bł. Edmund Bojanowski

7 sierpnia 1871 - W Górce Duchownej k. Leszna o godz. 21.30 zmarł Edmund Bojanowski, działacz społeczny, "serdecznie dobry człowiek", apostoł miłosierdzia, założyciel Służebniczek NMP, błogosławiony.

Prasa tak informowała o tym fakcie: "W dniu 7 bm. zasnął w Panu jeden z najpobożniejszych, najpokorniejszych i najzasłużeńszych katolików Wielkopolski śp. Edmund Bojanowski, założyciel Zgromadzenia Służebniczek Najśw[iętszej] Panny Maryi. [...] Był on wzorem cichej pobożności, łagodnej wyrozumiałości i wyrzeczenia się siebie" (Tygodnik Katolicki, R.12, 1871, s. 512).

Edmund Bojanowski w swej działalności daleko wyprzedzał to, co na temat apostolstwa świeckich powiedział Sobór Watykański II. Dał wyjątkowy przykład ofiarnej i mądrej pracy dla człowieka, Ojczyzny i Kościoła. Dzieło błogosławionego Edmunda Bojanowskiego kontynuują Siostry Służebniczki.

Przez ówczesnych nazwany został "serdecznie dobrym człowiekiem". Nie żądał zapłaty czy jakiejkolwiek wdzięczności za to co czynił. Szedł i pomagał, bo tak dyktowało mu serce.

Życie polskiej wsi bardzo go interesowało. Chciał dla ludu oświaty i godniejszego życia. Założył więc wiejskie czytelnie, organizował wieczornice, był współzałożycielem Kasyna Gostyńskiego, a później szpitalika dla chorych wieśniaków i sierot, którego opiekę powierzył Siostrom Miłosierdzia.

I to dzieło Założyciela trwa już z górą 150 lat, przynosząc obfite owoce. Wystarczy wspomnieć, że jedna z jego córek duchownych służebniczka starowiejska s. Katarzyna Faron została wspólnie z Założycielem wyniesiona do chwały ołtarzy jako błogosławiona męczenniczka, zmarła w obozie koncentracyjnym w Auschwitz. Druga również służebniczka starowiejska s. Leonia Nastał oczekuje ukończenia swego procesu beatyfikacyjnego.

Doradzano mu, żeby się postarał o święcenia kapłańskie, co wzmocni jego prestiż, stawi go w lepszym świetle. Próbował tego w wieku 55 lat; wstąpił w tym celu do seminarium duchownego w Gnieźnie; marzył o tym, by móc choć jedną Mszę św. odprawić dla sióstr, ale postępująca choroba płuc zamknęła mu drogę do kapłaństwa, toteż w przeddzień swojej śmierci w Górce Duchownej powiedział: "Teraz rozumiem, że Bóg chciał, abym umierał w stanie świeckim". I właśnie jako chrześcijanin świecki umiał odkryć myśl Ewangelii stosownie do swoich czasów i umiał patrzeć w przyszłość.

Jego przykład mówi, ile dobra może zrobić w Kościele chrześcijanin świecki, niekoniecznie zakładając zgromadzenie zakonne. Jak od jednego człowieka, jego głębokiego przeżywania wiary, jego świadectwa miłości Boga może zależeć wiele.

Byle tylko wszedł w Ewangelię, zrozumiał Chrystusa i tego Chrystusa przenosił w swojej pracy społecznej, zawodowej, szkolnej czy kulturalnej, czy w innym obszarze działania, i inspirował całą sferę rzeczywistości ziemskiej Ewangelią. Jakże ważne jest, by świeccy poczuli się Kościołem, a nie tylko biernie przynależnymi do niego. Mówi się, że polski laikat pozostaje uśpionym olbrzymem i ogromnym niewykorzystanym potencjałem Kościoła. Lektura tekstów (Edmund Bojanowski):

"Gdybym tu miał zgromadzone wszystkie siostry, to bym im ustawicznie powtarzał za św. Janem: siostry moje kochajcie się, kochajcie się!

Wszak miłość jednoczy, a nie dzieli. Miłość jest słońcem życia i słońcem każdej wspólnoty. Miłość pozwala przezwyciężyć wszelkie trudności, nadrobi wszelkie braki, bo miłość wszystko zwycięża, wszystkiemu podoła. Siostry moje, kochajcie się! Powie niejedna z was: piękne i wzniosłe słowa. A przecież nie zawsze bywa to łatwe mam kochać tę siostrę, która jest obok mnie, która klęczy w jednej ławce w kaplicy zakonnej, która jest ze mną przy jednym stole w refektarzu, a może w tym samym pokoju? Przecież ona jest taka inna, ma inne zainteresowania, inaczej myśli, ma inny styl bycia, tylko czasem się uśmiechnie, rzadko do mnie przemówi, tyle ma do mnie pretensji. A przecież to moja siostra!... Reszty nauczy was Duch Święty!"

Papież Jan Paweł II w dniu 13 czerwca 1999 w Warszawie dokonał jego beatyfikacji. Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 7 sierpnia. ***

Na starej fotografii dobrymi oczami
patrzysz na nas przez bardzo dawne okulary
teraz bardziej potrzebny i jak ojciec bliski
uczysz wielkich powołań i dziecięcej wiary.
Nie dla ciebie laurki, drukowane wiersze
trąba szerokiej sławy, długie komplementy -
boisz się kanonizacji siedząc cicho w niebie
jak każdy przyzwoity i porządny święty.
Patrzysz na Służebniczki służące dziś wszystkim
Panie, już przed Soborem - całkiem soborowy
głosisz święty laikat dobrych ludzi świeckich
ucząc stale Jezusa najprostszymi słowy.
Edmundzie Bojanowski, przemilczany Panie -
cichy i nieśmiertelny jak wspomnienie drogie -
ucz nas ukrytego a wielkiego dzieła
Bogu dziękując za to, że jest Bogiem.

Jan Twardowski

Modlitwa do bł. Edmunda Bojanowskiego

Modlitwa do bł. Edmunda Bojanowskiego

Zobacz więcej

Z Homilii Jana Pawła II podczas beatyfikacji Edmunda Bojanowskiego

Siostrzyczki o Edmundzie Bojanowskim

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do św. Antoniego z Padwy - dzień 3 Modlitwa do św. Norberta Modlitwa do bł. Marii Karłowskiej Litania do bł. Marii Karłowskiej Test wiedzy o bł. Marii Karłowskiej Modlitwa do św. Marcelina Champagnata

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna