Niezapomniane spotkania z Wujkiem

Osobiście poznałem Wujka, bo tak Go nazywaliśmy, pod koniec lat pięćdziesiątych. Zaprzyjaźniłem się wówczas - po rozpoczęciu pracy w Politechnice Krakowskiej - z Jurkiem Ciesielskim, którego proces beatyfikacyjny trwa. W mieszkaniu Jurka na Podgórzu przy ul. Dembowskiego odbywały się spotkania młodych ludzi, absolwentów i studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego, Akademii Górniczo-Hutniczej, Politechniki Krakowskiej oraz innych uczelni krakowskich. W czasie spotkań urządzano turnieje brydżowe, śpiewano piosenki obozowe i harcerskie, kolędy oraz prowadzono interesujące dyskusje. W spotkaniach tych brał udział - mimo rozlicznych obowiązków religijnych, dydaktycznych i duszpasterskich - Wujek. Przy uzgadnianiu terminów spotkań zawsze padały pytania, czy Wujek będzie obecny.

Niezapomnianym dla mnie przeżyciem była wyprawa kajakowa w 1961 roku. Trasa spływu wiodła rzeką Obrą od Jeziora Sławskiego do Skwierzyny oraz rzeką Gwda od Szczecinka do Piły. Admirałem wyprawy był Jurek Ciesielski. Miejsca biwaków były wcześniej ustalone, zwykle wśród lasów nad rzeką. Dzień rozpoczynaliśmy Mszą Św., która Wujek, od 3 lat biskup krakowski, odprawiał na ołtarzu zbudowanym z kajaków. Po przepłynięciu wyznaczonego odcinka trasy i obiadokolacji, dzień kończyliśmy przy ognisku pieśnią "Idzie noc..."

W piątki rozważaliśmy, czy wypada prosić Wujka o dyspensę od pokarmów mięsnych. Do atrakcji obozowych należały mecze piłki nożnej kawalerów przeciwko żonatym. Ze względu na przewagę liczebną kawalerów, Wujek występował w drużynie żonatych. W zakresie piłki nożnej jestem laikiem, w związku z tym zostałem sędzią meczu (co się u nas często zdarza). W pewnym momencie podyktowałem karnego, dzięki czemu wygrali kawalerowie ku ogromnemu zmartwieniu żonatych.

Z wyprawy kajakowej w zamieci mojej utkwiły następujące zdarzenia:

- po każdej Mszy św. Wujek wygłaszał krótkie 3-minutowe homilie. Treść tych homilii, w których każde słowo miało swoją wagę, skłaniało do przemyśleń w czasie trwania spływu,

- niezapomniane były spotkania z Wujkiem przy ognisku dzięki jego pełnych humoru powiedzeniom, pięknemu głosowi i znajomości wielu, jeszcze przedwojennych piosenek obozowych,

- na wspólnym spotkaniu po zakończeniu wyprawy Wujek dokonał żartobliwej, a równocześnie jakże celnej i psychologicznie prawdziwej charakterystyki każdej osady kajakowej.

Darzył nas wszystkich wielką życzliwością i szacunkiem. My zaś darzyliśmy Go pełnym zaufaniem i czcią, podświadomie odczuwaliśmy wielkość tego człowieka. Już wówczas zadawaliśmy sobie wzajemnie pytanie, czy nie przyszło nam na swej drodze spotkać przyszłego Papieża.

W wyprawie kajakowej brałem udział tylko raz, a było ich bardzo wiele. Z okazji 25. wyprawy otrzymałem kartkę z podpisami uczestników, w tym również Wujka.

Z moich wspomnień pragnę przypomnieć jeszcze dwa fakty:

- było to w pierwszym okresie mojej pracy, kiedy Wujek dowiedział się, że nie mam roweru. Na drugi dzień Jurek Ciesielski przyjechał na rowerze Wujka oświadczając, że mogę z niego korzystać,

- na początku lat sześćdziesiątych w dniu Wszystkich Świętych pojechałem do obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen, gdzie zginął mój brat. Opowiedziałem swoje wrażenia z pobytu w obozie Jurkowi. Za kilka dni udaliśmy się obaj na ul. Kanoniczą, gdzie mieszkał Wujek, któremu przekazałem relację z obozu. Wysłuchał jej z ogromną uwagą i współczuciem.

Po swoim wyborze na Papieża Wujek wystosował list, który jest powszechnie znany, ale myślę, że warto go tu przytoczyć.

Drodzy moi i bardzo Kochani!

Wśród różnych telegramów, jakie przyszły do Rzymu w tych dniach, jest także telegram z podpisem "Środowisko wujka". Przy naszym ostatnim spotkaniu, a było to w związku z imieninami Gapy, przypomnieliśmy sobie, jak to ów "Wujek" zachował się dwadzieścia lat temu, po konsekracji biskupiej. I co wówczas powiedział. Dzisiaj chce to raz jeszcze powtórzyć. Wujek zostaje i środowisko wujka też. A nasze wszystkie głosy o tym, jak to zrobić, ażeby kontakty, o jakie łatwo było w Krakowie, mogły jednakże nie wygasać na linii Kraków (Polska) - Rzym (SCV).

To jest odpowiedź na ów telegram, a zarazem takie małe dopowiedzenie do tego, co napisałem do wszystkich w Polsce i w Krakowie.

Z całego serca Was pozdrawiam, błogosławię każdego i każdą, Wasze dzieci (a stopniowo i wnuki). Za dużo przeżyliśmy razem, za wieleśmy się razem modlili, wędrowali, za wielu Drogich nam wspólnieśmy już opłakali (a także omodlili), ażeby mogło nie trwać i nie owocować. Już nie muszę dodawać, jak bardzo Was proszę o modlitwę, o stałą modlitwę, i jak zapraszam przy różnych okolicznościach Wujek, 20 X 1978

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna