W imię Chrystusa ... pojednajcie się z Bogiem

Przynagleni modlitwą samego Pana Kościoła w pokorze przepraszamy za wszelkie historyczne i współczesne rany podziału chrześcijańskiej wspólnoty. W pokorze, bo świadomi jesteśmy, że nikt nie jest wolny od winy. Czasem u źródeł rozłamu stał grzech zdrady Prawdy, czasem pycha i chęp wywyższenia się nad innych, a czasem grzech odkładania nawrócenia... Nie ulega żadnej wątpliwości, że mamy za co pokutować, o czym z takim realizmem przypomina papież Jan Paweł II w swoim liście o przygotowaniu do obchodów Roku 2000, "Tertio millennio adveniente". Papież pisze: "Wśród grzechów domagających się szczególnego wysiłku pokuty i nawrócenia trzeba z pewnością wymienić te, które zaszkodziły jedności, jakiej Bóg pragnął dla swego Ludu. W tysiącleciu dobiegającym końca, jeszcze bardziej aniżeli w pierwszym milenium, wspólnota Kościoła "często nie bez winy ludzi z jednej i drugiej strony" doświadczyła bólu podziałów, które są zdecydowanie przeciwne woli Chrystusa i stanowią dla świata okazję do zgorszenia. Nadal, niestety, odczuwamy brzemię tych grzechów przeszłości, które przetrwały do dziś jako wciąż aktualne pokusy. Trzeba koniecznie naprawić ich skutki, prosząc usilnie Chrystusa o przebaczenie" (nr 34).

Pod koniec drugiego tysiąclecia wołanie o jedność rozlega się ze szczególnym natężeniem. Ojciec Święty Jan Paweł II z wielką troską przynagla chrześcijan do szukania jedności. Nazywa ekumenizm (czyli dążenia do jedności chrześcijan i Kościoła) "nakazem chrześcijańskiego sumienia". Wskazuje, że nie wolno nam odsuwać tej troski na margines życia Kościoła, bo należy ona do istoty chrześcijańskiego zaangażowania. Modlimy się zatem o zaleczenie ran podziału, jakie w historii chrześcijanie zadali swojej wspólnocie. Modlimy się nie tylko we wspólnocie Kościoła rzymskokatolickiego, ale we wspólnocie wszystkich chrześcijan.

Od wielu już lat hasło i formularze dorocznego Tygodnia Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan wspólnie przygotowują przedstawiciele Kościoła katolickiego i Światowej Rady Kościołów (z siedzibą w Genewie). Tegoroczny Tydzień Modlitwy o Jedność odbywa się pod hasłem zaczerpniętym z Drugiego Listu do Koryntian: "W imię Chrystusa... pojednajcie się z Bogiem" (2Kor 5,20). W wyborze tych właśnie słów wydaje się pobrzmiewać pokora Kościołów rozczarowanych trwającym, pomimo wysiłków zjednoczeniowych, podziałem. W tych słowach brzmi również echo rozczarowania wszelkimi porażkami prób zjednoczeniowych. Wśród tych porażek można by wskazać zarówno sytuację w Irlandii Północnej, jak i konflikty w byłej Jugosławii i wiele wiele innych. Choć z jednej strony Europa się jednoczy, z drugiej jednak się rozdrabnia... I czasem wydaje się raczej, że mamy do czynienia z pozorami jedności niż z jednością prawdziwą.

Hasło tegorocznego Tygodnia Ekumenicznego pragnie nas uwrażliwić na konieczność stosowania poprawnych zasad budowania jedności. Widać bowiem gołym okiem, że próby zbudowania jedności bez Boga, bez Prawdy, bez sprawiedliwości nie tylko nie przynoszą skutku, ale często prowadzą do nowych podziałów. Tegoroczne hasło przypomina zatem: "w imię Chrystusa...", bo bez Chrystusa człowiek nie jest w stanie nawet sam siebie zrozumieć, a co dopiero zrozumieć drugiego człowieka, z którym ma budować jedność przez przebaczenie i zrozumienie; "w imię Chrystusa...", bo tylko w Chrystusowej Ewangelii zawarta jest pełna Prawda, w oparciu o którą możliwe jest zbudowanie prawdziwej (a nie pozornej) jedności; "pojednajcie się z Bogiem", bo nie ma prawdziwej jedności i miłości między ludźmi bez Boga... I tylko wtedy, gdy Bogu da się pierwsze miejsce w życiu, można uporządkować relacje z innymi ludźmi; "pojednajcie się z Bogiem", bo tym, co nas, ludzi, oddziela od siebie, jest zawsze grzech, a zatem, by znaleźć jedność, trzeba oczyścić się z grzechu; oczyścić zaś może nas tak naprawdę tylko Bóg, Ojciec miłosierny nawet dla najbardziej marnotrawnego syna...

Papież Jan Paweł II w swej encyklice o ekumenizmie, "Ul unum sinf" przypomina z wielkim naciskiem, że "ekumenizm to nie tylko nakaz sumienia, ale równocześnie odpowiedzialność wobec Boga i Jego zamysłu, spoczywająca na tych, którzy przez chrzest stają się Ciałem Chrystusa - Ciałem, w którym winno się w całym swym wymiarze urzeczywistniać pojednanie i komunię (wspólnotę)" (nr 6). Od czasu Soboru Watykańskiego II Kościół katolicki wszedł nieodwołalnie na drogę ekumenicznych poszukiwań, wsłuchując się w głos Ducha Pańskiego, który uczy go uważnie odczytywać "znaki czasu". Ojciec Święty przypomina, że "odważne świadectwo licznych męczenników naszego stulecia, należących do innych także Kościołów i wspólnot kościelnych, nadaje nową moc wezwaniu Soboru i przypomina nam o obowiązku przyjęcia i wprowadzenia w czyn jego zalecenia. Wierzący w Chrystusa, zjednoczeni w naśladowaniu męczenników, nie mogą pozostawać podzieleni. Jeśli naprawdę chcą się skutecznie przeciwstawić dążeniu świata do zniweczenia Tajemnicy Odkupienia, muszą razem wyznawać tę samą prawdę o Krzyżu" (nr 3).

Ilasza wspólna odpowiedzialność za odnowienie jedności w sposób chyba najpełniejszy ujawnia się w tzw. ekumenizmie duchowym. Polega on na modlitwie o jedności chrześcijan oraz na trosce o nawrócenie swego serca do pełnej jedności z Chrystusem. Na znaczenie ekumenizmu duchowego wskazał już Dekret o Ekumenizmie Soboru Watykańskiego II: "Nawrócenie serca i świętość życia łącznie z prywatnymi i publicznymi modlitwami o jedność chrześcijan, należy uznać za duszę całego ruchu ekumenicznego" (nr 8). Zdajemy sobie sprawę, że pełnia jedności jest darem, o który trzeba się modlić, zaś jedność Kościoła i chrześcijaństwa wchodzi w zakres tajemnicy łaski. Może więc warto, abyśmy w duchu odpowiedzialności za dzieło zjednoczenia chrześcijan i w duchu przygotowania do obchodów początku trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa, modlili się do Boga o jedność nie tylko w tym jednym tygodniu roku, ale każdego dnia: "Panie Jezu, który w przeddzień swojej śmierci, podjętej za nas, modliłeś się, ażeby Twoi uczniowie stanowili doskonałą jedność, jak Ty w Twoim Ojcu, a Ty w Ojcu, a Twój Ojciec w Tobie, spraw, abyśmy odczuwali boleśnie naszą niewierność wynikającą z naszych podziałów. Dozwól nam uczciwie rozpoznać i odważnie odrzucać wzajemną obojętność, nieufność a nawet wrogość. Daj nam wszystkim spotkać się z Tobą ażeby z naszych serc i naszych ust wznosiła się nieustannie Twoja modlitwa o jedność chrześcijan - taką jedność, jakiej Ty pragniesz i osiągniętą środkami, których Ty chcesz. W Tobie, który jesteś doskonałą miłością daj nam znaleźć drogę prowadzącą do jedności w posłuszeństwie Twojej miłości i prawdzie. Amen".

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna