Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Jan Paweł II: Rola niewiasty w tajemnicy odkupienia

Podczas audiencji generalnej w dniu 8 stycznia 1997 r. Jan Paweł II wygłosił do zebranych katechezę o godności roli Maryi w tajemnicy Odkupienia. Zapowiedzią uczestnictwa Maryi w dziele Syna było proroctwo Symeona.

1. Słowa starca Symeona zapowiadające Maryi Jej uczestnictwo w zbawczej misji Mesjasza ukazują rolę niewiasty w tajemnicy odkupienia.

Istotnie, Maryja nie jest tylko osobą indywidualną, lecz również "córą Syjonu", nową niewiastą, która stoi u boku Odkupiciela, by dzielić z Nim mękę i rodzić w Duchu synów Bożych. Rzeczywistość tę wyraża znany obraz, przedstawiający Serce Maryi przebite siedmioma mieczami. Wizja ta ukazuje głęboki związek pomiędzy Matką, utożsamianą z "córą Syjonu" i Kościołem, a bolesnym przeznaczeniem Wcielonego Słowa.

Ofiarując dopiero co otrzymanego od Boga Syna i poświęcając Go zbawczej misji, Maryja oddaje tej misji również samą siebie. Chodzi o gest wewnętrznego współudziału, który jest nie tylko wynikiem naturalnego macierzyńskiego uczucia, lecz przede wszystkim jest przyzwoleniem "nowej niewiasty" na odkupieńcze dzieło Chrystusa.

2. W swoim wystąpieniu Symeon wskazuje na cel ofiary Jezusa i cierpienia Maryi: stanie się to, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu (Łk 2,35).

Jezus, znak, któremu sprzeciwiać się będą (Łk 2, 34), ten Jezus, który włączy Matkę w swe cierpienie spowoduje, iż ludzie zajmą stanowisko wobec Niego i skłoni ich do podjęcia podstawowej decyzji. On bowiem przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu (Łk 2, 34).

Maryja złączona jest więc ze swym Boskim Synem w tym "sprzeciwie", w perspektywie dzieła zbawienia. Istnieje z pewnością ryzyko "upadku" dla tych, którzy odrzucają Chrystusa, ale wspaniałym owocem odkupienia jest zmartwychwstanie wielu. Już sama ta zapowiedź budzi wielką nadzieję w sercach, jest bowiem świadectwem owoców ofiary.

Roztaczając przed Dziewicą - zanim dokona się rytualne ofiarowanie - powyższe perspektywy zbawienia, Symeon wydaje się sugerować Maryi, by zdobywała się na ten gest, i tym samym przyczyniła się do odkupienia ludzkości. Faktycznie nie rozmawia on z Józefem ani o Józefie; jego słowa skierowane są do Maryi, którą łączy z przeznaczeniem Syna.

3. Chronologicznie pierwszeństwo gestu Maryi nie przysłania prymatu Jezusa. Określając rolę Maryi w ekonomii zbawienia Sobór Watykański II przypomina, że Ona całkowicie poświęciła samą siebie [...] osobie i dziełu Syna swego, pod Jego zwierzchnictwem i wespół z Nim [...] służąc tajemnicy odkupienia (Lumen gentium, 56). Poprzez ofiarowanie Jezusa w świątyni Maryja służy tajemnicy odkupienia pod zwierzchnictwem Chrystusa i wraz z Nim. On bowiem jest protagonistą zbawienia, który musi być wykupiony przez rytualną ofiarę. Maryja złączona jest z ofiarą Syna poprzez miecz, który przeszyje Jej duszę.

Pierwszeństwo Jezusa nie przekreśla, lecz podtrzymuje i domaga się specyficznej i nie dającej się zastąpić roli kobiety. Włączając Matkę we własną ofiarę, Chrystus pragnie odsłonić Jej głęboko ludzkie korzenie i ukazuje antycypację kapłańskiej ofiary krzyża.

