bł. Władysław Bukowiński

20 czerwca - Wspomnienie liturgiczne bł. ks. Władysława Bukowińskiego, więźnia sowieckich obozów koncentracyjnych w systemie Gułagu, długoletniego misyjnego duszpasterza w Kazachstanie i całej sowieckiej Azji Środkowej - "apostoła Kazachstanu" (zm. Karaganda, 3 grudnia 1974).

Urodził się 22 grudnia 1904 / 4 stycznia 1905 w Berdyczowie w rodzinie Cypriana Józefa, z wykształcenia agronoma oraz dyrektora cukrowni i Jadwigi Scipio del Campo. W 1914 rozpoczął naukę w rosyjskim VIII państwowym gimnazjum filologicznym w Kijowie, następnie uczył się w Żmerynce na Podolu, a od 1917 uczęszczał do polskiego gimnazjum koedukacyjnego w Płoskirowie. Uchodząc przed bolszewicką inwazją przeprowadził się wraz z rodziną do Polski i zamieszkał we wsi Święcica, w sandomierskim.

Tutaj odbył eksternistyczne kursy. W latach 1921-31 wraz z rodzicami zamieszkał w podkrakowskiej miejscowości Pisary. 24 września 1921 zdał egzamin maturalny w II Szkole Realnej w Krakowie i w latach 1921-31 odbył studia prawnicze i teologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim; 23 czerwca 1931 przyjął święcenia kapłańskie.

Mszę prymicyjną odprawił w kościele Wszystkich Świętych w Rudawie. W okresie od 1 września 1931 do 20 czerwca 1935 pracował jako duszpasterz i katecheta w gimnazjum w Rabce. Następnie przez rok był wikariuszem i katechetą w szkole powszechnej w Suchej Beskidzkiej, gdzie opiekował się również chorymi i biednymi. Tutaj założył akademickie stowarzyszenie "Odrodzenie" dla studiującej młodzieży.

18 sierpnia 1936 na własną prośbę wyjechał na Kresy do Łucka, gdzie został wykładowcą katechetyki i socjologii w seminarium duchownym. W 1938 został sekretarzem Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej, redaktorem czasopisma "Spójnia", dyrektorem Wyższego Instytutu Wiedzy Religijnej i zastępcą redaktora "Życia Katolickiego". Po wybuchu II wojny światowej, już po sowieckiej inwazji na Polskę i wkroczeniu Armii Czerwonej na Wołyń, biskup łucki Adolf Szelążek mianował ks. Władysława Bukowińskiego proboszczem katedry w Łucku.

Podczas pełnienia funkcji proboszcza w Łucku został aresztowany w sierpniu 1940 przez władze sowieckie i więziony do 20 czerwca 1941. Po raz drugi został aresztowany w Łucku w styczniu 1945 i przebywał 2 lata w więzieniu sowieckim oraz 8 lat w łagrach do 10 sierpnia 1954. Po wyjściu z obozu pracy został administracyjnie zesłany do Karagandy w Kazachstanie, gdzie przez dwa lata, do połowy 1956, prowadził pracę duszpasterską. Po raz trzeci został tam uwięziony na trzy lata. Po wyjściu z więzienia pełnił dalej pracę duszpasterską w Karagandzie w latach 1961-69. Aby ułatwić sobie posługę duszpasterską, podjął pracę nocnego stróża na terenie obiektów budowlanych. W czerwcu 1955 miał możliwość repatriacji do Polski. Widział jednak, że jego posługa jest niezbędna w Kazachstanie, więc zdecydował się pozostać tam, stając się w ten sposób obywatelem Związku Sowieckiego. Ks. Władysław Bukowiński pracował wśród Polaków i Niemców, deportowanych do Kazachstanu przez władze sowieckie z obwodu kamienieckiego, żytomierskiego i winnickiego w latach 1936-40.

Było to szczególnego rodzaju duszpasterstwo, bo prowadzone bez kościoła czy kaplicy. Władze komunistyczne nie zezwalały na otwieranie kościołów i kaplic, tępiły publiczne nabożeństwa liturgiczne. Ks. Bukowiński był ustawicznym domokrążcą. Jego praca duszpasterska odbywała się w domach ludzi wierzących. Przybywał do określonego domu po południu. Urządzał ołtarz. Następnie spowiadał. Mszę św. odprawiał późnym wieczorem, potem spowiadał do późnych godzin nocnych. Już o 5 rano odprawiał kolejną Mszę św., a później dalej spowiedź, czasem były chrzty lub śluby. Nabożeństwa odbywały się zwykle z soboty na niedzielę i poniedziałek. Oprócz tego, co najmniej raz w tygodniu w dzień powszedni.

Na rozchodzącą się wiadomość, że tylko w Karagandzie jest ksiądz, zjeżdżali się tam ludzie nie tylko z Kazachstanu, ale i z sąsiednich republik, w tym także z Archangielska i Powołża. Wśród tych podróżnych byli tacy, którzy nie spowiadali się 20 lub 40 lat, a także tacy, którzy u spowiedzi nie byli w ogóle i nie przyjęli I Komunii św. Wymagało to od duszpasterza przeprowadzenia odpowiedniej katechezy przed sakramentem spowiedzi. Podobnie było z udzielaniem chrztu osobom dorosłym oraz ślubów tym, którzy mieli zawarty tylko kontrakt cywilny.

Praca duszpasterska była prześladowana w Związku Sowieckim. Szczególnie, jeśli chodzi o młodzież, gdyż zabronione było nauczanie religii dzieci i młodzieży do 18 roku życia. Dlatego odbywała się w wielkiej tajemnicy.

Niezależnie od posługi duszpasterskiej na terenie Karagandy ks. Bukowiński wyjeżdżał na wyprawy misyjne, trwające od kilku dni do miesiąca, najdłuższa trwała cztery miesiące. Wyjeżdżał wtedy w okolice Aktiubińska, Semipałatyńska i do Turkiestanu.

Podczas tych wypraw misyjnych praca duszpasterska odbywała się, podobnie jak w Karagandzie, w domach prywatnych zapraszających wiernych. Wędrówki ks. Władysława Bukowińskiego miały w sobie coś z podróży misyjnych Apostoła Pawła. Podobne niebezpieczeństwa, w tym przypadku od władz komunistycznych, ciągłe zagrożenie więzieniem i łagrami. Ale ks. Władysław nie ustawał w posłudze duszpasterskiej. Jak wspomniano wyżej, mógł wyjechać do Polski i spokojnie pracować w parafii. Wybrał jednak inną formę duszpasterstwa, bo widział, że jest bardzo potrzebny w Kazachstanie, gdzie w okresie władzy komunistycznej ludzie wierzący byli pozbawieni opieki duszpasterskiej. Wtedy nie było żadnych perspektyw szybkiej zmiany istniejącej sytuacji.

Ks. Władysław Bukowiński 25 listopada 1974 odprawił swoją ostatnią Mszę św., przyjął sakramenty z rąk ks. Aleksandra Chiry i został ze względu na bardzo zły stan zdrowia odwieziony do szpitala w Karagandzie, gdzie zmarł 3 grudnia o godz. 5:00 z różańcem w ręku na skutek krwotoku.

Pogrzeb odbył się 7 grudnia na nowym cmentarzu poza Karagandą, gdzie później postawiono marmurowy pomnik, z jego fotografią i napisem w języku polskim i niemieckim. W latach 90. doczesne jego szczątki uroczyście zostały przeniesione, a następnie 9 września 2016 złożone w specjalnej krypcie katedry Matki Bożej Fatimskiej Matki Wszystkich Narodów w Karagandzie.

Jego uroczysta beatyfikacja miała miejsce 11 września 2016 w katedrze Matki Bożej Fatimskiej Matki Wszystkich Narodów w Karagandzie, pod przewodnictwem kard. Angela Amato. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 20 czerwca.

Ku jego czci w 2007 w Krakowie powstało Stowarzyszenie im. ks. Władysława Bukowińskiego "Ocalenie". Z inicjatywy tego stowarzyszenia w Zagórniku k. Andrychowa powstało Centrum ks. Władysława Bukowińskiego - dom będący jego izbą pamięci. W dniu beatyfikacji Poczta Polska wprowadziła do obiegu znaczek pocztowy o nominale 6,00 zł z jego wizerunkiem, projektu Karola Tabaki. Telewizja Polska w 2016 przygotowała film dokumentalny o życiu i działalności ks. Władysława Bukowińskiego pt. "Człowiek Boga" w reżyserii Krzysztofa Tadeja.

Modlitwy do bł. ks. Władysława Bukowińskiego

Modlitwa do bł. Władysława Bukowińskiego

Litania do bł. Władysława Bukowińskiego

Zobacz więcej

Myśli bł. ks. Władysława Bukowińskiego

Wasze komentarze:

BH: 08.01.2026, 00:19  O nawrócenie rządzących ,wiarę !!!  Basia: 22.06.2025, 20:37  O katolicki rząd w Polsce

(1)

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna