bł. Edmund Bojanowski

7 sierpnia 1871 - W Górce Duchownej k. Leszna o godz. 21.30 zmarł Edmund Bojanowski, działacz społeczny, "serdecznie dobry człowiek", apostoł miłosierdzia, założyciel Służebniczek NMP, błogosławiony.

Prasa tak informowała o tym fakcie: "W dniu 7 bm. zasnął w Panu jeden z najpobożniejszych, najpokorniejszych i najzasłużeńszych katolików Wielkopolski śp. Edmund Bojanowski, założyciel Zgromadzenia Służebniczek Najśw[iętszej] Panny Maryi. [...] Był on wzorem cichej pobożności, łagodnej wyrozumiałości i wyrzeczenia się siebie" (Tygodnik Katolicki, R.12, 1871, s. 512).

Edmund Bojanowski w swej działalności daleko wyprzedzał to, co na temat apostolstwa świeckich powiedział Sobór Watykański II. Dał wyjątkowy przykład ofiarnej i mądrej pracy dla człowieka, Ojczyzny i Kościoła. Dzieło błogosławionego Edmunda Bojanowskiego kontynuują Siostry Służebniczki.

Przez ówczesnych nazwany został "serdecznie dobrym człowiekiem". Nie żądał zapłaty czy jakiejkolwiek wdzięczności za to co czynił. Szedł i pomagał, bo tak dyktowało mu serce.

Życie polskiej wsi bardzo go interesowało. Chciał dla ludu oświaty i godniejszego życia. Założył więc wiejskie czytelnie, organizował wieczornice, był współzałożycielem Kasyna Gostyńskiego, a później szpitalika dla chorych wieśniaków i sierot, którego opiekę powierzył Siostrom Miłosierdzia.

I to dzieło Założyciela trwa już z górą 150 lat, przynosząc obfite owoce. Wystarczy wspomnieć, że jedna z jego córek duchownych służebniczka starowiejska s. Katarzyna Faron została wspólnie z Założycielem wyniesiona do chwały ołtarzy jako błogosławiona męczenniczka, zmarła w obozie koncentracyjnym w Auschwitz. Druga również służebniczka starowiejska s. Leonia Nastał oczekuje ukończenia swego procesu beatyfikacyjnego.

Doradzano mu, żeby się postarał o święcenia kapłańskie, co wzmocni jego prestiż, stawi go w lepszym świetle. Próbował tego w wieku 55 lat; wstąpił w tym celu do seminarium duchownego w Gnieźnie; marzył o tym, by móc choć jedną Mszę św. odprawić dla sióstr, ale postępująca choroba płuc zamknęła mu drogę do kapłaństwa, toteż w przeddzień swojej śmierci w Górce Duchownej powiedział: "Teraz rozumiem, że Bóg chciał, abym umierał w stanie świeckim". I właśnie jako chrześcijanin świecki umiał odkryć myśl Ewangelii stosownie do swoich czasów i umiał patrzeć w przyszłość.

Jego przykład mówi, ile dobra może zrobić w Kościele chrześcijanin świecki, niekoniecznie zakładając zgromadzenie zakonne. Jak od jednego człowieka, jego głębokiego przeżywania wiary, jego świadectwa miłości Boga może zależeć wiele.

Byle tylko wszedł w Ewangelię, zrozumiał Chrystusa i tego Chrystusa przenosił w swojej pracy społecznej, zawodowej, szkolnej czy kulturalnej, czy w innym obszarze działania, i inspirował całą sferę rzeczywistości ziemskiej Ewangelią. Jakże ważne jest, by świeccy poczuli się Kościołem, a nie tylko biernie przynależnymi do niego. Mówi się, że polski laikat pozostaje uśpionym olbrzymem i ogromnym niewykorzystanym potencjałem Kościoła. Lektura tekstów (Edmund Bojanowski):

"Gdybym tu miał zgromadzone wszystkie siostry, to bym im ustawicznie powtarzał za św. Janem: siostry moje kochajcie się, kochajcie się!

Wszak miłość jednoczy, a nie dzieli. Miłość jest słońcem życia i słońcem każdej wspólnoty. Miłość pozwala przezwyciężyć wszelkie trudności, nadrobi wszelkie braki, bo miłość wszystko zwycięża, wszystkiemu podoła. Siostry moje, kochajcie się! Powie niejedna z was: piękne i wzniosłe słowa. A przecież nie zawsze bywa to łatwe mam kochać tę siostrę, która jest obok mnie, która klęczy w jednej ławce w kaplicy zakonnej, która jest ze mną przy jednym stole w refektarzu, a może w tym samym pokoju? Przecież ona jest taka inna, ma inne zainteresowania, inaczej myśli, ma inny styl bycia, tylko czasem się uśmiechnie, rzadko do mnie przemówi, tyle ma do mnie pretensji. A przecież to moja siostra!... Reszty nauczy was Duch Święty!"

Papież Jan Paweł II w dniu 13 czerwca 1999 w Warszawie dokonał jego beatyfikacji. Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 7 sierpnia. ***

Na starej fotografii dobrymi oczami
patrzysz na nas przez bardzo dawne okulary
teraz bardziej potrzebny i jak ojciec bliski
uczysz wielkich powołań i dziecięcej wiary.
Nie dla ciebie laurki, drukowane wiersze
trąba szerokiej sławy, długie komplementy -
boisz się kanonizacji siedząc cicho w niebie
jak każdy przyzwoity i porządny święty.
Patrzysz na Służebniczki służące dziś wszystkim
Panie, już przed Soborem - całkiem soborowy
głosisz święty laikat dobrych ludzi świeckich
ucząc stale Jezusa najprostszymi słowy.
Edmundzie Bojanowski, przemilczany Panie -
cichy i nieśmiertelny jak wspomnienie drogie -
ucz nas ukrytego a wielkiego dzieła
Bogu dziękując za to, że jest Bogiem.

Jan Twardowski

Modlitwa do bł. Edmunda Bojanowskiego

Modlitwa do bł. Edmunda Bojanowskiego

Zobacz więcej

Z Homilii Jana Pawła II podczas beatyfikacji Edmunda Bojanowskiego

Siostrzyczki o Edmundzie Bojanowskim

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna