Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie

Każdy człowiek musi umrzeć. W chwili śmierci dusza odłącza się od ciała i idzie na sąd Boży. Ciało zostaje złożone do grobu. Dusza, wolna od zła moralnego, idzie do nieba. Ta zaś, która dopuściła się ciężkich grzechów i nie chciała za nie pokutować, idzie do piekła. A dusza pokryta tylko lekkimi winami idzie na jakiś czas do czyśćca. My możemy przyśpieszyć wybawienie dusz cierpiących w czyśćcu, aby one jak najprędzej znalazły się w niebie, ofiarując za nie Msze Św., modlitwy i dobre uczynki.

Idąc koło cmentarza, spotykając kondukt żałobny oraz przy każdym pacierzu rannym i wieczornym, mówmy:

Wieczny odpoczynek racz im dać, Panie,
A światłość wiekuista niechaj im świeci.
Niech odpoczywają w pokoju wiecznym.
Amen.