bł. Benwenuta Bojani

Od najmłodszych lat Benwenuta wykazywała głęboką duchowość i pobożność. Już jako dziecko podejmowała surowe umartwienia, które doprowadziły ją do ciężkiej choroby. W czasie cierpienia złożyła ślub pielgrzymki do grobu św. Dominika Guzmana w Bolonii. Po jej odbyciu odzyskała zdrowie, co umocniło ją w przekonaniu o szczególnej opiece Bożej.

Wstąpiła do Trzeciego Zakonu Kaznodziejskiego, czyli została tercjarką dominikańską. Żyła w świecie, ale prowadziła życie pełne modlitwy, pokuty i duchowego oddania. Jej codzienność była naznaczona kontemplacją, wyrzeczeniem i ofiarowaniem cierpień za nawrócenie grzeszników. Wyróżniała się głęboką miłością do Eucharystii i Matki Bożej.

Benwenuta była również wzorem dla swojej rodziny - po niej urodziło się trzech synów, z których jeden, Giacomo, wstąpił do Zakonu Dominikanów. Jej życie, choć skromne i ukryte, promieniowało świętością, a po śmierci zaczęto otaczać ją lokalnym kultem.

Zmarła 30 października 1292 roku w swoim rodzinnym mieście. Jej kult został oficjalnie zatwierdzony przez papieża Klemensa XIII w 1765 roku. Wspomnienie liturgiczne błogosławionej Benwenuty Bojani obchodzone jest 30 października.

Modlitwa do bł. Benwenuty Bojani

Modlitwa do bł. Benwenuty Bojani