Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Teologia Jana Pawła II

W nauczaniu Papieża Jana Pawła II można wyodrębnić trzy linie zasadnicze, które mają szczególne znaczenie pod względem teologicznym.

Ponowne odkrycie Trójcy Świętej

Pierwsza linia to przywrócenie wierze chrześcijańskiej jej głębi trynitarnej. Jest faktem, że często można zauważyć jakieś "wygnanie Trójcy" z chrześcijańskiej refleksji i praktyki. Słusznie pisał Karol Rahner, że gdyby się wyeliminowało Trójcę Świętą, to w większości książek teologicznych nie nastąpiłaby większa zmiana i, co gorsza, życie chrześcijan nie zmieniłoby się zbytnio. Wielką zasługą Jana Pawła II jest to, że ześrodkował wiarę chrześcijańską w głębi trynitarnej. I tutaj nawiązał do spuścizny Soboru Watykańskiego II, który nauczał o Kościele jako o ludzie zjednoczonym w jedności Ojca, Syna i Ducha Świętego, i do wielokrotnych wezwań Pawła VI, aby odkryć na nowo obecność i działanie Ducha. Tę naukę Papież Jan Paweł II pogłębił i rozwinął w sposób znamienny.

Wizja trynitarna w gmachu myśli Jana Pawła II ma taką strukturę: przede wszystkim podkreśla on centralne miejsce Syna, Jezusa Chrystusa, w Redemptor hominis, encyklice, która streszcza rdzeń chrystologiczny Soboru; następnie pogłębia tajemnicę Boga Ojca, widząc ją w świetle Pisma św. nade wszystko jako tajemnicę miłosierdzia, tajemnicę miłości, jak świadczy encyklika Dives in misericordia; wreszcie odkrywa - w sposób pod wielu względami nowy, choć wskazał mu drogę Sobór - tajemnicę Ducha Świętego w encyklice Dominum et vivificantem. Szczególnie ta ostatnia encyklika przyswaja sobie wyczucia teologii współczesnej - na przykład Hansa Urs von Balthasara, ale nie tylko jego - co do Krzyża jako wydarzenia trynitarnego: w wielkopiątkowej tajemnicy "ofiarowania", w której Syn, wydany na śmierć, zaofiarowuje się na nią w posłuszeństwie dla Ojca i Jemu oddaje Ducha, widzi się objawienie samego serca Boga. To ponowne odkrycie Trójcy Świętej pociąga za sobą wielkie konsekwencje w życiu chrześcijanina, wpływa na jego duchowość, na teologię, na moralność.

Wystarczy tu jeden przykład, w odniesieniu do naszego życia modlitwy. Kiedy odkrywa się Trójcę, wtedy spostrzega się, że nie modlimy się do jakiegoś Boga, ale modlimy się w Bogu, jak nas uczy zawsze liturgia, to jest modlimy się w Duchu przez Syna do Ojca. Oznacza to, że jesteśmy niejako otuleni tajemnicą Boga, że Trójca Święta jest niejako przecudnym łonem historii, i że dlatego Bóg nie jest dla nas jakby kimś obcym, nie jesteśmy od Niego oddaleni i oddzieleni, ale jesteśmy w Nim pogrążeni, nawet gdy On pozostaje transcendentny, większy niż nasze serce.

Ponowne odkrycie człowieka

Ponowne odkrycie Trójcy Świętej łączy się w ten sposób z drugą ważną myślą teologii Jana Pawła II, jaką jest ponowne odkrycie człowieka. Nieskończoną godność człowieka potwierdza właśnie fakt, że Bóg Trójca z miłości dla najwyższego ze swych stworzeń tak głęboko "zaangażował się" w historię. Zainteresowanie się człowiekiem ze strony tego Papieża jest echem tak zwanego "przełomu antropologicznego" w teologii nowoczesnej i współczesnej, która w pewnym sensie sformułowała własną wizję człowieka wychodząc od jego pytań. Już w encyklice Redemptor hominis Jan Paweł II stwierdza, że "człowiek jest drogą Kościoła". Uwagę swą Papież skierowuje bacznie na to co ludzkie, objawia w trosce o sprawy społeczne i polityczne (jak widać z Laborem exercens i Sollicitudo rei socialis), w zgłębianiu godności i znaczenia ludzkiego cierpienia (Salvifici doloris), jak też w docenianiu wymiaru religijnego w jego sensie najbardziej powszechnym, w którym rozumie się człowieka w jego zdolności otwarcia się na Absolut i Nieskończoność, w jego "autotranscendencji", a więc z możliwością spotkania i dialogu z każdym, kto szuka Boga (i tu widzi się znaczenie spotkania w Asyżu z przedstawicielami innych religii). Ta centralność człowieka jako wartości, potwierdzona mocno przez zajęcie jasnego stanowiska na rzecz godności kobiety i znaczenia "kobiecości" dla integralności tego, co ludzkie (np. w Mulieris dignitatem), jest głównym kluczem teologicznym myśli Jana Pawła II.

Jest nadto ważne, że ten klucz nie jest absolutny, ale jest związany z pogłębieniem trynitarnym. W tym podwójnym zaakcentowaniu: głębi tajemnicy Boga oraz godności i wartości człowieka ukazują się dwie ważne linie myśli teologicznej Jana Pawła II. Być z Boga chrześcijanina i Kościoła łączy się bezwarunkowo z być dla człowieka, właśnie dlatego, że Bóg Trójca nie robi konkurencji człowiekowi, ani też człowiek nie może urzeczywistnić się prawdziwie pomijając Boga. Bóg nie jest śmiercią człowieka ani też człowiek nie jest śmiercią Boga, przeciwnie, chwałą Boga jest człowiek żyjący, a życiem człowieka jest wizja Boga (według starodawnej formuły św. Ireneusza). Wyczulenie na wszystko, co jest ludzkie, oraz szacunek i docenianie form religijnych, gdziekolwiek są one obecne, ustawiają się u Jana Pawła II wewnątrz mocnego zaakcentowania tożsamości chrześcijańskiej i kościelnej. Po spotkaniu asyskim niektórzy oskarżali Papieża o to, że sprzyja pewnego rodzaju synkretyzmowi religijnemu, jakiemuś naiwnemu lub zawinionemu irenizmowi, ale takie oskarżenie nie ma żadnej podstawy. Wystarczy przypomnieć sobie, z jaką siłą w nauczaniu papieskim podkreślona jest centralność Chrystusa i Jego konieczność do zbawienia oraz wartość Kościoła jako wspólnoty zbawienia w Chrystusie.

Kościół i Maryja, jego ikona

Tutaj wyłania się trzecia ważna linia myśli teologicznej Jana Pawła II: skierowanie uwagi na eklezjologię, naukę o Kościele. Pozostając w ścisłej łączności z Soborem Watykańskim II, którego głównym tematem był właśnie Kościół w planach Bożych i w historii, Papież pogłębia naukę soborową i zaznacza swój wkład przez jakieś nowe zainteresowanie się znaczeniem i wartością Kościołów lokalnych. Aspekt ten zarysowuje się w sposób szczególny w jego "posłudze podróżniczej". Fakt, że tak często wizytuje Kościoły w różnych krajach, ma osobliwe znaczenie teologiczne. Jest to pomoc dla Kościołów lokalnych, by uświadomiły sobie własną tożsamość, nie alternatywnie czy oddzielnie w stosunku do wspólnoty powszechnej, ale w niej i przez nią. Ta "posługa podróżnicza" wzmacnia wspólnotę powszechną, a jednocześnie pobudza oryginalność i zdolność twórczą każdego Kościoła miejscowego w zakresie jego kultury i jego tradycji. W ten sposób Kościoły miejscowe mogą uświadomić sobie w pełni swoją misję związaną z sytuacjami konkretnymi, z problemami i wyzwaniami natury kulturalnej, społecznej, politycznej i duchowej, z jakimi mają do czynienia.

Te trzy linie streszczają się w świadomości teologicznej Jana Pawła II w postaci biblijnej, która jest mu szczególnie droga: w Maryi, Matce Pana. Maryja jest nie tylko niewiastą, wzorem dla każdego człowieka, ale też, jako Matka Boga wcielonego, figurą i matką Kościoła, Tą, w której odzwierciedla się w sposób najczystszy powołanie i los ludu Bożego, a zarazem Tą, która swą obecnością i macierzyńskim wstawiennictwem wspiera Kościół pielgrzymujący w czasie. Jest to postać kluczowa, która odpowiada zapotrzebowaniu na modele konkretne, a jednocześnie pilnej potrzebie "sygnałów" Absolutu, w związku z czasami, w jakich żyjemy.

Ostatnia uwaga, związana z całym nauczaniem teologicznym obecnego Papieża, dotyczy wymiaru ekumenicznego. Jan Paweł II potwierdził ten wymiar wielokrotnie i z mocą, aż do stwierdzenia, że Kościół katolicki powziął nieodwołalną decyzję zaangażowania się w ruch jedności chrześcijan. Poza tymi bądź co bądź znamiennymi stwierdzeniami są dwa akcenty, które mogą ułatwić przyjęcie ekumeniczne nauki tego Papieża z punktu widzenia teologicznego: stałe i pogłębiane odwoływanie się do Biblii (do tego stopnia, że niektóre jego dokumenty są istnymi "medytacjami" nad Pismem św.) oraz ogromna troska ewangelizacyjna, która łączy wszystkich chrześcijan wobec wyzwania sekularyzacji i niepokojów czasu, jaki idzie po okresie nowoczesnym.

Bruno Forte
Tłumaczono z miesięcznika "Jesus"



Wasze komentarze:
 marzena aneta: 08.02.2023, 10:57
 Teologia Jana Pawła ll dziękuję Boże kocham Cię proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie dziękuję Boże kocham Cię pomóż dziękuję Święty Janie Pawle ll kocham Cię proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie dziękuję Święty Janie Pawle ll prosze dla mnie o domu kupno dobrą mieszkania sprzedaż urode zdrowie pieniądze dobrego kawalera męża młodego niepalącego pobożnego religijnego uczciwego z którym będę żyć w cielesnej czystości dziękuję Boże prosze dla mnie o domu kupno dobrą mieszkania sprzedaż urode zdrowie pieniądze dobrego kawalera męża młodego niepalącego pobożnego religijnego uczciwego z którym będę żyć w cielesnej czystości dziękuję modlitwa ma moc nie ma modlitw nie wysłuchanych modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to jest droga którą docieramy do marzeń dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję
(1)


Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej