Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Dekada Gierka

     Od grudnia 1970 r. do początków września 1980 r. władzę w PRL sprawowała ekipa Edwarda Gierka. Dzisiaj lewica gloryfikuje tę dekadę, a wielu Polaków wspomina ją z nostalgią. W konfrontacji z faktami gierkowskie mity upadają z hukiem, a miliardy dolarów kredytów zaciągniętych w latach 70. będziemy spłacać jeszcze długo.

Po latach siermiężnego Gomułki rządy Gierka przyniosły chwilową poprawę gospodarczą. Uzyskanie zachodnich kredytów i licencji, liczne inwestycje tworzyły pozory szybkiej modernizacji kraju. Temu krótkotrwałemu rozwojowi towarzyszyła jednak polityka indoktrynacji i całkowitego podporządkowania społeczeństwa partii komunistycznej.

     Młodzież z partią... się rozliczy!

     Całkowicie zależny od Związku Sowieckiego Gierek stale rozbudowywał instytucjonalny i ideologiczny monopol Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Wyrazem tego było m.in.: powołanie w kwietniu 1973 r. Federacji Socjalistycznych Związków Młodzieży Polskiej. Wchodzące w jej skład Zrzeszenie Studentów Polskich dodało wtedy do swej nazwy przymiotnik "socjalistyczny". Celem Federacji, działającej pod kierownictwem PZPR, była indoktrynacja młodzieży w duchu ideologii marksistowskiej i zapewnienie dopływu młodych kadr do partii. Wtedy też w sejmie przyjęto uchwałę "O wychowaniu młodzieży w duchu socjalistycznej Polski", a jesienią 1973 r. uchwalono, wzorowaną na sowieckich rozwiązaniach, reorganizację systemu oświaty, w wyniku czego miała zostać wprowadzona jednolita szkoła dziesięcioletnia ("dziesięciolatka"). W tym czasie zmieniono też ordynację wyborczą, wprowadzając monopol Frontu Jedności Narodu jako jedynej organizacji mającej prawo wystawiania list wyborczych. Kilka tygodni później rady narodowe podporządkowano strukturom PZPR, a przeprowadzony w 1975 r. nowy podział administracyjny wzmocnił jeszcze kontrolę partii komunistycznej nad lokalnym aparatem.

     Virtuti Militari dla Breżniewa

     Postępowało dalsze uzależnianie kraju od Moskwy. Symbolicznym tego aktem było nadanie I sekretarzowi Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego, Leonidowi Breżniewowi Krzyża Wielkiego Virtuti Militari. Latem 1975 r. ogłoszono na plenum PZPR (wprowadzone w lutym 1976 r.) zmiany w Konstytucji PRL. W art. 1 dodano stwierdzenie, że "PRL jest państwem socjalistycznym", w nowym art. 3 napisano "PZPR jest przewodnią siłą narodu", a PRL ma umacniać więzy przyjaźni ze Związkiem Sowieckim i innymi krajami socjalistycznymi. Przeciwko tym działaniom protestował Kościół katolicki, a projekt zmian w konstytucji doprowadził do sprzeciwu społeczeństwa. W grudniu 1975 r. 59 intelektualistów podpisało memoriał protestacyjny przekazany marszałkowi sejmu, a w miesiąc później złożono kolejny "list 101". W czerwcu 1976 r. milicyjne pacyfikacje robotników protestujących przeciwko podwyżkom cen w Radomiu i Ursusie dokonywane przez Milicję Obywatelską i Służbę Bezpieczeństwa, a także skala zastosowanych represji wstrząsnęły sumieniami. Dla niektórych był to przełom - nie pozwolił im dalej pozostać obojętnym wobec poczynań władzy. Wkrótce premier Piotr Jaroszewicz powiedział: "Niezbite fakty dają s'wiadectwo prawdzie, że w naszym kraju nie było, nie ma i nie będzie kryzysu gospodarki". Już trzy lata później kryzys okazał się tak poważny, że zastrajkowali robotnicy w całym kraju, zaczął się sierpień 1980 r. i narodziła się dziesięciomilionowa "Solidarność", a najlepszy "gospodarz" i "dobroczyńca narodu" Edward Gierek odchodził wraz ze swą ekipą w niesławie.


js


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej