Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Stół z kantami


     6 lutego 1989 roku w Pałacu Namiestnikowskim w Warszawie rozpoczęły się rozmowy okrągłego stołu, ich scenariusz był przygotowywany przez analityków komunistycznego reżimu z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Jednym z elementów był podział na opozycję antykomunistyczną, która sprzeciwiała się kompromisowi z komunistami i została zmarginalizowana, oraz tę ugodową, gotową do ustępstw, skupioną wokół: Lecha Wałęsy, Bronisława Geremka, Adama Michnika, Jacka Kuronia i Tadeusza Mazowieckiego.

     Najważniejsze ustalenia podjęte przy okrągłym stole dotyczyły legalizacji "Solidarności", (ale nie relegalizacji "Solidarności" powstałej w wyniku sierpniowych strajków 1980 roku), przeprowadzenia "niekonfrontacyjnych" wyborów do Sejmu, w których 65% mandatów zagwarantowane zostało dla strony reżimowej, a o pozostałe 35% walczyć miała opozycja, przeprowadzenia wolnych wyborów do Senatu, powołania urzędu prezydenta, wyposażonego w prawo weta ustawodawczego oraz w prawo rozwiązania parlamentu, jeżeli Sejm w ciągu trzech miesięcy nie powoła rządu, nie uchwali budżetu lub jeżeli podważy prerogatywy prezydenta. Postanowiono również powołać Komisję Porozumiewawczą, rozwiązującą ewentualne konflikty. Jedyne czego komuniści nie przewidzieli to wynik wyborów 4 czerwca 1989 roku, kiedy "Solidarność" zdobyła wszystkie mandaty spośród 35%, o które mogła walczyć oraz 99 senatorów na 100. Dla reżimu była to klęska, która nie została wykorzystana ze względu na ugodową, okrągłostołową ekipę. Powołany rząd Mazowieckiego również nie zerwał z komunistyczną przeszłością, ale pozwolił na umocnienie się formacji wywodzących się z PZPR.

     Zaprzepaszczone szanse

     Reżim komunistyczny został zmuszony do rozmów przy okrągłym stole, gdyż gospodarka znalazła się w agonalnym stanie i groził potężny wybuch społecznego niezadowolenia. Ponadto wyrastało nowe, radykalne, antykomunistyczne pokolenie niegodzące się na żadne rozmowy z komunistami, ale domagające się rozbicia tego systemu, a nie jego reform. Tym bardziej, że w tym czasie Związek Sowiecki nie był już w stanie zapewnić swej kontroli nad Środkowo-Wschodnią Europą. Wiosną i latem 1988 roku w największych ośrodkach robotniczych i akademickich doszło do protestów, którym dynamikę nadało właśnie to młode, radykalne pokolenie marzące o powtórce z Sierpnia '80. Stan wojenny zdusił jednak społeczną aktywność, większość Polaków wybrała rolę statystów. Tym razem to generałowie dyktowali warunki, a przywódcy "Solidarności" je przyjmowali. Rozmów przy okrągłym stole nie toczono jak w sierpniu 1980 roku w stoczniowej sali bhp w świetle kamer i wobec tysięcy strajkujących, żywiołowo reagujących na każde wypowiedziane słowo, ale w rządowych, pilnie strzeżonych willach, gdzie nikt nie przeszkadzał. Nie dochodziły tam wznoszone przez krakowskich studentów hasła "Sowieci do domu" czy gdańską młodzież "Miała Polska wrogów wielu, ale nigdy gorszego od PZPR-u". Właśnie echa tych nastrojów znalazły swe odbicie w wynikach wyborów 4 czerwca 1989, kiedy większość wyborców zmiotła za pomocą kartki wyborczej ekipę PZPR, przekreślając jej kandydatów i listę krajową. Jednak wbrew społecznemu werdyktowi, podała jej rękę część solidarnościowych partnerów z niedawnych rozmów "okrągłego stołu", a Jaruzelskiego - twórcę stanu wojennego, wybrała ostatnim prezydentem PRL-u. Tym samym u progu niepodległej Rzeczpospolitej odrzucono możliwość nie tylko osądzenia win stanu wojennego i zła, jakie on przyniósł, ale nawet jego oceny. Tę - w znacznym stopniu - pozostawiono twórcom grudniowego zamachu. Zbratanie części solidarnościowych elit z ekipą stanu wojennego do dzisiaj zatruwa rozległe obszary życia publicznego w Polsce, mimo stopniowego procesu odrzucania tej fatalnej spuścizny.

js

Dwutygodnik Młodzieży Katolickiej
Nasza Droga, nr 573



   

Różaniec Różaniec
abp Grzegorz Ryś
Jeśli szukasz głębokich rozważań tajemnic różańcowych, dobrze trafiłeś. Przedstawiamy Ci osobiste, oparte na słowie Bożym rozważania abp. Grzegorza Rysia. Myśli duchownego skupiają się tutaj wokół poszczególnych tajemnic czterech części Różańca.... » zobacz więcej


Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej