Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

św. Malachiasz

(ok. 1094 - 1148)

św. Malachiasz ... zabiegał o podniesienie poziomu życia religijnego i dyscypliny kościelnej. W tym celu przeprowadził szereg reform, m.in. liturgię celtycką zastąpił liturgią rzymską... niesłusznie przypisuje się mu autorstwo proroctwa o panowaniu papieży. Tekst łaciński po raz pierwszy opublikowano w 1595 w Wenecji. Zawiera listę 112 papieży, łącznie z antypapieżami, począwszy od Celestyna II (1143-44). Każdemu z papieży przypisano najczęściej dwuwyrazowe motto, odnoszące się do najistotniejszych cech danego pontyfikatu. Ostatnie motto jako jedyne zostało opatrzone komentarzem, iż ten "drugi Piotr" (Piotr rzymianin) będzie kierował Kościołem w okresie największych jego prześladowań, które zostaną zakończone "straszliwym sądem", jaki ma się dokonać ok. roku 2000. Kościół nigdy nie wypowiedział się oficjalnie na temat proroctwa, widząc w nim tekst o charakterze apokryficznym...

2 listopada 1148 - W opactwie Clairvaux zmarł Malachiasz, opat Bangor, bp Down od 1123, bp Connor w latach 1124-27, opat Iveragh 1127-29, abp Armagh i prymas Irlandii od 1129 do 1138, legat papieski od 1140, reformator Kościoła w Irlandii, święty.

Pierwotnie zwał się Mael Maedoc Ua Morgair; to staroirlandzkie imię w języku angielskim przybrało formę Malachy O'More, a następnie stało się Malachiaszem.

Urodził się w starożytnym Armagh ok. 1094 jako syn lektora tamtejszej szkoły klasztornej. Jego młodość przypadała na czasy reformy Kościoła w Irlandii, prowadzonej przez abpa Cellacha (Celsusa), który w 1111 odbył w Rath Breasail pierwszy irlandzki synod zwołany w tym celu.

Sam Malachiasz kształcił się pod kierunkiem mnicha Imara (Eimara), który m.in. zaszczepił mu przywiązanie do Stolicy Apostolskiej. W 1119 został kapłanem. Wkrótce jego gorliwa działalność na rzecz zaniedbanej ludności zwróciła uwagę biskupów dążących do reformy. Malchus (Mael Jose), biskup z Lismore, ściągnął go wtedy do siebie. Niebawem Malachiasz objął współrządy w sławnym opactwie Bangor.

W 1123 objął biskupstwo w Down. W 1124 powołano go na biskupstwo w Connor. Nieco później założył klasztor w Kerry. Z powodu benedyktyńskiego radykalizmu, niezrozumiałego dla duchownych i diecezjan, zmuszono go w 1127 do rezygnacji. W latach 1127-29 pełnił funkcję opata Iveragh.

Wreszcie w 1129, zgodnie z życzeniem zmarłego Cellacha zaczęto czynić starania, aby osiadł w prymasowskim Armagh. Jakkolwiek zwolennicy reformy przyznali mu tytuł prymasa, do objęcia stolicy nie doszło. Przez jakiś czas Malachiasz kierował życiem kościelnym w Bangor, wreszcie w 1138 zrezygnował na rzecz Gelazjusza z Armagh. W dwa lata później na życzenie episkopatu Irlandii udał się do Rzymu z prośbą o paliusze. W tym stadium reformy Innocenty II paliuszy odmówił, ale mianował Malachiasza swoim legatem i zachęcił go do kontynuowania dzieła reformy.

Owocniejszy jego pobyt był w Clairvaux. Zaprzyjaźnił się wówczas ze św. Bernardem, a następnie przekazał mu do uformowania kilku zdolnych kandydatów. Oni to wróciwszy do kraju, wespół z innymi zapoczątkowali w 1142 wspaniały rozkwit życia cysterskiego. Było to opactwo w Mellifont w Louth.

Malachiasz odwiedził też kanoników regularnych św. Augustyna w Arrouaise (Aroazia w diecezji Arras) i zabrał od nich regułę, według której założył później w ojczyźnie wiele klasztorów.

W 1148 na życzenie synodu w Inispatrick przedsięwziął drugą podróż na kontynent. Nie zastawszy pap. Eugeniusza III we Francji zatrzymał się w Clairvaux i wówczas śmiertelnie zachorował. Zmarł 2 listopada tr. w obecności św. Bernarda, który spisał jego biografię. Potwierdził w niej dar jasnowidzenia Malachiasza.

Kanonizował go 6 lipca 1189 Klemens III jako pierwszego Irlandczyka. Pamiątkę ze względu na Dzień Zaduszny obchodzono przez długi czas 3 listopada. Nowe Martyrologium Rzymskie przywróciło termin właściwy, tj. 2 listopada. Malachiaszowi przypisano proroctwa dotyczące przyszłych papieży, a także przepowiednie na temat Hiszpanii i Irlandii. Pierwsze były zręcznym fałszerstwem z 1590 (wydał Arnold Wion OSB w "Lignum vitae", Wenecja 1595), spreparowanym dla zalecenia pożądanej kandydatury na tronie papieskim, następne były naśladownictwem pierwszych, powstały zaś znacznie później.

Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

bł. Bolesława Lamentbł. Bolesława Lament

Modlitwa do bł. Bolesławy LamentModlitwa do bł. Bolesławy Lament

Litania do bł. Bolesławy LamentLitania do bł. Bolesławy Lament

Modlitwa do św. Józefa FreinademetzaModlitwa do św. Józefa Freinademetza

Modlitwa do bł. Archanieli GirlaniModlitwa do bł. Archanieli Girlani

Modlitwa do św. Sulpicjusza SeweraModlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej