Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Jak to właściwie było z tym żebrem Adama?

Mój Drogi, mam wciąż w pamięci powtarzające się sceny, w których trochę żartobliwie wyrzucasz swojej siostrze: wszystko przez te kobiety, a zaczęło się to już od Ewy! Ileż przez wieki musiało paść gorzkich słów pod adresem naszej biednej pramatki!

Jak to właściwie było z tym żebrem Adama?

Dla zrozumienia właściwego sensu opowiadania o tym, jak Pan Bóg uśpił Adama, wyjął z niego żebro i stworzył z niego Ewę, musimy przypomnieć sobie świat myśli tych ludzi, którzy pod natchnieniem Boga formułowali treść opowiadania. Ludzki autor, który historię tę opowiada, potem pisze, a także jego słuchacz i czytelnik, żył w społeczności, w której kobieta była czymś w rodzaju siły pomocniczej mężczyzny. Podobno i dziś można w rejonie półwyspu arabskiego napotkać scenę, gdy pan mąż jedzie na ośle, którego za uzdę prowadzi żona; albo gdy pan mąż przez cały dzień leży, wstaje najwyżej po to, aby znaleźć lepiej zacienione miejsce do dalszego odpoczynku, a małżonka lub małżonki wykonują całą pracę dla utrzymania domu. Nie byłem tam i nie widziałem, ale trochę czytałem; także o tym, że kobiety w Szwajcarii do niedawna nie miały prawa głosu, czyli nie miały równych praw z mężczyznami.

Obrazowe opowiadanie biblijne zrównuje kobietę z mężczyzną (czytaj: człowiekiem). Stawia ją owszem na drugim miejscu, ale przecież zrównuje. Adam, co znaczy "człowiek", nie znalazł towarzysza wśród "istot żywych", ale kiedy zobaczył kobietę, wykrzyknął: "Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała!" Czyli, jest taka sama jak ja. Więcej: "Ta będzie się zwała niewiastą, bo z mężczyzny została wzięta" (Rdz 2, 23). Nie zdołamy tego dość plastycznie przetłumaczyć. Mężczyzna po hebraj- sku nazywa się "isz", a kobieta "iszsza". Ksiądz Wujek w XVI wieku próbował ją nazwać "mę- żyną", by oddać ten źródłosłów, podobnie jak oddano to w starym przekładzie łacińskim (vir - mężczyzna, virago - kobieta). Nazwa "kobieta" jest tu tylko rodzajem żeńskim nazwy "człowiek". Zatem mamy tu pełne zrównanie mężczyzny i kobiety. Rewolucyjność tej koncepcji sprzed prawie 3000 lat trzeba widzieć w świetle walki o równouprawnienie kobiet, ciągnącej się aż do naszych czasów.

W historii tej mamy jeszcze pouczenie o więzi czy miłości małżeńskiej. Zaskakujący "cud" miłości pomiędzy mężczyzną i kobietą, którzy wcześniej się nie znają, a potem niespodziewanie odkrywają swoją niepowtarzalną bliskość w miłości, która obejmuje także ciało, jest jakoś "zakodowany" przez Boga w stworzeniu człowieka. Tylko człowiek spośród istot żywych jest do takiej miłości zdolny.

Miłość, którą i dziś przeżywa człowiek, ma swój wzór w bliskości tamtych dwojga, którzy odkryli swoje podobieństwo, odkryli w sobie uczucie wspólnoty. "Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem" (Rdz 2, 24).

Inne wzmianki o stworzeniu człowieka nie wchodzą w te szczegóły, poprzestając na ogólnym: "stworzył mężczyznę i niewiastę" (Rdz 1, 27).

Dziwi nas może to wątpliwe trochę pierwszeństwo, jakie ma kobieta, która pierwsza uległa pokusie i przekroczyła zakaz Boży. W tym pierwszeństwie zawarta jest pewna subtelność. Karą za grzech jest cierpienie. W cierpieniu kobieta ma gorzkie pierwszeństwo. Mamy tu prawdopodobnie próbę uzasadnienia tego pierwszeństwa.

Adam jest mniej aktywny w grzechu i nawet potem będzie się tłumaczył Bogu, że to "niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem" (Rdz 3, 12). Ale Bóg traktuje na równi ich przestępstwo. Oboje zostają ukarani. Karą jest ciężar życia, które jest przed nimi. Jej największy ciężar to brzemien- ność, porody oraz niepokój miłości. Jego ból jest związany z przekształcaniem ziemi, a zwłaszcza z wyprowadzaniem z niej chleba. Ten rodzaj kary był bardzo czytelny dla człowieka początkowego etapu rolnictwa. Przeciw systematycznym trudom w tej dziedzinie buntujemy się do dziś.

Skończył się dla pierwszych ludzi raj, w którym prowadzili beztroskie życie. Odwrócili się od Boga i dlatego są skazani na ziemię z całą jej surowością.

W opowiadaniu naszym występuje para ludzi. Jest tam jednak jeszcze jeden aktor dramatu - wąż. Pismo święte nie nazywa go szatanem, ale czytelnik od początku widział go pod postacią węża. Bóg kieruje do niego słowa, które swoją tajemnicznością zdradzają jego dwoistość.

Historia niewiasty

"Ponieważ to uczyniłeś (zwiódł Ewę), bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i polnych; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia" (Rdz 3, 14). To są jeszcze słowa o wężu. Na pewno niepopularne są te gatunki zwierząt i budzą zawsze lęk u ludzi. Dalsze jednak słowa są mało zrozumiałe, gdyby chodziło tylko o węża. "Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę" (Rdz 3, 15).

Zapowiedź nie dotyczy żadnej konkretnej sytuacji w dalszym życiu samej Ewy czy jej własnych dzieci, których dzieje opisuje Księga Rodzaju. Rozumiano ją zawsze jako zapowiedź walki szatana z człowiekiem. Walki na śmierć i życie. Chrześcijaństwo widzi w tym tekście zapowiedź Chrystusa, który pokona szatana. Dlatego wiersz ten nazywa się nawet protoewangelią, najstarszą dobrą nowiną, według której Bóg już przy pierwszym upadku człowieka obiecuje mu zbawienie.

Chrześcijaństwo widzi w tym tekście dwie niewiasty. Jedną, która zapoczątkowała historię grzechu, i drugą, która urodzi Zwycięzcę szatana.

Zestawienie przeciwstawne Adama i Chrystusa podkreśli dopiero św. Paweł w swoich Listach, ale zestawienie Matki grzesznej ludzkości z Matką Zbawiciela i ludzkości zbawionej odczytuje Kościół już w tej rajskiej historii. Końcowy fragment słów Boga do węża-sza- tana wykracza poza konkretną treść opowiadania. Nie zawsze był on jednoznacznie rozumiany w historii biblijnego wykładu. Stare łacińskie tłumaczenie, za którym poszedł także nasz Ksiądz Wujek, odczytało te słowa trochę inaczej: "Ona zetrze głowę twoją, a ty czyhać będziesz na piętę jej". Przekład ten kontynuuje na zasadzie paralelizmu myśl o "nieprzyjaźni" pomiędzy szatanem a niewiastą, zawartą w poprzedzających słowach.

Przekład ten dał w każdym razie początek trwałemu nurtowi pobożności maryjnej, widzącej w Matce Zbawiciela ponadhistoryczną Niewiastę, zwyciężającą szatana; dał też natchnienie malarzom i rzeźbiarzom, którzy przedstawiają Maryję, Matkę Chrystusa, stojącą na głowie węża, miażdżącą głowę węża-szatana. Wizję taką Kościół zawsze popierał, czemu dał wyraz także Ojciec Święty Pius XII w encyklice o Wniebowzięciu Matki Bożej.

Ojciec Paulin



Wasze komentarze:
 marzena aneta: 27.06.2023, 09:15
 Jak to właściwie było z tym żebrem Adama? dziękuję proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie tym dziękuję proszę dla mnie o domu kupno lub bezczynszowego mieszkania wszystkie mają być bezczynszowe lub z czynszem małym czynszem niskim dobrą mieszkania małego sprzedaż urode zdrowie pieniądze dobrą spowiedź świętą dobrego kawalera męża młodego niepalącego polaka pobożnego religijnego uczciwego z którym będę żyć w cielesnej czystości dziękuję modlitwa ma moc nie ma modlitw nie wysłuchanych modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to jest droga którą docieramy do marzeń dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję
(1)


Autor

Treść

Nowości

św. Gabriel Possenti od Matki Bożej Bolesnejśw. Gabriel Possenti od Matki Bożej Bolesnej

Modlitwa do św. Gabriela Possenti od Matki Bożej BolesnejModlitwa do św. Gabriela Possenti od Matki Bożej Bolesnej

Litania do św Gabriela od Matki Bożej BolesnejLitania do św Gabriela od Matki Bożej Bolesnej

Modlitwa w chorobie do św. Gabriela od Matki Bożej BolesnejModlitwa w chorobie do św. Gabriela od Matki Bożej Bolesnej

ks. Franciszek Blachnicki - Apostoł nawróceniaks. Franciszek Blachnicki - Apostoł nawrócenia

Modlitwa do ks. Franciszka BlachnickiegoModlitwa do ks. Franciszka Blachnickiego

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2023Godzina Łaski 2023

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej