św. Grzegorz z Nareku

27 lutego - Wspomnienie liturgiczne św. Grzegorza z Nareku w Armenii (Grigor Narekaci), mnicha, hymnografa, komentatora Pisma Świętego, mistyka, doktora Kościoła ormiańskiego i katolickiego (zm. ok. 1010 w Nareku). Urodził się prawdopodobnie w dzisiejszej wiosce Narek niedaleko jeziora Wan w Armenii, mniej więcej ok. 944. Był synem biskupa Anczewacziku Chosroesa (lub Chosrowa, który został biskupem po śmierci żony, gdyż w Apostolskim Kościele Ormiańskim jedynie osoby bezżenne mogą piastować wyższe godności). Za swoje progreckie przekonania został pośmiertnie wyklęty.

Grzegorz wcześnie został osierocony przez matkę. Oddany (wraz z bratem Janem) przez ojca na wychowanie do miejscowego klasztoru, spędził w nim całe życie. Tam otrzymał formację od ihumena Ananiasza, który pozwolił mu czytać dzieła patrystyczne, greckie i wschodnie. Mógł też poznać zbiór lektur duchowych. Uczył się też matematyki, medycyny i architektury. Po przyjęciu święceń kapłańskich był profesorem i wychowawcą mnichów. Uznawano go za mistrza życia kontemplacyjnego (porównywany był z Bernardem z Clairvaux, Eckhartem, Janem Taulerem, Henrykiem Suzo).

Nieprzerwanie dzieląc czas między pracę i modlitwę, Grzegorz zaczął wykazywać silne skłonności do wyrażenia na nowo otrzymanej tradycji w języku poetyckim, który można zaliczyć do najbardziej wzniosłych w historii chrześcijańskiej. Dla każdego, kto go o to poprosił, komponował hymny, traktaty, komentarze do Pisma, panegiryki. Był lubianym kaznodzieją, cenionym przez ludzi najbardziej uczonych, ale i przez najprostszych. Jego "Księga śpiewów żałobliwych", jest perłą poezji ormiańskiej, jednym z najwybitniejszych arcydzieł literatury chrześcijańskiej. Dzieło powstało na początku XI w., na co wskazuje fakt, że autor wspomina o walkach cesarza bizantyjskiego Bazylego II w 999 w Armenii.

Ponadto Grzegorz jest twórcą wielu utworów (napisał 20 hymnów i ód, Komentarz do Pieśni nad pieśniami, Historię krzyża z Aparang, Trzy mowy w formie litanii, Panegiryk apostołów i 72 uczniów, Panegiryk Jakuba z Nisibis). W Apostolskim Kościele Ormiańskim wspomnienie liturgiczne św. Grzegorza obchodzone jest 25 stycznia (ormianie wspominają go też wraz ze "świętymi tłumaczami" w pierwszej połowie października), zaś w Kościele katolickim (w Kościele ormiańskokatolickim) - 27 lutego. 12 kwietnia 2015 papież Franciszek ogłosił św. Grzegorza z Nareku doktorem Kościoła, zaś 25 stycznia 2021 zarządził wpisanie jego wspomnienia do powszechnego Kalendarza Rzymskiego w randze wspomnienia dowolnego.

Przyczynki do lektury:

"Ty jesteś tą wspaniałą pieśnią, w której znajdujemy nasz bodziec, muzyką, na łonie której zbudowane są formy. Ty jesteś tajemnicą myśli, dzięki której wszystko razem jest w ruchu, wszelki blask w Tobie jest zgromadzony, jak w dzbanie układa się trzciny. Ty jesteś palcem cyprysu, który wskazuje, a Twoje brwi łączą się w jeden łuk. Boże południa, który panujesz nad gwiazdami" (Grzegorz z Nareku, "Księga śpiewów żałobliwych").

Modlitwa św. Grzegorza z Nareku do Matki Bożej

Modlitwa św. Grzegorza z Nareku do Matki Bożej

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna