św. Agnieszka z Asyżu

Agnieszka, młodsza siostra św. Klary, urodziła się w Asyżu w 1198. Na chrzcie św. otrzymała imię Katarzyna. W pierwszych dniach kwietnia 1212, podobnie jak Klara, opuściła potajemnie dom rodzinny, by realizować ideały franciszkańskie w klasztorze św. Anioła w Panso u stóp Subasio koło Asyżu. Rodzina za wszelką cenę starała się wyciągnąć Katarzynę z klasztoru. Ona jednak okazała się nieustępliwa. Prawdopodobnie z tego powodu św. Franciszek nadał jej imię Agnieszka, ponieważ widział w niej odwagę i stałość św. Agnieszki, męczennicy z pierwszych wieków chrześcijaństwa.

W 1212 św. Franciszek oblókłwszy obie siostry w szatę pokutną, zaprowadził je do klasztoru św. Damiana, dając początek II zakonowi franciszkańskiemu - Ubogich Pań, nazwanego później klaryskami. Agnieszka odznaczała się pokorą, umartwieniami, posłuszeństwem, a przede wszystkim umiłowaniem Chrystusa, który obdarzył ją darem mistycznych uniesień, ukazując się jej w postaci Dzieciątka.

W 1220 została posłana do Florencji, gdzie była ksienią klasztoru Monticelli. Założyła nowe klasztory w Mantui, Padwie i Wenecji. Wiele klasztorów klarysek, np. w Castel Fiorentino Imoli i Penne, chlubi się tym, że mogły ją gościć. Agnieszka gdziekolwiek się pojawiała, wszystkich budowała swą postawą i życiem. Wiele kobiet wstępowało w jej ślady.

Na jakiś czas przed śmiercią wróciła do św. Damiana i tam 16 listopada 1253 zmarła (inne źródła podają 27 sierpnia 1253). Była przy śmierci swej siostry Klary u św. Damiana (zm. 11 sierpnia 1253). Jej relikwie spoczywają w bazylice św. Klary w Asyżu. Papież Benedykt XIV zatwierdził jej kult jako świętej 15 kwietnia 1752. W ikonografii przedstawia się ją jako młodą klaryskę ze świętą księgą, albo ze św. Klarą.

Kult Agnieszki został zatwierdzony w 1753 przez papieża Benedykta XIV.

Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 16 listopada. Przyczynki do lektury:

W liście do swej siostry Klary pisała: "Męczę się i cierpię ponad miarę do tego stopnia, że prawie mówić nie potrafię, a to dlatego, że ciałem jestem rozłączona z tobą i innymi moimi siostrami. A byłam przekonana, że razem z wami będę na tym świecie żyć i umierać. Utrapienie to ma swój początek, lecz nie ma końca, nie zmniejsza się, lecz stale się potęguje... Byłam przekonana, że jedno życie i jedna śmierć zjednoczy na ziemi tych, którzy razem mają przebywać w niebie oraz że wspólny grób pokryje tych, którzy mają tę samą naturę... Wszystkie siostry przyjęły mnie z wielką uprzejmością i radością oraz przyrzekły mi posłuszeństwo z wielkim oddaniem i szacunkiem. Wszystkie polecają się Bogu, tobie Matko i waszemu klasztorowi, a ja polecam się i moje siostry we wszystkim i poprzez wszystko tobie Matko, abyś raczyła pilnie troszczyć się o mnie i o moje siostry tak, jakby o swoje siostry i córki".

Patronka

Ciekawostki

• Na chrzcie miała na imię Katarzyna. Św. Franciszek nadał jej imię Agnieszka, widząc w niej odwagę i stałość podobną do św. Agnieszki Rzymskiej.
• Dwa tygodnie po Klarze, w wieku 15 lat, uciekła z domu, aby dołączyć do siostry w klasztorze benedyktynek w San Angelo di Panzo.
• Gdy rodzina próbowała siłą zabrać ją z klasztoru, jej ciało stało się tak ciężkie, że rycerze nie mogli jej podnieść i musieli ją zostawić.
• Razem z Klarą współtworzyła klasztor w San Damiano, dając początek II zakonowi franciszkańskiemu - Ubogich Pań, czyli klarysek.
• Jej matka, bł. Ortolana, również wstąpiła do zakonu, a kuzyn Rufino był jednym z najbliższych towarzyszy św. Franciszka.

Modlitwa do św. Agnieszki z Asyżu

Modlitwa do św. Agnieszki z Asyżu