św. Symeon

Momentem kulminacyjnym jego życia było spotkanie z Maryją, Józefem i Dzieciątkiem Jezusem podczas Ofiarowania Pańskiego. Natchniony przez Ducha Świętego wszedł do świątyni, rozpoznał w Jezusie zapowiedzianego Zbawiciela i wziął Go w swoje ramiona. Wypowiedział wtedy słowa znane jako "Nunc dimittis": modlitwę dziękczynną, w której prosi Boga, by pozwolił mu odejść w pokoju, ponieważ jego oczy ujrzały zbawienie. Symeon nazwał Jezusa "światłem na oświecenie pogan" i pobłogosławił Jego rodziców, zapowiadając jednocześnie, że Maryję "przeniknie miecz", co interpretowane jest jako zapowiedź Jej przyszłego cierpienia.

O życiu Symeona poza tym wydarzeniem wiadomo niewiele. Tradycja podkreśla jego podeszły wiek, wierność Bogu i wytrwałość w oczekiwaniu na spełnienie obietnicy. W ikonografii przedstawiany jest jako starzec trzymający Dzieciątko Jezus, często z laską lub lilią jako symbolem czystości. Jego relikwie, według przekazów, trafiły w VI wieku do Konstantynopola, a później do Zadaru, gdzie są czczone do dziś. W Kościele katolickim wspomina się go 2 lutego, a w tradycji bizantyjskiej 3 lutego.

W ikonografii i modlitwie wstawienniczej często przywołuje się go jako orędownika pokoju serca i dobrego przygotowania na spotkanie z Bogiem.

Patron

Ciekawostki

• W tradycji wschodniej istnieje przekonanie, że Symeon był jednym z uczonych pracujących nad greckim tłumaczeniem Starego Testamentu, tzw. Septuagintą. Według legendy miał zwątpić w proroctwo Izajasza o "Pannie, która pocznie i porodzi Syna", a wtedy anioł zapowiedział mu, że nie umrze, dopóki nie zobaczy spełnienia tych słów. To właśnie ta opowieść stała się podstawą przekonania o jego niezwykle długim życiu.
• W ikonografii Symeon bywa przedstawiany z zasłoniętymi oczami lub z gestem oddania, co symbolizuje jego gotowość do odejścia po spotkaniu z Mesjaszem. W niektórych tradycjach wschodnich nazywa się go wręcz "Bogonos´cem", czyli tym, który trzymał Boga w ramionach.
• Relikwie Symeona mają swoją burzliwą historię. Według przekazów w VI wieku trafiły do Konstantynopola, a później do Zadaru w Chorwacji, gdzie do dziś znajdują się w bogato zdobionym sarkofagu. Miejsce to stało się ważnym punktem pielgrzymkowym.
• Święto Ofiarowania Pańskiego, w którym Symeon odgrywa kluczową rolę, jest jednym z najstarszych świąt chrześcijańskich. W Kościele zachodnim znane jest jako święto Matki Bożej Gromnicznej, a w tradycji wschodniej jako Spotkanie Pańskie, co podkreśla właśnie moment spotkania Symeona z Jezusem.
• W liturgii godzin modlitwa Symeona "Nunc dimittis" od wieków kończy dzień modlitwą pełną pokoju. Mnisi, kapłani i świeccy na całym świecie wypowiadają jego słowa każdego wieczoru, traktując je jako duchowe podsumowanie dnia i wyraz zaufania Bogu.

Modlitwa do św. Symeona

Modlitwa do św. Symeona