Humor Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Pobierz Spowiedź Opowiadania Perełki
Asystencja w życiu salezjanina

      "Asystencja jest etapem życiowej i intensywnej konfrontacji z działalnością salezjańską w praktyce wychowawczo-duszpasterskiej".

     W życiu młodego salezjanina, który uczestniczy w formacji początkowej, po ukończeniu studiów filozoficz- no-pedagogicznych przychodzi czas na asystencję. W przygotowaniu do życia salezjańskiego asystencja odgrywa bardzo ważną rolę. Dla młodego salezjanina jest to bardzo ważny moment w formowaniu jego postawy i duszy salezjańskiej ponieważ w tym okresie dochodzi do konfrontacji teorii z praktyką, ideałów z rzeczywistością. A zatem jest to dla nowego asystenta również czas oczyszczania i budowania bardziej trwałych fundamentów w postawie i życiu salezjańskim. Czas asystencji zakłada dwa cele:

  • dojrzałość w powołaniu salezjańskim: współbrat ćwicząc się w posłannictwie i w duchu Systemu Prewencyjnego, rozwija swoje zdolności i swoją odpowiedzialność oraz zmierza do realizacji osobistej syntezy swej działalności i wartości powołania;
  • weryfikuje swoje powołanie poprzez osobiste i wspólnotowe doświadczenie posłannictwa salezjańskiego w perspektywie ślubów wieczystych.
     Asystencja, dla młodego współbrata, jest przecie wszystkim doświadczeniem duchowości salezjańskiej od strony praktycznej, w apostolacie. Uczy się bycia kontemplacyjnym w działaniu, co jest charakterystycznym rysem powołania salezjańskiego. Owa kontemplacja w działaniu to synteza działania i modlitwy, wychowania i duchowości. Asystent przez aktywne uczestnictwo w dziele salezjańskim, do którego zostanie posłany, w kontakcie z młodzieżą ćwiczy się w naśladowaniu Chrystusa, na. wzór Księdza Bosko. Konstytucje Towarzystwa Salezjańskiego podają, że: "salezjanin uczy się spotykać z Bogiem poprzez tych, do których został posłany". Jest to czas wdrażania się w stosowaniu Systemu Prewencyjnego, który był dla naszego Założyciela "miłością darmo daną, czerpaną z miłości samego Boga, który uprzedza każde stworzenie swoją Opatrznością, towarzyszy mu swoją obecnością i zbawia, obdarzając życiem". System Prewencyjny, który jest wpisany w duchowość salezjańską powinien stać się stylem życia w pracy asystenta.

     W praktykę Systemu Prewencyjnego wpisuje się także postawa, którą Ksiądz Bosko nazywał asystencją. Święty Wychowawca rozumiał ją jako braterską obecność wśród młodzieży, ojcowskie i przyjacielskie towarzyszenie, aby wzrastała w dobru i aby chronić ją przed wszystkim, co mogłoby sprowadzić ją na złą drogę. Taka asystencja praktykowana przez salezjanina, dla młodego człowieka jest żywym i autentycznym świadectwem bliskiej obecności Boga Ojca oraz wyrazem Jego miłości jaką darzy swoich wiernych, a szczególnie ludzi młodych, a co w konsekwencji staje się rzeczywistym zadaniem jakie ma Zgromadzenie Salezjańskie: "być w Kościele znakami i nosicielami miłości Bożej do młodzieży, zwłaszcza uboższej". To właśnie czas asystencji, dwuletnich praktyk w dziełach salezjańskich, jest pięknym czasem dzielenia się z młodzieżą swoim świadectwem, jest wyzwaniem, czyli konfrontacją ideałów ze światem i realiami dzisiejszej młodzieżowej kultury. W tym czasie asystent zapoznaje się ze specyfiką dzieła salezjańskiego, do którego zostanie posłany, i poznaje życie salezjańskie "od środka" włączając się czynnie w duszpasterstwo.

     Asystencja jest też w jakimś stopni ostatnim sprawdzianem i rozeznaniem zarówno dla asystenta jak i przełożonych i odpowiedzią na pytanie, czy droga powołania salezjańska jest tą właściwą? Praktykę asystencką odbywa się po czasie studiów w postnowicjacie, a przed studiami teologicznymi, w czasie których współbrat w formacji początkowej dojrzewa w decyzji by złożyć śluby wieczyste. Prawdziwe życie salezjańskie z jakim spotyka się asystent w tym czasie, pozwala mu na prawdziwe zweryfikowanie swojego powołania i oczyszczenie motywacji. Z pewnością, czas asystencji będzie okresem ubogacenia młodego współbrata w dojrzewaniu powołania salezjańskiego.

     Po ukończeniu obecnego roku seminaryjno-akademickiego na praktykę asystencką zostanie wysłanych 16 alumnów z naszego seminarium. Cześć z nich wyruszy na placówki za granicą, aby poznawać w szerszym kontekście kulturowym prace salezjańską w innych krajach Europy.


Kl. Dawid Jakubiak SDB
LENDA - Biuletyn Seminarium Duchownego Towarzystwa
Salezjańskiego w Lądzie - czerwiec 2017 r.


   


Pamięć i tożsamość Pamięć i tożsamość
Jan Paweł II
Tematem książki jest człowiek zanurzony w historii, stający wobec zła XX wieku i szukający swej tożsamości w spotkaniu z Bogiem. Papież zastanawia się nad takimi pojęciami jak "naród", "ojczyzna", "Europa", zwracając uwagę m.in. na te elementy polskiego dziedzictwa, które mają wymiar uniwersalny... » zobacz więcej

Wasze komentarze:
 ewa : 21.10.2017, 03:31
 Gdy w moim życiu było tak ciemno i tak trudno , gdy brakowało mi sił i światła w byciu z chłopcami Ty Księże Bosko świeciłeś mi jak Gwiazda .Tak bardzo byłam Ci wdzięczna za To , co i w jaki sposób czyniłeś .Potrzebowałam Twojego Męskiego wsparcia ...tak bardzo mi go brakowało ...i byłęś ze mną . Pierwsze moje zbliżenie do Ołtarza Pańskiego w moim Kościele parafialnym było , aby ucałować Twoje Relikwie w Dzień Twojego Wspomnienia w Kościele .Proszę Cię i błagam, nie opuszczaj moich chłopców ...., a moją córką niech się zajmie Święta Bernadetta i Pani Fatimska.
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]
O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2018 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej