bł. Izabela Francuska

(1225 - 1270)

Izabela Francuska urodziła się w marcu 1225 roku jako córka króla Francji Ludwika VIII Lwa i Blanki Kastylijskiej. Była jedyną córką, która przeżyła dzieciństwo, i dorastała w atmosferze głębokiej religijności, jaką jej matka starała się zaszczepić wszystkim swoim dzieciom. Jej bratem był między innymi późniejszy święty król Ludwik IX, z którym łączyła ją wyjątkowo silna więź. Już jako młoda dziewczyna wyróżniała się pobożnością, umiłowaniem modlitwy i skłonnością do ascezy, co odnotowują jej najwcześniejsze biografie. Mimo królewskiego pochodzenia Izabela odrzuciła propozycje małżeństw, które mogłyby wzmocnić polityczne sojusze Francji. Jej decyzja była świadomym wyborem życia poświęconego Bogu, a nie wynikiem nacisków czy okoliczności. Wbrew oczekiwaniom dworu pragnęła zachować dziewictwo i prowadzić życie pełne pokory oraz służby. Wspierała liczne dzieła miłosierdzia, troszczyła się o chorych i ubogich, a jej hojność była znana w całym królestwie. Biografowie podkreślają, że mimo wysokiego statusu żyła skromnie i unikała dworskiego przepychu. Najważniejszym dziełem Izabeli było założenie klasztoru klarysek w Longchamp pod Paryżem. Nie wstąpiła do niego formalnie, choć mieszkała w pobliżu i żyła według surowej reguły inspirowanej duchowością franciszkańską. Klasztor stał się miejscem modlitwy, ubóstwa i kontemplacji, a Izabela czuwała nad jego rozwojem aż do śmierci. Jej żywot został spisany przez Agnieszkę d'Harcourt, damę dworu, która później została opatką Longchamp i pozostawiła jedno z najważniejszych świadectw o jej życiu. Izabela zmarła 23 lutego 1270 roku w Longchamp. Jej grób szybko stał się miejscem modlitwy, a pamięć o niej przetrwała dzięki opinii świętości, jaką cieszyła się jeszcze za życia. W 1521 roku papież Leon X ogłosił ją błogosławioną, a Kościół wspomina ją 23 lutego. Jej życie pozostaje przykładem połączenia królewskiej godności z głęboką pokorą, miłosierdziem i całkowitym oddaniem Bogu. W ikonografii często przedstawia się ją z lilią (symbol czystości) lub w stroju klaryski. Patronat Błogosławiona Izabela Francuska jest czczona przede wszystkim jako patronka osób chorych. Wynika to z jej życia pełnego miłosierdzia, troski o cierpiących i gotowości do służby najbardziej potrzebującym. W tradycji francuskiej bywa również uznawana za patronkę samej Francji, ponieważ należała do królewskiego rodu i była ważną postacią duchową swoich czasów. Jej patronat wyrasta z jej stylu życia: pokornego, pełnego dobroczynności i całkowicie oddanego Bogu. Ciekawostki Była rodzoną siostrą św. Ludwika IX, jednego z najbardziej czczonych królów Francji. Od młodości praktykowała ascezę, m.in. spała na ziemi i pościła, mimo że wychowała się na królewskim dworze. Odrzuciła propozycje małżeństw z europejskich dworów, w tym bardzo korzystne politycznie, bo chciała pozostać dziewicą "dla Boga". Założyła klasztor w Longchamp, ale nigdy nie złożyła ślubów zakonnych, choć żyła jak zakonnica. Jej biografię napisała Agnieszka d'Harcourt, dama dworu, która później została opatką klasztoru założonego przez Izabelę. Była znana z niezwykłej hojności wobec ubogich rozdawała im nie tylko pieniądze, ale też własne kosztowności. Mimo królewskiego pochodzenia unikała przepychu i nosiła proste, skromne ubrania. Jej kult rozwijał się szybko po śmierci, a w 1521 roku została beatyfikowana przez papieża Leona X. Modlitwa do św. Izabeli Modlitwa do św. Izabeli PD Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości Modlitwa do św. Marka Markoniego Modlitwa do św. Etelberta Józefa Maria Girbés Modlitwa do bł. Józefy Marii Girbés bł. Tomasz Maria Fusco Modlitwa do bł. Tomasza Marii Fusco Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt