Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Miłość jest jedynym skarbem, który możecie zgromadzić w ciągu ziemskiego życia i który będzie trwał na wieki

... Miłość jest jedynym skarbem, który możecie zgromadzić w ciągu ziemskiego życia i który będzie trwał na wieki. Wszystkie bogactwa materialne, sława, władza, pozycja społeczna i najróżniejsze sukcesy wraz ze śmiercią pozostaną na tym świecie... (z orędzia św. Charbela).

28 lipca - Dowolne wspomnienie liturgiczne św. Szarbela Makloufa (Jusuf Antun Maklouf; Charbel Makhlouf), maronickiego antonianina, pustelnika, cudotwórcy (zm. 24 grudnia 1898 w Annaya w Libanie).

Urodził się 8 maja 1828 w Bigua Kafra, w małej, wysoko położonej wiosce w libańskich górach, na północ od Bejrutu. Pochodził z bardzo biednej rodziny. W młodości wypasał trzodę, a uczył się w szkółce działającej dosłownie pod drzewami.

Zostawszy sierotą, młody Yussef (Józef) uciekł do klasztoru maronickich antonianów (baladytów), najpierw w Maifuq, potem w Annaya, gdzie klasztor nosił nazwę Mar Maroun, tzn. ufundowany pod wezwaniem św. Marona. On sam imię Józef zamienił wówczas na Sarbel (z łac. Sarbelus, ale należałoby może poprawniej powiedzieć: Szarbel), imię syryjskiego męczennika z Edessy.

Ukończywszy studia, w 1859 otrzymał święcenia kapłańskie. Wrócił wówczas do św. Marona i przebywał tam przez następne szesnaście lat. Był mężem modlitwy, ale jaśniał równocześnie uczynkami miłości bliźniego, surowościami życia, zdolnością do wyrzeczeń.

Jego życie modlitwy, niezwykle proste i intensywne, szybko doprowadziło go do pragnienia większej zażyłości z Bogiem. W wieku 47 lat, w 1875 za pozwoleniem przełożonych udał się do górskiej samotni. Spędził w niej 23 lata, wypełnione pracą, umartwieniami i kontemplowaniem Najświętszego Sakramentu. W eremie klasztoru żył aż do śmierci w milczeniu i ukryciu, w towarzystwie mnicha Makarego.

16 grudnia 1898 Charbel dostał udaru mózgu podczas odprawiania Mszy św. Przeżył jeszcze, w pełni świadomy i przytomny, osiem dni, zmarł 24 grudnia, w Wigilię Bożego Narodzenia. Spoczął w ubogim grobie nieopodal klasztoru we wspólnej krypcie wszystkich zakonników.


Krypta, w której był pochowany św. Charbel, to miejsce wielu cudów. Do grobu Abuna Szarbela, świętego mnicha z Libanu, ciągnęli nie tylko chrześcijanie. Czcili go także muzułmanie. Cuda dotyczyły ludzi różnych wierzeń i religii. Pojawiały się przypadki nagłych uzdrowień, zaników choroby, a nawet zabiegów chirurgicznych. Ludzie pielgrzymujący do miejsca spoczynku św. Charbela, pragnęli dotknąć jego szaty, zachować fragment brody, zabierali ze sobą płyn wyciekający z ciała zmarłego.


Wszystkich fascynowało m.in. to, że ciało nie ulegało jakiemukolwiek zepsuciu. Jeszcze w 1965 ciało o. Szarbela nadal było nienaruszone. W 1976 postulator który ponownie był świadkiem otwarcia grobu, stwierdził tym razem, że ciało było całkowicie rozłożone; pozostał tylko szkielet.

Libańskiego mnicha cudotwórcę beatyfikował (5 grudnia 1965) i kanonizował (9 października 1977 w Bazylice św. Piotra w Rzymie) pap. Paweł VI. W kalendarzu liturgicznym Kościoła powszechnego św. Charbel czczony jest 24 lipca, w Kościele w Polsce - 28 lipca, a w Kościele maronickim - w trzecią niedzielę lipca.


Charbel Makhlouf, nieznany za życia, był i wciąż jest jednym z najbardziej popularnych świętych Libanu, kochanym przez chrześcijan każdego wyznania, ale także przez druzów i muzułmanów, którzy rozpoznali w nim człowieka całkowicie zdanego na Boga.

W Polsce relikwie św. Charbela znajdują się w Krakowie (dwa miejsca) i Warszawie. W 2014 ks. Paweł Kubani sprowadził relikwie Świętego do kościoła Świętego Krzyża w Krakowie. 23 lipca 2017 pielgrzymi z Libanu podczas uroczystej Mszy św. przekazali do łagiewnickiego sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie relikwie I stopnia św. Szarbela. W 2021 relikwia Świętego Szarbela została sprowadzona do kościoła św. Karola Boromeusza w Warszawie.

Przyczynki do lektury:

"Ty, Panie, połączyłeś swoje bóstwo z naszym człowieczeństwem i nasze człowieczeństwo z Twoim bóstwem, Twoje życie z naszą śmiertelną kondycją i naszą śmiertelną kondycję z Twoim życiem. Ty wziąłeś na siebie to, co jest nasze i uczyniłeś nam dar z tego, co jest Twoje dla życia i zbawienia naszych dusz" (Charbel Makhlouf, "Modlitwa").

Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

bł. Bolesława Lamentbł. Bolesława Lament

Modlitwa do bł. Bolesławy LamentModlitwa do bł. Bolesławy Lament

Litania do bł. Bolesławy LamentLitania do bł. Bolesławy Lament

Modlitwa do św. Józefa FreinademetzaModlitwa do św. Józefa Freinademetza

Modlitwa do bł. Archanieli GirlaniModlitwa do bł. Archanieli Girlani

Modlitwa do św. Sulpicjusza SeweraModlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej