Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Jaką treść mają dla nas słowa, że Chrystus ten sam jest i będzie "na wieki"?

Pzede wszystkim wyrażają one prawdę, że Chrystus jest Bogiem, oraz to, że jest i będzie jedynym Zbawicielem dla wszystkich ludzi, którzy żyją i żyć będą w każdym miejscu i w każdym czasie. Przyniósł On zbawienie, pojednanie z Bogiem tym, którzy uwierzyli w Niego za Jego życia i bezpośrednio po zmartwychwstaniu, Apostołom, uczniom i ludziom tworzącym pierwszą wspólnotę wierzących w Jerozolimie. W Nim dostępujemy zbawienia poprzez wiarę i chrzest my wszyscy "dzisiaj", do Niego powracamy ciągle w sakramencie pojednania. I tak samo będzie do końca świata, dopóki ludzie będą istnieć na ziemi.

Chrystus na wieki

Nawet jeśli Bóg kiedykolwiek w swojej dobroci przyjmie do swego królestwa i do wspólnoty z sobą takich ludzi, którzy formalnie nie będą należeć do Kościoła, ale kierując się "naturalną" dobrocią żyć będą uczciwie, w miłości, dokona się to również dzięki drodze pojednania, którą raz na zawsze otworzył wszystkim Chrystus.

Główna jednak treść zawarta w tych słowach dotyczy "rzeczy ostatecznych", a szczególnie ostatecznego sądu nad wszystkimi ludźmi. Pan Jezus zapowiadał, że powróci na ziemię, aby dokonać sądu. Ewangelie synoptyczne przytaczają mowę eschatologiczną, która przypomina swoją treścią zapowiedzi "Dnia Pańskiego", "Dnia sądu", znane słuchaczom z pism proroków. O ile jednak w starszych tekstach prorockich Sędzią miał być sam Bóg-Jahwe, to w tej mowie Pan Jezus nawiązuje wyraźnie do jednego z ostatnich pism Starego Testamentu, do Księgi Daniela, według której w czasach ostatecznych ma się objawić "Syn Człowieczy" (por. Dn 7,13-14). Pan Jezus wskazuje, że On jest owym "Synem Człowieczym" i On powróci na końcu świata.

Powrót Chrystusa nazywamy "paruzją". "Paruzja" po grecku oznacza "pojawienie się". Chrystus po raz pierwszy "pojawił się" na świecie, gdy przez wcielenie wszedł w ludzką historię. Zapowiada jednak swoje ponowne "pojawienie się" w czasach ostatecznych. Uczniowie długo nie mogli zrozumieć, że będzie to powrót kończący historię ludzkości. Spodziewali się, podobnie jak współcześni im Żydzi, że Pan przyjdzie, aby objąć panowanie nad ludźmi żyjącymi jeszcze na ziemi. Przed samym wniebowstąpieniem pytali: "Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Izraela?" Pan nie prostował już ich sposobu myślenia. Obiecał zesłać Ducha Świętego, który pomoże im zrozumieć prawdę. Rozpoznawanie pełnej treści zapowiedzi powrotu Chrystusa dokonywało się w uczniach powoli. Dzięki Duchowi Świętemu mogli tę prawdę rozumieć coraz głębiej i nam ją przekazać.

Także i my nie zawsze jesteśmy w stanie objąć naszym umysłem niezwykłą treść związaną z ponadczasową rolą Chrystusa. Warto jednak przypomnieć kilka najważniejszych linii, jakimi ten obraz ponadczasowego Chrystusa został nakreślony w Nowym Testamencie, abyśmy mogli czerpać z niego nadzieję.

Wszyscy chcielibyśmy postawić pytanie: Jak będzie wyglądał sąd Chrystusa i co czeka nas po sądzie? Odpowiedź daje nam Ewangelia Mateusza w pełnym pociechy obrazie. Pan będzie sądził nas z miłości: "Byłem głodny, a nakarmiliście Mnie..., weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata" (por. Mt 25,31-46).

Na czym będzie polegać to życie w "królestwie Bożym"? Dla św. Pawła oczekiwanie na powrót Chrystusa jest już wyrazem radosnej nadziei. "Zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi. Potem my, żywi i pozostawieni, wraz z nimi będziemy porwani w powietrze, na obłoki naprzeciw Pana, i w ten sposób zawsze będziemy z Panem. Przeto wzajemnie się pocieszajcie tymi słowami" (1 Tes 4,16-18). Chrystus przyjdzie, aby nas wszystkich zabrać do siebie. Ewangelia Jana, najpóźniejsza z Ewangelii, przytacza rozmowy Jezusa z uczniami podczas Ostatniej Wieczerzy. Pan zapowiada, że oni będą tęsknić do Niego: "Będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość... Znowu was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać" (J 16,20.22).

Gdy oczekiwanie na powrót Chrystusa zaczęło się przedłużać, uczniowie odkryli, że spotkanie z Nim czeka ich tuż za drzwiami śmierci. Tylko ona oddziela ich od żyjącego Pana: "Dla mnie żyć - to Chrystus, a umrzeć - to zysk... Pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze" - napisze św. Paweł (Flp 1,21.23).

Uczniowie, dzięki pomocy Ducha Świętego, uświadomili sobie, że Chrystus, który zasiadł po prawicy Ojca, znalazł się "poza czasem", a wierzący w Niego, przechodząc przez bramę śmierci, wkraczają w stan Jego obecności i pozostają z Nim na zawsze, "na wieki". Podzielamy tę wiarę uczniów i razem z nimi spodziewamy się również, że po śmierci znajdziemy się u Niego, w Jego obecności. Nikt nie jest w stanie opisać, co nas tam czeka. Na pewno nie czeka nas nic trudnego, ani nic nudnego. Apostoł dzięki Bożemu objawieniu mógł powiedzieć, że stan szczęścia przekracza wszelkie ludzkie wyobrażenie: "Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują" (1 Kor 2,9).

Świadomość, że Chrystus jest obecnie "ponad czasem" pomogła uczniom, a za ich pośrednictwem także nam, zrozumieć jeszcze jeden niezmiernie ważny składnik tej prawdy, że On trwa na wieki. To mianowicie, że będąc Synem Bożym istniał, czy raczej istnieje "od początku", istnieje odwiecznie. Dlatego Jan napisał w swojej Ewangelii: "Na początku było Słowo, a Śłowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie..." (J 1,1-4). Określenie "na początku" wyraźnie nawiązuje do pierwszych słów Księgi Rodzaju, które mówią o stworzeniu świata i człowieka. Czyli "na początku" historii, a właściwie "odwiecznie", bo przecież Bóg nie ma początku i Chrystus-Słowo także nie ma początku.

Zanim Bóg stworzył świat, postanowił, że stworzy człowieka i że zbawi go przez swojego Syna. "W Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne... Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone..." (Kol 1,16). "W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata..." (Ef 1,4). A więc zanim Bóg stworzył świat, postanowił już "wszystko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie" (Ef 1,10), "przez Niego pojednać wszystko z sobą... wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża" (Kol 1,20).

Rozważania o Chrystusie Synu Bożym, odwiecznym Słowie Ojca, jakie odnajdujemy na kartach Nowego Testamentu, obejmują rzeczywistość coraz szerszą i są wskazówkami, jak my winniśmy patrzeć na Niego i jakimi drogami powinny iść także nasze rozważania.

My także wierzymy, że Pan przyjdzie, aby zamknąć historię ludzkości. Wizja sądu nad światem, tak niepokojąca jeszcze w Ewangeliach synoptycznych, na dalszych kartach Nowego Testamentu nabiera cech radosnych i optymistycznych. Chrystus pojawi się jako zwycięzca, w którym wszyscy zmartwychwstaną. Koniec nastąpi dopiero wtedy, gdy On pokona wszelkie moce zła i ostatniego nieprzyjaciela ludzi, jakim jest śmierć."A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg byl wszystkim we wszystkich" (por. 1 Kor 15,20-28).

On jest Tym, który podejmując dzieło zbawienia człowieka, zwycięża wszelkie zło. Księga Apokalipsy w obrazach niezupełnie dla nas czytelnych ukazuje nam świat jako teren ciągłej walki dobra i zła. Walka ta jest jednak zawsze kontrolowana przez Boga. Ostateczne zwycięstwo nad złem odniesie Chrystus. A gdy skończy się obecna historia, w nowym społeczeństwie, przedstawionym pod obrazem Nowego Jeruzalem, centralną postacią będzie "Baranek", czyli zwycięski Chrystus (Ap 21). Bóg z oczu ludzi zbawionych "otrze... wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie. Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już odtąd nie będzie" (Ap 21,4).

Późniejsze fragmenty Nowego Testamentu ukazują Chrystusa Zbawcę w niezwykłych rozmiarach. Oglądamy Go tam już nie tylko jako Zbawiciela człowieka, ale jako centrum świata. Nie przesadzają teologowie, gdy w Liście do Kolosan dostrzegają obraz Chrystusa "kosmicznego". "Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie" (Kol 1,16-17). A więc bez Chrystusa nie tylko człowiek nie może dostąpić zbawienia. Bez Chrystusa nie byłoby także wszechświata. Stworzenie świata i człowieka dokonało się w Chrystusie, przez Chrystusa i ze względu na Niego, w tym celu, aby On mógł wcielić się w człowieka.

Innych barw nabiera ten obraz "kosmicznego Chrystusa" w Liście do Hebrajczyków, który przedstawia Go jako jedynego kapłana, pośrednika między Bogiem a ludźmi. Poprzez wcielenie i śmierć złożył Ojcu jedyną i na zawsze skuteczną ofiarę. A po jej złożeniu na ziemi, gdy powraca do nieba, to "wchodzi" do jedynej prawdziwej świątyni. W niej, czyli w niebie, miejscu odpoczynku i pokoju, znajdą się wszyscy, którzy uwierzyli, których serca nie były zatwardziałe na przyjęcie Jego zbawczego słowa.

O. Paulin Sotowski



Wasze komentarze:
 marzena aneta: 10.07.2023, 22:18
 Chrystus Ten sam i na wieki dziękuję Chryste kocham Cię proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie tym dziękuję Chryste módl się za nami dziękuję Chryste kocham Cię proszę dla mnie o domu kupno lub bezczynszowego mieszkania wszystkie mają być bezczynszowe lub z czynszem małym czynszem niskim dobrą mieszkania małego sprzedaż urode zdrowie pieniądze dobrą spowiedź świętą dobrego kawalera męża młodego niepalącego pobożnego polaka religijnego uczciwego z którym będę żyć w cielesnej czystości w zgodzie dziękuję modlitwa ma moc nie ma modlitw nie wysłuchanych modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to jest droga którą docieramy do marzeń dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję
(1)


Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do bł. ks. Bronisława MarkiewiczaModlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza

Litania do bł. ks. Bronisława MarkiewiczaLitania do bł. ks. Bronisława Markiewicza

Modlitwa do św. Hiacynty MariscottiModlitwa do św. Hiacynty Mariscotti

Modlitwa do bł. ks. Zygmunta PisarskiegoModlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego

Modlitwa do św. TeofilaModlitwa do św. Teofila

Modlitwa do św. MartynyModlitwa do św. Martyny

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej