bł. Pius IX

1. Kościół powszechny (najważniejsze dokonania):

Zawarł szereg konkordatów z państwami Ameryki Łacińskiej, odnowił hierarchię kościelną w Anglii i Holandii, popierał rozwój katolicyzmu w Ameryce Północnej. W 1854 ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu NMP. W 1868 zwołał i przeprowadził Sobór Watykański I (1869-70), którego najważniejszym wydarzeniem było ogłoszenie dogmatu o nieomylności papieża w sprawach wiary i moralności katolickiej.

15 września 1870 do Rzymu wkroczyły wojska włoskie i tym samym zakończył się tysiącletni etap dziejów Państwa Kościelnego. Ostatnie lata życia papież spędził w murach pałacu papieskiego, nie opuszczając ich ani razu. Na znak protestu ogłosił się "więźniem Watykanu". Pontyfikat bł. Piusa IX jest najdłuższy w dotychczasowych dziejach papiestwa (16 czerwca 1846 - 1878 - 31 lat i 236 dni). Został beatyfikowany 3 września 2000 przez pap. Jana Pawła II.

2. Papież a sprawy polskie:

W 1847 zawarł konkordat z Rosją, lecz w odpowiedzi na memoriał Ignacego Hołowińskiego, abpa mohylewskiego, który donosił mu o utrudnieniach stosowanych przez władze carskie, papież próbował interweniować u cara, ale bez skutku. Aby podtrzymać ducha narodu polskiego, Pius IX ofiarował dwie korony dla cudownego obrazu Matki Bożej w Berdyczowie. W 1853, wbrew zabiegom rosyjskim, beatyfikował jezuitę ks. Andrzeja Bobolę, zamordowanego w 1657 przez Kozaków.

Po wstąpieniu na tron rosyjski Aleksandra II, papież zwrócił mu uwagę na niezachowywanie przez rząd carski konkordatu. Jedyną rzeczą, jaką zyskał od nowego cara, było mianowanie kilku biskupów na wakujące stolice. Podczas powstania styczniowego próbował za pośrednictwem cesarzy: francuskiego i austriackiego wpłynąć na zmianę represyjnej polityki władz rosyjskich wobec narodu polskiego. Chcąc wyrazić swoją sympatię dla narodu polskiego, interesował się wszystkim, co dotyczyło Polaków. Powitał z radością założone w Rzymie przez zmartwychwstańców Kolegium Polskie, które miało się zajmować kształceniem polskiego kleru.

29 czerwca 1867 kanonizował abpa połockiego Jozafata Kuncewicza. Carski rząd, nie mogąc przeszkodzić kanonizacji, ukrył ciało męczennika. Od 1870 zabierał kilkakrotnie głos w sprawie rusyfikacji nabożeństw na ziemiach polskich. Metody te zostały formalnie napiętnowane, w dekrecie z 1877, potępiającym "Trebnik", czyli rytuał z rosyjskimi dodatkami. Pius IX występował w obronie unitów na Chełmszczyźnie i Podlasiu, przepisanych gwałtem na prawosławie.

Za jego pontyfikatu Kulturkampf przybrał na ziemiach polskich pod pruskim panowaniem szczególne zabarwienie. Rząd upatrywał w duchowieństwie katolickim główną ostoję polskiego ducha narodowego, stąd podjęta przez władze walka z Kościołem miała przynieść w efekcie rozbicie jedności polskiego społeczeństwa. Prześladowania Kościoła w archidiecezji gnieźnieńsko-poznańskiej miały największe nasilenie i utrudniały wykonywanie duchowieństwu praktyk duszpasterskich. Ofiarą tej walki padł abp Mieczysław Ledóchowski, który stawiał stanowczy opór władzom pruskim zarówno, co do wprowadzenia słynnych ustaw majowych, jak i posługiwania się językiem niemieckim w nauczaniu religii. Za opór władzy arcybiskup został osadzony w więzieniu; jeszcze w czasie aresztowania w 1875 Pius IX mianował go kardynałem.

3. Papież i Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego:

13 stycznia 1847 - W ostatnim dniu Oktawy Epifanii papież wygłosił kazanie w kościele San Andrea della Valle.

1 lipca 1847 - Rozciągnął na korzyść Stowarzyszenia uczestnictwo w dobrach duchowych wszystkich aktualnie istniejących w Kościele zakonów, kongregacji i kościelnych zrzeszeń.

19 listopada 1847 - Brewem "Cum in agro" potwierdził przekazanie na stałe Stowarzyszeniu kościoła i klasztoru SS. Salvatore in Onda w Rzymie. Uwieczniono to na tablicy przed wejściem do zakrystii.

Koniec 1847 - Papież i Kongregacja Rozkrzewiania Wiary wydała ks. Raffaellowi Melii listy polecające do zbierania jałmużny na budowę kościoła św. Piotra Apostoła w Londynie. Papież zlecił ks. Melii na rok funkcję wicerektora Urbanianum (tenże papież nazwał ks. Melię "świętym człowiekiem").

18 czerwca 1848 - Podpisał reskrypt dotyczący budowy, własności i administracji kościoła św. Piotra w Londynie.

18 lutego 1852 - Diecezja rzymska rozpoczęła proces informacyjny Wincentego Pallottiego (zamknięto go 2 X 1860).

9 kwietnia 1854 - Kongregacja założona przez ks. Wincentego Pallottiego otrzymała od Stolicy Apostolskiej oficjalną nazwę: Pobożne Stowarzyszenie Misyjne - Pia Societas Missionum. Pierwotną nazwę - Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego (Societas Apostolatus Catholici) - nadaną przez Założyciela, przywrócono w 1947.

20 marca 1855 - Wydał brewe pozwalające ks. Francesco Vaccariemu, generałowi Stowarzyszenia, przejąć pomieszczenia dla alumnów Stowarzyszenia w części Palazzo Cento Preti w Rzymie (mieścił się tam dom emerytów dla księży, którymi opiekowali się księża Stowarzyszenia). Wśród kleryków znajdował się pierwszy Polak, Stefan Skorodyński (†1857).

Ciekawostki

• Ks. Wincenty Pallotti był spowiednikiem papieża.

Modlitwa do bł. Piusa IX

Modlitwa do bł. Piusa IX

Zobacz więcej

Nazywany był przez naszych przodków "defensor Poloniae" - obrońca Polski

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna