40 męczenników z Sebasty

10 marca - Wspomnienie 40 Męczenników z Sebasty (zm. 320), żołnierzy XII legionu rzymskiego, zwanego "Piorunującym" (Legio XII Fulminata), męczenników chrześcijańskich i świętych czczonych w różnych Kościołach, zwłaszcza wschodnich. W kalendarzu (poza Polską) wspominani są 9 marca. 10 marca w Polsce obchodzone jest nieformalne święto świeckie - Dzień Mężczyzn.

Dziś w wielu Kościołach wschodnich przypada święto 40 męczenników z Sebasty, których "Martyrologium Rzymskie" wspomina 10 marca, a Kościół Ormiański w pierwszą sobotę drugiej połowy Wielkiego Postu.

Na początku IV w. dwunasty legion wojska rzymskiego rozbił obóz w armeńskim miasteczku Sebaście. Kiedy cesarz Licyniusz wydał rozkaz, by wszyscy żołnierze rzymscy składali ofiary bogom, czterdziestu z nich, pochodzących z Kapadocji, stanowczo odmówiło z powodu swej wiary chrześcijańskiej. Natychmiast z rozkazu namiestnika Agrykolausa zakuto ich w kajdany, wtrącono do więzienia i bito kamieniami. Przeprowadzono proces i skazano ich na śmierć z zimna, zostawiwszy ich całkowicie nagich na środku jeziora skutego lodem wskutek srogiego mrozu.

Od mrozu ciała ich kostniały i pękały. W końcu, gdy połamano im golenia, skończyło się ich męczeństwo. Wśród nich jako znamienitych wymienia się Cyriona i Kandyda. O ich męczeństwie mówił św. Bazyli Wielki z Cezarei i inni ojcowie, jak Grzegorz z Nyssy i Efrem Syryjczyk.

Dzieje 40 męczenników z Sebasty wkrótce zaczęto opowiadać i przedstawiać jako przykład wspólnotowego świadectwa dawanego Chrystusowi aż po dar życia. W tradycyjnej ikonografii podkreśla się wzajemną pomoc, jaką 40 męczenników udzielało sobie w obliczu pewnej już śmierci.

Według tradycji, pierwszy kościół poświęcony ich pamięci poleciła zbudować Emelia, matka św. Bazylego z Cezarei. Do rozpowszechnienia kultu męczenników przyczyniła się cesarzowa św. Pulcheria z Konstantynopola. W VI w. świadczył go również św. Grzegorz z Tours.

Wspomnienie liturgiczne tych męczenników w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci za Martyrologium Rzymskim (9 marca). Po wprowadzeniu reformy liturgicznej w 1969 nie ujęto ich w kalendarzu rzymskim, choć nie podważa się faktu ich męczeństwa i występują w wydaniu Martyrologium z 2001. Wspólnoty ewangelickie i Kościół rzymskokatolicki w Polsce wspominają męczenników 10 marca. Kościoły wschodnie, z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego, wspominają męczenników 9/22 marca, tj. 22 marca według kalendarza gregoriańskiego. 10 marca w Polsce obchodzone jest nieformalne (już przed rokiem 2000) święto świeckie - Dzień Mężczyzn. Na świecie Międzynarodowy Dzień Mężczyzn obchodzony jest oficjalnie 19 listopada, jednakże w różnych krajach można spotkać się z różnymi terminami obchodów. W Polsce Dzień Mężczyzn nie jest świętem popularnym i nie istnieje tradycja jego obchodzenia. Oprócz Dnia Mężczyzn w kalendarzu znajdują się jeszcze dwa pokrewne święta: Dzień Ojca - obchodzony 23 czerwca i Dzień Chłopaka - obchodzony 30 września.

Przyczynki do lektury:

I. "Kiedy usłyszeli wyrok, z radością zdjęli z siebie wszystko aż do ostatniego okrycia i pobiegli naprzeciw śmierci, która czekała ich na zamarzniętym jeziorze, zachęcając się wzajemnie jak przy podziale łupu: "Ogołociliśmy się nie ze zwyczajnych szat, lecz ze starego człowieka, który psuje się w złudnych przyjemnościach. Dziękujemy Ci, Panie, ponieważ wraz z tymi szatami zrzuciliśmy z siebie grzech. Zostaliśmy przyobleczeni z powodu węża, teraz jesteśmy obnażeni z powodu Chrystusa. Co damy w zamian Panu, który jako pierwszy ogołocił się za nas? Surowa jest zima, ale jakże słodkie niebo! Bolesny jest ziąb, lecz jakże przyjemne pocieszenie! Przetrzymajmy go przez krótką chwilę, a rozgrzeje nas łono Abrahama" (Bazyli, "Homilie" 19).

II. Opis męczeństwa.

"Kiedy żołnierze odmówili złożenia ofiary bogom pogańskim, rządca miasta kazał wtrącić ich do więzienia. Męczennicy pomodlili się gorąco i nocą usłyszeli głos: "Kto wytrwa do końca, będzie zbawiony" (Mk 13,13).

Następnego dnia rządca chciał ponownie odwlec świętych od wiary w Chrystusa. Wychwalał ich męstwo, młodość i siłę. Za złożenie ofiary bożkom obiecywał uznanie i nagrody od samego cesarza. Jednak rycerze Pańscy stanowczo odmówili. Po tygodniu do miasta przybył znany sędzia Licjusz i nad żołnierzami odbył się sąd. Święci mężnie odpowiadali: "Zabierz nam nie tylko nasze wojskowe dystynkcje, ale i życie nasze. Nie ma dla nas nic droższego niż Chrystus Bóg". Wtedy sędzia polecił ich ukamienować. Zdarzył się jednak cud - kamienie padały obok świętych. Prześladowcy zrozumieli, że żołnierzy chroni jakaś niewidzialna moc. W więzieniu męczennicy spędzili noc na modlitwie i ponownie usłyszeli głos Chrystusa: "Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie (J 11,25). Bądźcie mężni i nie bójcie się, gdyż przyjmiecie niewiędnące wieńce chwały".

Była bardzo mroźna zima. Świętych, nazajutrz, rozebrano i postawiono pod strażą na zamarzniętym jeziorze, niedaleko miasta. Chcąc złamać mężnych wojowników, na brzegu postawiono rozgrzaną łaźnię. Jeden z żołnierzy nie wytrzymał chłodu i pobiegł w kierunku brzegu. Jednak, gdy tylko przestąpił próg łaźni, padł martwy. O trzeciej godzinie w nocy, gdy męczennicy nieustannie trwali w modlitwie, nagle blask z niebios ogarnął jezioro, stopniał lód, a woda w jeziorze ogrzała się. Strażnicy spali, tylko jeden z nich, o imieniu Aglajusz czuwał i zobaczył jak nad głowami męczenników pojawiło się trzydzieści dziewięć wieńców. Wtedy zrozumiał, że żołnierz, który pobiegł do łaźni stracił swój wieniec. Rozebrał się i ze słowami: "I ja jestem chrześcijaninem!" dołączył do męczenników.

Następnego dnia, prześladowcy widząc żywych męczenników i Aglajusza, który razem z nimi wychwalał Chrystusa, wyciągnęli ich z wody i połamali im golenia. W czasie tej okrutnej kaźni, matka najmłodszego z żołnierzy, Meletona, podtrzymywała syna w wierze. Ciała męczenników spalono, a kości wrzucono do rzeki, żeby chrześcijanie ich nie zebrali. Po trzech dniach męczennicy ukazali się w widzeniu Piotrowi, biskupowi Sebasty, wskazując miejsce ukrycia swych doczesnych szczątków. Arcypasterz odnalazł jaśniejące nieziemskim blaskiem kości świętych w wodzie, po czym z wielką czcią je pochował".

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna