św. Grzegorz z Nareku

27 lutego - Wspomnienie liturgiczne św. Grzegorza z Nareku w Armenii (Grigor Narekaci), mnicha, hymnografa, komentatora Pisma Świętego, mistyka, doktora Kościoła ormiańskiego i katolickiego (zm. ok. 1010 w Nareku). Urodził się prawdopodobnie w dzisiejszej wiosce Narek niedaleko jeziora Wan w Armenii, mniej więcej ok. 944. Był synem biskupa Anczewacziku Chosroesa (lub Chosrowa, który został biskupem po śmierci żony, gdyż w Apostolskim Kościele Ormiańskim jedynie osoby bezżenne mogą piastować wyższe godności). Za swoje progreckie przekonania został pośmiertnie wyklęty.

Grzegorz wcześnie został osierocony przez matkę. Oddany (wraz z bratem Janem) przez ojca na wychowanie do miejscowego klasztoru, spędził w nim całe życie. Tam otrzymał formację od ihumena Ananiasza, który pozwolił mu czytać dzieła patrystyczne, greckie i wschodnie. Mógł też poznać zbiór lektur duchowych. Uczył się też matematyki, medycyny i architektury. Po przyjęciu święceń kapłańskich był profesorem i wychowawcą mnichów. Uznawano go za mistrza życia kontemplacyjnego (porównywany był z Bernardem z Clairvaux, Eckhartem, Janem Taulerem, Henrykiem Suzo).

Nieprzerwanie dzieląc czas między pracę i modlitwę, Grzegorz zaczął wykazywać silne skłonności do wyrażenia na nowo otrzymanej tradycji w języku poetyckim, który można zaliczyć do najbardziej wzniosłych w historii chrześcijańskiej. Dla każdego, kto go o to poprosił, komponował hymny, traktaty, komentarze do Pisma, panegiryki. Był lubianym kaznodzieją, cenionym przez ludzi najbardziej uczonych, ale i przez najprostszych. Jego "Księga śpiewów żałobliwych", jest perłą poezji ormiańskiej, jednym z najwybitniejszych arcydzieł literatury chrześcijańskiej. Dzieło powstało na początku XI w., na co wskazuje fakt, że autor wspomina o walkach cesarza bizantyjskiego Bazylego II w 999 w Armenii.

Ponadto Grzegorz jest twórcą wielu utworów (napisał 20 hymnów i ód, Komentarz do Pieśni nad pieśniami, Historię krzyża z Aparang, Trzy mowy w formie litanii, Panegiryk apostołów i 72 uczniów, Panegiryk Jakuba z Nisibis). W Apostolskim Kościele Ormiańskim wspomnienie liturgiczne św. Grzegorza obchodzone jest 25 stycznia (ormianie wspominają go też wraz ze "świętymi tłumaczami" w pierwszej połowie października), zaś w Kościele katolickim (w Kościele ormiańskokatolickim) - 27 lutego. 12 kwietnia 2015 papież Franciszek ogłosił św. Grzegorza z Nareku doktorem Kościoła, zaś 25 stycznia 2021 zarządził wpisanie jego wspomnienia do powszechnego Kalendarza Rzymskiego w randze wspomnienia dowolnego.

Przyczynki do lektury:

"Ty jesteś tą wspaniałą pieśnią, w której znajdujemy nasz bodziec, muzyką, na łonie której zbudowane są formy. Ty jesteś tajemnicą myśli, dzięki której wszystko razem jest w ruchu, wszelki blask w Tobie jest zgromadzony, jak w dzbanie układa się trzciny. Ty jesteś palcem cyprysu, który wskazuje, a Twoje brwi łączą się w jeden łuk. Boże południa, który panujesz nad gwiazdami" (Grzegorz z Nareku, "Księga śpiewów żałobliwych").

Modlitwa św. Grzegorza z Nareku do Matki Bożej

Modlitwa św. Grzegorza z Nareku do Matki Bożej

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do Świętego Szarbela - dzień 3 Modlitwa do św. Wawrzyńca z Brindisi św. Prorok Daniel Modlitwa do św. Proroka Daniela Modlitwa do bł. Franciszka Marii od Krzyża Jordana Modlitwa do św. Wiktora z Marsylii

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna