Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Asystencja w życiu salezjanina

"Asystencja jest etapem życiowej i intensywnej konfrontacji z działalnością salezjańską w praktyce wychowawczo-duszpasterskiej".

W życiu młodego salezjanina, który uczestniczy w formacji początkowej, po ukończeniu studiów filozoficz- no-pedagogicznych przychodzi czas na asystencję. W przygotowaniu do życia salezjańskiego asystencja odgrywa bardzo ważną rolę. Dla młodego salezjanina jest to bardzo ważny moment w formowaniu jego postawy i duszy salezjańskiej ponieważ w tym okresie dochodzi do konfrontacji teorii z praktyką, ideałów z rzeczywistością. A zatem jest to dla nowego asystenta również czas oczyszczania i budowania bardziej trwałych fundamentów w postawie i życiu salezjańskim. Czas asystencji zakłada dwa cele:

  • dojrzałość w powołaniu salezjańskim: współbrat ćwicząc się w posłannictwie i w duchu Systemu Prewencyjnego, rozwija swoje zdolności i swoją odpowiedzialność oraz zmierza do realizacji osobistej syntezy swej działalności i wartości powołania;
  • weryfikuje swoje powołanie poprzez osobiste i wspólnotowe doświadczenie posłannictwa salezjańskiego w perspektywie ślubów wieczystych.
Asystencja, dla młodego współbrata, jest przecie wszystkim doświadczeniem duchowości salezjańskiej od strony praktycznej, w apostolacie. Uczy się bycia kontemplacyjnym w działaniu, co jest charakterystycznym rysem powołania salezjańskiego. Owa kontemplacja w działaniu to synteza działania i modlitwy, wychowania i duchowości. Asystent przez aktywne uczestnictwo w dziele salezjańskim, do którego zostanie posłany, w kontakcie z młodzieżą ćwiczy się w naśladowaniu Chrystusa, na. wzór Księdza Bosko. Konstytucje Towarzystwa Salezjańskiego podają, że: "salezjanin uczy się spotykać z Bogiem poprzez tych, do których został posłany". Jest to czas wdrażania się w stosowaniu Systemu Prewencyjnego, który był dla naszego Założyciela "miłością darmo daną, czerpaną z miłości samego Boga, który uprzedza każde stworzenie swoją Opatrznością, towarzyszy mu swoją obecnością i zbawia, obdarzając życiem". System Prewencyjny, który jest wpisany w duchowość salezjańską powinien stać się stylem życia w pracy asystenta.

W praktykę Systemu Prewencyjnego wpisuje się także postawa, którą Ksiądz Bosko nazywał asystencją. Święty Wychowawca rozumiał ją jako braterską obecność wśród młodzieży, ojcowskie i przyjacielskie towarzyszenie, aby wzrastała w dobru i aby chronić ją przed wszystkim, co mogłoby sprowadzić ją na złą drogę. Taka asystencja praktykowana przez salezjanina, dla młodego człowieka jest żywym i autentycznym świadectwem bliskiej obecności Boga Ojca oraz wyrazem Jego miłości jaką darzy swoich wiernych, a szczególnie ludzi młodych, a co w konsekwencji staje się rzeczywistym zadaniem jakie ma Zgromadzenie Salezjańskie: "być w Kościele znakami i nosicielami miłości Bożej do młodzieży, zwłaszcza uboższej". To właśnie czas asystencji, dwuletnich praktyk w dziełach salezjańskich, jest pięknym czasem dzielenia się z młodzieżą swoim świadectwem, jest wyzwaniem, czyli konfrontacją ideałów ze światem i realiami dzisiejszej młodzieżowej kultury. W tym czasie asystent zapoznaje się ze specyfiką dzieła salezjańskiego, do którego zostanie posłany, i poznaje życie salezjańskie "od środka" włączając się czynnie w duszpasterstwo.

Asystencja jest też w jakimś stopni ostatnim sprawdzianem i rozeznaniem zarówno dla asystenta jak i przełożonych i odpowiedzią na pytanie, czy droga powołania salezjańska jest tą właściwą? Praktykę asystencką odbywa się po czasie studiów w postnowicjacie, a przed studiami teologicznymi, w czasie których współbrat w formacji początkowej dojrzewa w decyzji by złożyć śluby wieczyste. Prawdziwe życie salezjańskie z jakim spotyka się asystent w tym czasie, pozwala mu na prawdziwe zweryfikowanie swojego powołania i oczyszczenie motywacji. Z pewnością, czas asystencji będzie okresem ubogacenia młodego współbrata w dojrzewaniu powołania salezjańskiego.

Po ukończeniu obecnego roku seminaryjno-akademickiego na praktykę asystencką zostanie wysłanych 16 alumnów z naszego seminarium. Cześć z nich wyruszy na placówki za granicą, aby poznawać w szerszym kontekście kulturowym prace salezjańską w innych krajach Europy.

Kl. Dawid Jakubiak SDB
LENDA - Biuletyn Seminarium Duchownego Towarzystwa
Salezjańskiego w Lądzie - czerwiec 2017 r.


   

Wasze komentarze:
 ewa : 21.10.2017, 03:31
 Gdy w moim życiu było tak ciemno i tak trudno , gdy brakowało mi sił i światła w byciu z chłopcami Ty Księże Bosko świeciłeś mi jak Gwiazda .Tak bardzo byłam Ci wdzięczna za To , co i w jaki sposób czyniłeś .Potrzebowałam Twojego Męskiego wsparcia ...tak bardzo mi go brakowało ...i byłęś ze mną . Pierwsze moje zbliżenie do Ołtarza Pańskiego w moim Kościele parafialnym było , aby ucałować Twoje Relikwie w Dzień Twojego Wspomnienia w Kościele .Proszę Cię i błagam, nie opuszczaj moich chłopców ...., a moją córką niech się zajmie Święta Bernadetta i Pani Fatimska.
(1)


Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. Tymoteusza i TytusaModlitwa do św. Tymoteusza i Tytusa

Litania do misjonarzyLitania do misjonarzy

Kropla drąży kamieńKropla drąży kamień

Jak klerycy przeżywają czystośćJak klerycy przeżywają czystość

Modlitwa do św. Pauli MontalModlitwa do św. Pauli Montal

Najbardziej popularne

Życzenia dla BabciŻyczenia dla Babci

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Wyznanie wiary - CredoWyznanie wiary - Credo

Psalm 51Psalm 51

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej