"A ja chcę się upodobnić do Boga. Dlatego muszę być zawsze i dla każdego wesołym"

W niezwykłej codzienności

U nas w domu przy stole zawsze gromadziło się wiele osób, bo do wspólnego posiłku zasiadali domownicy, czeladnicy i uczniowie. Po kolacji wszyscy klękaliśmy przed obrazem i mówiliśmy pacierz. W maju odmawialiśmy litanię do Matki Bożej, a w październiku różaniec. Po modlitwie rozchodziliśmy się do swoich zajęć. Moi rodzice utrzymywali również bliskie kontakty z księżmi. Pamiętam zwłaszcza bardzo serdecznego przyjaciela rodziny, ks. Sosnowskiego z Tucholi, który w czasie wojny został rozstrzelany przez hitlerowców. Jak w każdej rodzinie były i dobre, i złe chwile, potrafiliśmy posprzeczać się i pokłócić, ale jedno za drugim skoczyłoby w ogień.

Zawsze bardzo przeżywam wszystkie rocznice, nie tylko związane z Wickiem, ale i z moimi rodzicami, którzy byli wspaniałymi ludźmi. Teraz też ze wzruszeniem czekam na sobotnią uroczystość.

Ja pierwsza z rodziny dowiedziałam się, że Wicek nie żyje. Poszłam do jego mieszkania, na plebanii przy kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Wszystko tam było posprzątane, czekało na jego powrót. To był bardzo przytulny pokoik, choć nie było pieca, ale Wicek jako harcerz był zahartowany, nie bał się zimna. Woda tam w nocy zamarzała w miednicy, rano jak chciał się umyć, musiał dolewać wrzątku. Z mieszkania Wicka przyszłam do domu. Drzwi otworzył mi tatuś. To było 5 sierpnia 1945 roku, pierwszy piątek miesiąca, więc przy obrazie, który mam do dzisiaj, płonęła oliwna wieczna lampka. Mamusia właśnie klęczała, modląc się. Spytała, co się stało, że tak długo nie wracałam. Odpowiedziałam, że byłam u cioci i tak mi zeszło. Tatuś zawołał mnie do drugiego pokoju i powiedział: "Marylo, mów prawdę, co się stało. Wicek nie żyje, tak?". Powiedziałam tatusiowi o śmierci Wicka. On podszedł do klęczącej mamy i powiedział: "Widzisz, Martusiu, nie było nam dane doczekać powrotu naszego trzeciego syna. Pan Bóg powołał go do siebie". Nie było żadnej histerii ani szlochów, choć rodzice bardzo głęboko to przeżywali.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do św. Marka Markoniego Modlitwa do św. Etelberta Józefa Maria Girbés Modlitwa do bł. Józefy Marii Girbés bł. Tomasz Maria Fusco Modlitwa do bł. Tomasza Marii Fusco

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]