Boski zamiar powierzenia kobiecie specyficznego udziału w dziele odkupienia uświadamia fakt, że proroctwo Symeona skierowane jest tylko do Maryi, choć również Józef uczestniczy w obrzędzie ofiarnym.

4. Końcowy epizod ofiarowania Jezusa w świątyni wydaje się potwierdzać znaczenie i wartość obecności kobiety w ekonomii zbawienia. Zakończeniem tych szczególnych wydarzeń, w których Stary Testament niejako łączy się z Nowym, jest spotkanie z kobietą, Anną.

Podobnie jak Symeon, kobieta ta nie odgrywa ważnej roli społecznej w narodzie wybranym, ale jej życie wydaje się posiadać wielką wartość w oczach Bożych. Św. Łukasz nazywa ją "prorokinią", prawdopodobnie dlatego, iż wielu zasięgało u niej rady ze względu na jej dar rozeznawania oraz ze względu na jej świątobliwe życie, jakie prowadziła pod natchnieniem Ducha Pańskiego.

Anna jest w podeszłym wieku, ma osiemdziesiąt cztery lata, i jest wdową od wielu lat. Całkowicie oddana Panu, nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą (Łk 2,37). Reprezentuje ona tych wszystkich, którzy głęboko przeżywali oczekiwanie na Mesjasza i teraz potrafią w radosnym uniesieniu przyjąć spełnienie się obietnicy. Ewangelista podaje, że przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga (Łk 2,38). Ponieważ przebywała zwykle w świątyni, z większym prawdopodobieństwem niż Symeon mogła spotkać Jezusa u schyłku swego życia poświęconego Panu i ubogaconego słuchaniem Słowa oraz modlitwą.

U początków dzieła odkupienia postać prorokini Anny symbolizuje wszystkie kobiety, które dzięki świętości życia i modlitewnemu oczekiwaniu gotowe są do przyjęcia Chrystusa i do wysławiania Boga każdego dnia za wszystkie wspaniale dzieła, jakich dokonuje jego odwieczne miłosierdzie.

5. Wybrani przez Boga na spotkanie z Dziecięciem, Symeon i Anna głęboko przeżywają ten dar, podzielają radość Maryi i Józefa z obecności Jezusa i promieniują tą radością w swym środowisku. Zwłaszcza Anna wykazuje wspaniałą gorliwość w opowiadaniu o Jezusie, dając w ten sposób świadectwo swej prostej i szczerej wiary. Wiary, która przygotowuje innych do przyjęcia Mesjasza w swym życiu.

Słowa Łukasza: mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy (Łk 2,38) są jakby potwierdzeniem uznania w niej symbolu kobiet, które poświęcając się szerzeniu Ewangelii, budzą i ożywiają nadzieję zbawienia.

Do POLAKÓW JAN PAWEŁ II POWIEDZIAŁ:

Katecheza dzisiejsza nawiązuje do czytania ze św. Łukasza, do opisu ofiarowania Pana Jezusa w świątyni. Ten opis jest bardzo ważny dla naszego życia liturgicznego. Codziennie my kapłani i inne osoby odmawiające brewiarz, kończymy tę modlitwę słowami kantyku Symeona: "Nunc dimittis"- Oto puszczasz, Panie, sługę Twego w pokoju, według słowa Twego, bo oczy moje oglądały Twoje zbawienie: światłość na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego izraelskiego. Równocześnie bardzo ważna jest w tym kontekście obecność i udział niewiast. Symeon zwraca się do Maryi i mówi te prorocze słowa: Twoją własną duszę przeniknie miecz. Obok Symeona w wydarzeniu uczestniczy również Anna prorokini. Ona właśnie jest poniekąd symbolem wszystkich kobiet, które uczestniczą w posłannictwie odkupieńczym Chrystusa. Pozdrawiając serdecznie naszych pielgrzymów z Polski, a w szczególności księży biskupów, życzę dobrego roku, dosiego roku wszystkim rodakom.

Jan Paweł II


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej