaś zapalić swoich współbraci do praktykowania tej tak ważnej cnoty, zwykł im powtarzać pełne słodyczy słowa Jezusa: "Byłem chory, a odwiedziliście Mnie" (Mt 25,36) - tak pisał o Kamilu jeden z jego współtowarzyszy...

14 lipca 1614 - W Rzymie zmarł Kamil de Lellis, żołnierz, pielęgniarz, kierownik szpitala, założyciel Kleryków Regularnych Posługujących Chorym (kamilianów), kapłan, święty, patron szpitali i chorych, pielęgniarzy i pielęgniarek, prekursor organizacji Czerwonego Krzyża.

Kamil urodził się 25 maja 1550 w Bucchianico k. Chieti (Włochy), w szlacheckiej rodzinie. Jego ojciec był żołnierzem i służył w wysokiej randze w wojsku hiszpańskim. Matka miała prawie 60 lat, kiedy go urodziła: pierwsze jej dziecko umarło od razu po urodzeniu, a ona podwoiła modlitwy i jałmużnę, aby mieć jeszcze jedno. Narodziny zostały jej zapowiedziane we śnie, w którym widziała dziecko z krzyżem na piersiach, kroczące przed innymi, podobnymi do niego dziećmi. Pomyślała o najgorszym, wiedząc, że w ten sposób byli prowadzeni skazani na szubienicę. Kamil od dzieciństwa sprawiał kłopoty wychowawcze i był lekkomyślnym młodzieńcem. Kiedy umarła mu matka, ojciec zabrał go ze sobą do obozu.

Przebywał wśród żołnierzy, od których przejął nałóg gry w kości.

Po rychłej śmierci ojca, trzymając się ojcowskiej tradycji, zaciągnął się najpierw do wojska weneckiego, a następnie hiszpańskiego. Wraz z wojskiem pojechał do Dalmacji i Tunezji. Brał udział w wojnie z Turkami (1559-74). Ciężka choroba stopy sprawiła, że musiał pójść na urlop; wkrótce wszystko przegrał w kości. Przyrzekł wtedy Matce Boskiej, że się zmieni, ale nie dotrzymał obietnicy. Popadł w jeszcze gorsze tarapaty.

2 lutego 1575 doznał nawrócenia i odmienił swoje życie. Wstąpił do kapucynów, ale ze względu na chorą stopę musiał ich niebawem opuścić. Pojechał wtedy do Rzymu, gdzie zatrudnił się jako pielęgniarz w szpitalu św. Jakuba dla nieuleczalnie chorych. Tu spełniał najniższe posługi i przygotowywał chętnych do dobrej śmierci. Tam doznał wstrząsu, widząc na codzień, w jak opłakanym stanie znajdują się chorzy przez niedbałość i brak miłości ze strony opiekujących się nimi pracowników, wpadł na pomysł założenia zakonu pielęgniarzy, którzy posługiwaliby chorym nie za pieniądze, lecz wyłącznie z miłości do Pana.

Umocniony tajemniczym poparciem krzyża realizował swój projekt mimo licznych przeszkód. Z czasem został kierownikiem szpitala. Pozyskawszy sobie współpracowników, w 1582 założył stowarzyszenie dla pielęgnowania chorych. Z niego to wyłoniło się nowe zgromadzenie, zwane u nas kamilianami. W 1586 pap. Sykstus V zatwierdził powstanie nowego zakonu Ministri degli Infermi (Kleryków Regularnych Posługujących Chorym - kamilianów) noszących na szatach czerwony krzyż.

Dopiero w 1584 Kamil przyjął święcenia kapłańskie i pomimo rozdźwięków wewnątrz zgromadzenia, które zmusiły go do zrzeczenia się funkcji przełożonego generalnego (1607), w dalszym ciągu posługiwał z miłością chorym aż do ostatniego dnia swego życia.

Zmarł 14 lipca 1614. Kanonizował go w 1746 pap. Benedykt XIV. Pap. Wkrótce po kanonizacji powstało arcybractwo kamilianów, któremu patronuje Maryja jako Uzdrowienie Chorych. Pojawił się też zakon żeński kamilianek. Leon XIII w 1886 ogłosił Kamila patronem szpitali i chorych, a Pius XI w 1930 patronem pielęgniarek i pielęgniarzy.

W ikonografii św. Kamil przedstawiany jest w sutannie, na której widnieje czerwony krzyż. Jego atrybutami są: anioł, krzyż, księga, różaniec.

Przyczynki do lektury:

"Kiedy Kamil był jeszcze wolny od ślubów w szpitalu św. Jakuba, bolał bardzo, widząc, że w swoich ostatnich godzinach umierający byli opuszczeni przez kapłanów, którzy nie udzielali im właściwej pomocy, jaka należała im się w tych ostatnich męczarniach. Kiedy myślał, jak by zaradzić tym rozmaitym bolączkom, przyszła mu następująca myśl: nie można znaleźć lepszego sposobu na te niedomogi, jak tylko założyć kongregację ludzi pobożnych i uczciwych, którzy mieliby za zadanie pomagać i służyć tym biedaczynom nie za pieniądze, lecz dobrowolnie i z miłości do Boga" ("Żywot Kamila de Lellis").

Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

bł. Bolesława Lamentbł. Bolesława Lament

Modlitwa do bł. Bolesławy LamentModlitwa do bł. Bolesławy Lament

Litania do bł. Bolesławy LamentLitania do bł. Bolesławy Lament

Modlitwa do św. Józefa FreinademetzaModlitwa do św. Józefa Freinademetza

Modlitwa do bł. Archanieli GirlaniModlitwa do bł. Archanieli Girlani

Modlitwa do św. Sulpicjusza SeweraModlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej