Drżenie i radość

- Niepokój i wewnętrzne drżenie, bowiem wyrażamy swoją gotowość i otwarcie na przyjęcie nowego człowieka, który szuka miłości. I oczywiście radość, której towarzyszy świadomość, że dzięki możliwości, jaką daje okno życia, nasz klasztor może być dla tego małego człowieka przystanią w drodze do ludzi, którzy zechcą przyjąć go do swojej rodziny. Z naszej strony pójdzie za tym dzieckiem modlitwa.

- Czy miejsce, w którym zostaje otwarte okno, nie wydaje się Siostrze zbyt ruchliwe?

- Wybór miejsca został przemyślany. Wzmożony ruch jest tu tylko za dnia, dzięki temu wielu przechodniów, kierowców samochodów osobowych, a także pasażerów komunikacji miejskiej będzie mogło zauważyć okno życia. Chciałybyśmy, aby spojrzenie w jego kierunku było przypomnieniem niezaprzeczalnej godności każdego ludzkiego życia, zwłaszcza tego najmniejszego i bezbronnego.

- Gdy pojawiały się trudności, otrzymywałyśmy też wsparcie. Przede wszystkim od ks. abp. Henryka Hosera SAC, który rozwiewał wszelkie wątpliwości. Swoją gotowość pomocy wyrażali też lekarze i policjanci. Wiele osób na różne sposoby przyczyniło się do przygotowania okna życia.

- Co Siostra chciałaby powiedzieć matkom - przestraszonym, samotnym, opuszczonym, które myślą o najgorszym - porzuceniu lub zabiciu dziecka?

- Chciałabym, aby wiedziały, że są ludzie, którzy mogą udzielić im wsparcia. Okno życia nie jest jedynym sposobem uzyskania pomocy. Istnieją pięknie pracujące ośrodki adopcyjne, np. w Warszawie jest Katolicki Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy przy ul. Grochowskiej 194/196. Część matek szukających tam pomocy i wsparcia decyduje się zatrzymać swoje dziecko. Musimy jednak pamiętać, że ani adopcja, ani tym bardziej okno życia nie są doskonałym wyjściem z trudnej sytuacji życiowej. Doskonałe jest to, co zostało stworzone przez Pana Boga, Jego propozycja, a więc rodzina, w której ojciec i matka wychowują swoje dzieci.

- W sposób szczególny modlę się dzisiaj za dzieci pozbawione miłości rodzicielskiej, aby nie żyły z piętnem porzucenia przez najbliższych, ale miały poczucie przynależności do Boga Stwórcy. Modlę się także za matki, które w przyszłości będą może bardzo żałować podjętej decyzji, aby potrafiły zawierzyć Bożemu Miłosierdziu. Modlę się, aby żadna kobieta nie musiała stawać przed takim dylematem. I jeszcze modlę się o to, abyśmy byli wrażliwi na siebie nawzajem, a przede wszystkim, abyśmy byli wrażliwi na Boże przykazania.

Rozmawiały: Małgorzata Stachera i Magdalena Szczepaniak-Czułba Tekst pochodzi z Miesiecznika Formacji Różańcowej "Różaniec" maj 2009 Wasze komentarze: Magnolia: 12.05.2009, 20:45 I oby zadna z kobiet nie musiala stawac przed takim dylematem, lacze sie w modlitwie... Autor: Treść: Nowości Nowenna do Matki Bożej Królowej Polski - dzień 2 Modlitwa do św. Marka Litania do św. Marka Test wiedzy o św. Marku Ewangeliście Modlitwa do św. Aniana z Aleksandrii Modlitwa do bł. Leonarda Pérez Lariosa Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna