bł. Zefiryn Gimenez Malla

Zefiryn Gimenez Maiła był. Hiszpanem i pochodził z niewielkiej miejscowości Benavent de Lerida w Katalonii. Jego rotlzice byli Romami, którzy wędrowali po Katalonii i Aragonii. Byli katolikami. Zefiryn nigdy nie uczęszczał do szkoły. Był pastuchem i sprzedawcą bydła. W dzieciństwie żył w wielkim ubóstwie. W 1912 r. poślubił Teresę, z którą wcześniej miał ślub zawarty jedynie w tradycji romskiej. Nie mieli dzieci, ale adoptowali krewną Teresy, Pepitę. Gdy dzięki wielkiemu wysiłkowi Zefiryna udało się zaoszczędzić pieniądze zdobyte na handlu mułami, osłami i końmi, małżonkowie skończyli z wędrownym trybem życia i osiedlili się w Barbastro, gdzie Zefiryn wybudował dom. Jego pasją były konie, zwłaszcza wyścigowe.

Dużą wagę przywiązywał do życia religijnego. Udzielał się też w różnych dziełach apostolskich, m.in. w posłudze ubogim. Należał do tercjarstwa, katechizował dzieci romskie, nie zaniedbywał modlitwy, zwłaszcza różańcowej. Znany był w całym mieście z prawego charakteru i przywiązania do rodziny i Kościoła.

Kiedy w 1936 r. wybuchła w Hiszpanii wojna domowa i komunistyczne władze republikańskie ostro wystąpiły przeciwko Kościołowi, Zefiryn miał odwagę sprzeciwić się krwawym rozprawom komunistów z tzw. wrogami ludu. Pod koniec czerwca 1936 r. stanął zdecydowanie w obronie maltretowanego kapłana prowadzonego do więzienia. Sam został natychmiast aresztowany. W jego kieszeni oprawcy znaleźli różaniec. Jeden z milicjantów usiłował mu pomóc, dyskretnie odbierając go, ale Zefiryn odmówił. Zażądano od niego, aby dokonał profanacji różańca. Kiedy odmówił, rankiem 2 sierpnia 1936 r. pod murem cmentarza w Barbastro został rozstrzelany. W tej ostatniej chwili ściskał w ręku różaniec. Zginął z okrzykiem - "Niech żyje Chrystus Król!" - który często padał ze strony męczenników hiszpańskich. Jego ciało pozostawiono jakiś czas w miejscu męczeństwa, aby inni "wrogowie ludu" mogli przekonać się, co ich czeka.

W beatyfikacji pierwszego Roma wyniesionego na ołtarze uczestniczyło kilkadziesiąt tysięcy jego rodaków z różnych części świata, głównie z Hiszpanii. Jan Paweł II podkreślał w homilii szczodrość i gościnność nowego błogosławionego wobec ubogich, jego przywiązanie do romskiej tradycji i przyrodzoną inteligencję. Nazywając go człowiekiem głębokich przekonań religijnych zwracał uwagę na częsty jego udział we Mszy św., działalność w stowarzyszeniach katolickich i umiłowanie modlitwy różańcowej.

Papież powiedział też: "Bł. Zefiryn umiał zasiewać zgodę i solidarność wśród swoich ziomków, pośrednicząc także w łagodzeniu konfliktów, jakie powstają czasem między Cyganami a payos, przez co ukazywał, że miłość Chrystusa nie zważa na granice rasowe i kulturowe. (...) Kościół ukazuje go jako wzorzec do naśladowania i wymowne świadectwo powszechnego powołania do świętości, zwłaszcza Cyganom, którzy są z nim połączeni bliskimi więzami kulturowymi i etnicznymi".

Wojciech Świątkiewicz

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 2 maja 2010

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna